NGC 1275 (ook bekend als Perseus A) is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Perseus. Het hemelobject ligt 235 miljoen lichtjaar (65,28 × 106 parsec) van de Aarde verwijderd en werd op 14 februari 1863 ontdekt door de Duits-Deense astronoom Heinrich Louis d'Arrest.
NGC 1275 bestaat in feite uit 2 sterrenstelsels, die ongeveer 200.000 lichtjaar uit elkaar liggen. Het centrale gedeelte van het grootste systeem (het zogenaamde dominante systeem) stoot grote hoeveelheden gas uit in filamentaire formaties. De hoeveelheid gas wordt geschat op 10 miljoen keer de massa van de zon. De filamenten zijn ongeveer 200 lichtjaar breedt en 20.000 lichtjaar lang.
Radiobron 3C84 / 4C+41.07 Bladzijde 372 in Alan Hirshfeld's en Roger W. Sinnott's Sky Catalogue 2000.0 - Volume 2 meldt de aanwezigheid van radiobron 3C84 / 4C+41.07 in of nabij NGC 1275.
Synoniemen GC 675 IRAS 03164+4119 2MASX J03194823+4130420 H 2.603 MCG +07-07-063 PGC 12429 UGC 2669 ZWG 540.103 Perseus A Caldwell 24
Zie ook Lijst van NGC-objecten
Externe links NASA/IPAC Extragalactic Database SIMBAD Astronomical Database SEDS
Categorie:NGC-object in Perseus Categorie:Sterrenstelsel in Perseus