De middelste smaragdhagedis (Lacerta media) is een hagedis uit de familie echte hagedissen (Lacertidae).
Naam en indeling Het is een van de halsbandhagedissen uit het geslacht Lacerta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Amédée Louis Lantz en Carl August Otto Cyrén in 1920.
Verspreiding en habitat De hagedis heeft een groot verspreidingsgebied en komt voor van oostelijk Europa tot in het Arabisch Schiereiland. De hagedis is te vinden in de landen Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Iran, Israël, Jordanië, Libanon, Rusland, Syrië en Turkije.
De habitat bestaat uit open bossen met verschillende vegetatietypen. Deze kunnen bestaan uit grasland, een rotsige ondergrond of struiken. Er is een tolerantie voor gebieden die door de mens zijn aangepast, zoals agrarische gebieden, plantages en tuinen.
Levenswijze De middelste smaragdhagedis is een klimmende soort die vaak wordt aangetroffen in bomen. De vrouwtjes zetten tweemaal per jaar eieren af op de bodem. Ieder legsel bevat tussen de negen en achttien eieren. Als de jongen tevoorschijn komen duurt het nog twee jaar eer ze volwassen zijn.
Beschermingsstatus Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).
Soorten Er worden vijf ondersoorten erkend die onderstaand met de auteur en het verspreidingsgebied zijn weergegeven. Naam Auteur Verspreidingsgebied Lacerta media ciliciensis Schmidtler, 1975 Turkije Lacerta media isaurica Schmidtler, 1975 Turkije Lacerta media israelica Peters, 1964 Israël, Jordanië, Syrië Lacerta media media Lantz & Cyrén, 1920 De rest van het verspreidingsgebied. Lacerta media wolterstorffi Mertens, 1922 Libanon, Syrië, Turkije
Bronvermelding
Categorie:Halsbandhagedissen Categorie:IUCN-status niet bedreigd