Patrick Moriau (Charleroi, 11 maart 1951 – Brussel, 20 juli 2013) was een Belgisch Franstalig politicus voor de socialistische PS. Hij zetelde vanaf 1995 in de Kamer van volksvertegenwoordigers en was van 1995 tot 2012 burgemeester van Chapelle-lez-Herlaimont.
Levensloop Moriau, zoon van een Belgische vader en een Italiaanse moeder, studeerde in 1974 af als licentiaat in de journalistiek en de sociale communicatie aan de Université libre de Bruxelles (ULB). Van 1974 tot 1982 was hij docent aan de Provinciale Hogeschool voor Verpleegkundigen in Montignies-sur-Sambre. Nadien werkte hij van 1983 tot 1988 als opdrachthouder voor public relations voor de provinciale administratie van de provincie Henegouwen en was hij van 1988 tot 1992 pers- en communicatie-attaché op het kabinet van Philippe Busquin, eerst Waals minister van Economie en KMO's en vervolgens federaal minister van Sociale Zaken. Van 1991 tot 1992 was hij adjunct-kabinetschef van Busquin. Nadat die was verkozen tot partijvoorzitter van de PS, was Moriau van maart 1992 tot juni 1995 adjunct-secretaris-generaal van de partij, waarbij hij instond voor de financiële zaken van de Parti Socialiste. Daarnaast was hij van maart 1994 tot aan zijn overlijden in juli 2013 voorzitter van de PS-federatie van het arrondissement Charleroi en van 1999 tot 2013 binnen de partij verantwoordelijke voor de internationale betrekkingen.
Van januari 1983 tot aan zijn overlijden in juli 2013 zetelde Patrick Moriau in de gemeenteraad van Chapelle-lez-Herlaimont. Van 1989 tot 1992 was hij er schepen van Sociale Zaken, Leefmilieu en Jeugd en van januari 1995 tot december 2012 was hij burgemeester van de gemeente. Nadat in de zomer van 2012 bij hem longkanker was vastgesteld, de ziekte die hem fataal werd, besloot Moriau bij de lokale verkiezingen in oktober dat jaar niet meer op te komen als lijsttrekker in Chapelle-lez-Herlaimont, maar werd hij lijstduwer en nam hij geen functies meer op in het schepencollege. Hij werd als burgemeester opgevolgd door Karl De Vos.
Bij de federale verkiezingen van mei 1995 werd Patrick Moriau voor het arrondissement Charleroi-Thuin verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij zetelde er tot aan zijn dood in juli 2013 en vertegenwoordigde vanaf mei 2003 de provinciale kieskring Henegouwen. In de Kamer maakte hij deel uit van de commissies Financiën en Begroting (1995-1999), Buitenlandse Betrekkingen (1997-2013) en Landsverdediging (2007-2013). Van 2003 tot 2007 was hij ondervoorzitter van de commissie Buitenlandse Betrekkingen en van 2007 tot 2010 zetelde hij in de parlementaire vergadering van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa. Van 2010 tot 2013 was hij voorzitter van de Belgische delegatie in de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. Ook was hij van oktober 1996 tot mei 1997 ondervoorzitter van de parlementaire onderzoekscommissie naar de Zaak-Dutroux en was hij voorzitter van het Belgisch Fonds voor Voedselzekerheid.
Patrick Moriau was daarnaast van 1985 tot 1990 voorzitter van Télésambre, de regionale televisiezender voor de streek van Charleroi, en van 1984 tot 2000 nationaal voorzitter van de socialistische beweging voor permanente vorming Présence et Action Culturelles (PAC). Van 1985 tot 1999 was hij bestuurder bij CUNIC, het Universitair Centrum van Charleroi, van 1995 tot 2000 voorzitter van de intercommunale voor teledistributie Brutélé en van 1996 tot 1999 lid van de raad van bestuur van de ULB. Ten slotte was hij van 2000 tot 2001 voorzitter van het IEH, de intercommunale voor elektriciteitsdistributie van de provincie Henegouwen.
Controverse Publicatie van boek over parlementaire commissie Dutroux In 1997 verscheen van zijn hand bij Editions Luc Pire Les Cahiers d’un Commissaire, waarin hij met medewerking van journalist Serge Kalisz, een persoonlijk verslag van zijn ervaringen als lid van de parlementaire commissie Dutroux bracht. In het boek gaf hij informatie vrij uit vertrouwelijke verslagen van hoorzittingen en uit besloten commissievergadering. Dit veroorzaakte stevige beroering over de partijgrenzen heen, omdat de onpartijdigheid van de commissie en de geheimhoudingsplicht van de leden ervan in het gedrang dreigde te komen, waardoor Moriau ontslag besloot te nemen als commissielid.Het Belgisch politiek gebeuren in 1997, Res Publica, 1998.
Dassault In februari 1997 kwam Moriau in opspraak in het corruptieschandaal rond de Franse gevechtsvliegtuigenbouwer Dassault. Er bleek een Luxemburgse rekening te bestaan op naam van Moriau en François Pirot, zijn voorganger als adjunct-secretaris-generaal van de PS, die in januari 1992 was geopend en waarop een bedrag van 21,6 miljoen frank stond, afkomstig van smeergeld van Dassault dat in 1989 aan Pirot was bezorgd. In een jaar tijd besteedde Moriau het grootste deel van dat geld, dat niet in de boekhouding van de partij stond, aan opknapwerken aan partijgebouwen van de PS en aan een gift voor het Zuid-Afrikaanse ANC van Nelson Mandela. Het resterende bedrag bleef in handen van Pirot. Op vraag van de procureur-generaal van het Hof van Beroep van Luik hief de Kamer van volksvertegenwoordigers dezelfde maand de parlementaire onschendbaarheid van Moriau op, zodat een gerechtelijk onderzoek kon worden opgestart naar heling, witwassen van zwart geld en valsheid in geschrifte en gebruik van valse stukken.
Omdat het gerechtelijk onderzoek jarenlang bleef aanslepen, werd de parlementaire onschendbaarheid van Moriau in juli 2001 en april 2005 opnieuw ontheven. Moriau rattrapé par les "affaires" du PS, La Libre, 15 april 2005. In september 2005 werd hij dan voor de eerder genoemde kwalificaties doorverwezen naar de correctionele rechtbank van Luik, die Moriau in januari 2007 schuldig verklaarde aan valsheid in geschrifte en gebruik van valse stukken. Voor het witwassen van zwart geld en heling werd hij vrijgesproken, omdat niet duidelijk kon worden aangetoond dat Moriau weet had van de afkomst van het zwart geld. Hij kreeg echter opschorting van straf, omdat door het jarenlange onderzoek de redelijke termijn in de zaak was overschreden.Simple déclaration de culpabilité pour Patrick Moriau, La Libre, 24 januari 2007.
Citta Verde In 2011 werd Moriau door het parket van Charleroi in verdenking gesteld van passieve corruptie bij de totstandkoming van de vergunning van het vastgoedproject Citta Verde in Farciennes aan de Italiaanse vastgoedgroep Gruppo Muro. Moriau, aanhanger van het project, zou als bemiddelaar hebben opgetreden en vertegenwoordigers van de Gruppo Muro in contact hebben gebracht met overheidsbeambten. Ook had Gruppo Muro een bedrag gestort ter ondersteuning van een muziekfestival dat werd georganiseerd in Moriau's thuisgemeente Chapelle-lez-Herlaimont, hetgeen door het parket werd gezien als een wederdienst voor de hand-en-spandiensten van Moriau.Patrick Moriau inculpé pour corruption passive, 7sur7, 14 januari 2012. Door zijn overlijden kon hij echter niet meer vervolgd worden in deze zaak.
Externe links Website Patrick Moriau Rouwhulde Patrick Moriau op de website van de Kamer.
Categorie:PS-politicus (België) Categorie:Burgemeester van Chapelle-lez-Herlaimont Categorie:Henegouws schepen Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger