Paul Hendrik Gerard Collaer (Boom, 8 juni 1891 – Bosvoorde, 10 december 1989) was een Belgisch musicoloog, pianist, dirigent en doctor in de natuurwetenschappen.
Hij is geboren in Boom maar door een nieuwe werkplaats van zijn ouders die regent waren woonde hij vanaf zijn kindertijd in Mechelen. Muziek speelde een belangrijke rol in het dagelijks leven van zijn familie. Hij begon zelf al op zeer jonge leeftijd piano te spelen en kreeg zijn muzikale opleiding aan de muziekschool van Mechelen, maar zijn ouders moedigden hem liever aan om te gaan studeren. Tijdens zijn studie aan de Faculteit der Natuurwetenschappen van de Université libre de Bruxelles onderhield hij regelmatig contact met het artistieke leven van die stad. Hij bleef op de hoogte van muzikale evenementen in de meeste Europese landen en verzamelde partituren die hij vervolgens op de piano bewerkte. Vanaf 1911 gaf hij lezingen en recitals in universiteitsgebouwen en culturele kringen door het hele land. Wat hem vanaf dat moment kenmerkte, was zijn toewijding aan nieuwe muziek. Hij bewonderde de meesterwerken uit het verleden maar was van mening dat ze hun kracht verliezen als ze te vaak worden herhaald.
In 1914 studeerde hij als scheikundige af. Hij studeerde piano bij Bosquet aan het conservatorium te Mechelen. In 1936 werd hij bij de N.I.R. benoemd en in 1953 verliet hij deze - als eredirecteur van de Vlaamse muziekuitzendingen. Collaer was een sterke voorstander van de moderne muziek. Zo stichtte hij onder andere in 1920 de pro-Arte concerten in Brussel en nam hij in zijn radio-uitzendingen vooruitstrevende programma's op. Vanaf 1950 wijdde hij zich voornamelijk aan het etnomusicologisch onderzoek. Onder zijn impuls werd de Cercle International d'études ethno-musicologiques gesticht.
Hijzelf heeft heel wat werken gepubliceerd over 20ste-eeuwse muziek.
Categorie:Belgisch musicoloog Categorie:Belgisch pianist