Lieke Elisabeth Petronella Martens-van Leer (Bergen (L), 16 december 1992) is een Nederlands voormalige profvoetbalster die doorgaans als aanvalster speelde. Ze werd op 6 augustus 2017 met het Nederlands elftal Europees kampioen. Tevens kreeg ze de prijs voor beste speelster van het toernooi. Op 24 augustus 2017 werd Martens door de UEFA verkozen tot Europees voetbalster van het jaar. Op 23 oktober 2017 werd Martens door de FIFA verkozen tot beste voetbalster van de wereld. Op 31 mei 2024 nam Martens afscheid van het Nederlands Elftal.
Carrière Martens begon met voetballen op vijfjarige leeftijd bij RKVV Montagnards in Bergen, waar ze in de F2 terechtkwam. Via F2, F1, E2, E1, D1 en de C1 doorliep ze de jeugd bij die club en rond haar achtste kreeg ze haar eerste uitnodiging voor een regionaal KNVB-elftal. Daarna stapte ze over naar Olympia '18 in Boxmeer, op aandringen van bondscoach Vera Pauw. Later nam ze ook nog deel aan het HvA-project dat opgezet was door de KNVB.Interview met ... Lieke Martens, website RKVV Montagnards (3 maart 2009) In de zomer van 2009 maakte ze op 16-jarige leeftijd de overstap naar sc Heerenveen om te gaan spelen in de Eredivisie.Lieke Martens: jong talent dat leeft voor voetbal, website van sc Heerenveen (10 juli 2009) Ze scoorde tweemaal in achttien duels voor de club.
In 2010 nam Martens met Nederland onder 19 deel aan het Europees kampioenschap. Ze maakte vier doelpunten tijdens het eindtoernooi waarmee ze samen met de Duitse Turid Knaak topscorer van het toernooi werd. Nederland werd in de halve finales uitgeschakeld na een strafschoppenserie. Martens scoorde wel vanaf elf meter. In de zomer van 2010 stapte ze over naar VVV-Venlo, dat vanaf het seizoen 2010/11 in de Eredivisie speelde.Eerste aanwinsten voor vrouwenelftal, Dagblad De Limburger (28 april 2010) In totaal speelde ze twintig duels voor de club en was ze negen maal trefzeker. Na één jaar vertrok ze naar Standard Fémina de Liège.
Op 22 augustus 2011 maakte Martens haar debuut in het Nederlands elftal. In het duel in en tegen China startte ze in het basiselftal en speelde de gehele wedstrijd, die in een 1–1 gelijkspel eindigde. Een paar dagen later debuteerde ze voor haar club Standard in de BeNe Supercup tegen FC Twente. Martens was tweemaal trefzeker in het met 4–1 gewonnen duel. Martens maakte in een half jaar tijd zeventien doelpunten voor de club en vertrok in januari 2012 naar FCR 2001 Duisburg.Definitief Lieke Martens naar FC Duisburg, voetbal.com. Gearchiveerd op 2 december 2021. De Duitse voetbalclub verzuimde echter de transfer tijdig rond te maken, waardoor Martens pas vanaf de zomer voor de club mocht spelen.Lieke Martens mag pas vanaf 1 juli 2012 in Duitsland spelen, Vrouwenteam.be (13 maart 2012)
Martens werd door bondscoach Roger Reijners opgenomen in de selectie voor het wereldkampioenschap voetbal in 2015. In de eerste wedstrijd, een 0–1 overwinning tegen Nieuw-Zeeland op 6 juni 2015, maakte Martens het enige doelpunt door de bal van buiten het strafschopgebied langs de keepster te krullen.ESPN (7 juni 2015), "Netherlands beats New Zealand on Lieke Martens' long strike". Gearchiveerd op 14 augustus 2018. Tevens was dit het eerste doelpunt van het Nederlands dameselftal op een wereldkampioenschap. Twee jaar later behoorde Martens eveneens tot de Nederlandse selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2017 in eigen land. In de derde groepswedstrijd tegen België maakte zij het beslissende doelpunt (1–2), waardoor Nederland zich plaatste voor de kwartfinale.Spelersprofiel soccerway.comSpelersprofiel onsoranje.nl In de kwartfinale tegen Zweden scoorde Martens de 1–0 uit een vrije trap en ook bij de 2–0 had Martens een belangrijk aandeel. Nederland werd Europees kampioen door in de finale Denemarken te verslaan (4–2). Martens maakte zelf de 2–1. Na de wedstrijd werd ze, met 3 doelpunten en 1 assist in 6 wedstrijden, uitgeroepen tot beste speelster van het toernooi.
Na het EK 2017 tekende ze een contract bij FC Barcelona Femení, dat juli 2019 met twee jaar verlengd werd.Lieke Martens verlengt contract tot medio 2022 bij FC Barcelona. NU.nl 26 juli 2019. Gearchiveerd op 28 november 2021.
Na het WK 2019 was Martens een tijdje niet actief wegens een teenblessure. Sinds half oktober 2019 is ze weer aan het trainen en op 4 maart 2020 maakte ze haar rentree bij het Nederlands elftal.
Op 16 mei 2021 won Martens met FC Barcelona Femení de finale van de UEFA Women's Champions League, waarin met 4–0 werd gewonnen van Chelsea.
Op 16 juni 2022 tekende Martens een contract voor drie seizoenen bij Paris Saint-Germain.Lieke Martens commits to Paris Saint-Germain until 2025 PSG, geraadpleegd op 22 juli 2023. Gearchiveerd op 31 januari 2023.
Op 31 mei 2024 nam Martens na een wedstrijd tegen Finland afscheid van het Nederlands Elftal. Door haar zwangerschap speelde ze geen wedstrijd meer alvorens haar contract bij Paris Saint-Germain afliep. Op 1 september 2025 maakte Martens bekend definitief een einde aan haar actieve voetbalcarrière te hebben gemaakt.
Persoonlijk Lieke Martens kreeg in 2018 een relatie met doelman Benjamin van Leer.Sportredactie - Lieke Martens en Benjamin van Leer stappen in het huwelijksbootje, Algemeen Dagblad 12 november 2021. Gearchiveerd op 16 juni 2023. Het stel trouwde op 13 juni 2023.Voetbalkoppel Lieke Martens en Benjamin van Leer getrouwd in Spanje, NU.nl (13 juni 2023)
Clubstatistieken Seizoen Club Competitie Wedstrijden Doelpunten 2009/10 sc Heerenveen Eredivisie 18 2 2010/11 VVV-Venlo 20 92011/12 Standard Eerste klasse 25 17Duisburg Bundesliga 5 1 2012/13 20 5 2013/14 10 2 2014 Göteborg Damallsvenskan 19 7 2015 18 5 2016 Rosengård 18 12 2017 11 8 2017/18 FC Barcelona Primera Division Femenina 30 13 2018/19 23 11 2019/20 12 1 2020/21 25 15 2021/22 21 16 2022/23 Paris Saint-German Division 1 Féminine 16 32023/24 16 3 Totaal 307 130 Bijgewerkt op 31 mei 2024.
Interlandcarrière
InterlandgoalsGoalDatumLocatieTegenstanderScoreUitslag Competitie 1. 28 februari 2012 GSZ Stadium, Larnaca, Cyprus 2–1 2–1 Cyprus Cup 2012 (2.)* 1 juni 2012 Woezik, Wijchen, Nederland 1–1 4–1 Vriendschappelijk 2. 5 juni 2012 Golden Tulip Victoria, Hoenderloo, Nederland 2–0 2–0 3. 20 juni 2012 Stadion Srem Jakovo, Jakovo, Servië 3–0 4–0 EK-kwalificatie 2013 4. 9 februari 2013 Regenboogstadion, Waregem, België 2–1 3–2 Vriendschappelijk 5. 8 maart 2013 GSP Stadium, Nicosia, Cyprus 1–0 1–1 Cyprus Cup 2013 6. 29 juni 2013 Telstar Stadion, Velsen-Zuid, Nederland 1–0 3–1 Vriendschappelijk 7. 2–1 8. 26 oktober 2013 Estádio José de Carvalho, Maia, Portugal 4–0 7–0 WK-kwalificatie 2015 9. 23 november 2013 Stadion Woudestein, Rotterdam, Nederland 1–0 7–0 10. 5–0 11. 7 maart 2014 GSP Stadium, Nicosia, Cyprus 2–3 3–4 Cyprus Cup 2014 12. 12 maart 2014 GSZ Stadium, Larnaca, Cyprus 2–1 4–1 13. 3–1 14. 10 april 2014 Stadion De Braak, Helmond, Nederland 6–1 10–1 WK-kwalificatie 2015 15. 8–1 16. 25 oktober 2014 Tynecastle Stadium, Edinburgh, Schotland 1–0 2–1 17. 30 oktober 2014 Sparta Stadion, Rotterdam, Nederland 1–0 2–0 18. 7 februari 2015 Polman Stadion, Almelo, Nederland 4–0 7–0 Vriendschappelijk 19. 8 april 2015 Strømmen Stadion, Strømmen, Noorwegen 1–1 3–2 20. 3–2 21. 6 juni 2015 Commonwealth Stadium, Edmonton, Canada 1–0 1–0 WK 2015 22. 17 september 2015 De Vijverberg, Doetinchem, Nederland 1–0 8–0 Vriendschappelijk 23. 8–0 24. 29 november 2015 Kras Stadion, Volendam, Nederland 1–0 3–1 25. 22 januari 2016 Limak Arcadia Atlantis Football Center, Belek, Turkije 1–0 2–0 26. 8 maart 2017 Estádio Algarve, Faro-Loulé, Portugal 2–0 3–2 Algarve Cup 2017 27. 7 april 2017 Stadion Galgenwaard, Utrecht, Nederland 1–2 1–2 Vriendschappelijk 28. 11 april 2017 De Vijverberg, Doetinchem, Nederland 3–0 4–0 29. 13 juni 2017 De Adelaarshorst, Deventer, Nederland 3–0 3–0 30. 8 juli 2017 Sparta Stadion, Rotterdam, Nederland 1–0 5–0 31. 24 juli 2017 Koning Willem II Stadion, Tilburg, Nederland 2–1 2–1 EK 2017 32. 29 juli 2017 De Vijverberg, Doetinchem, Nederland 1–0 2–0 33. 6 augustus 2017 De Grolsch Veste, Enschede, Nederland 2–1 4–2 34. 28 februari 2018 Bela Vista Municipal Stadium, Parchal, Portugal 1–0 6–2 Algarve Cup 2018 35. 6–1 36. 3 maart 2018 VRS António Sports Complex, Vila Real de Santo António, Portugal 2–2 3–2 37. 6 april 2018 Philips Stadion, Eindhoven, Nederland 1–0 7–0 WK-kwalificatie 2019 38. 2–0 39. 12 juni 2018 Abe Lenstra Stadion, Heerenveen, Nederland 1–0 1–0 40. 9 november 2018 Stadion Galgenwaard, Utrecht, Nederland 2-0 3-0 41. 5 april 2019 GelreDome, Arnhem, Nederland 2-0 2-0 Vriendschappelijk 42. 9 april 2019 AFAS Stadion, Alkmaar, Nederland 2-0 7-0 43. 25 juni 2019 Roazhon Park, Rennes, Frankrijk 1-0 2-1 WK 2019 44. 2-1 45. 10 maart 2020 Stade du Hainaut, Valenciennes, Frankrijk 3-2 3-3 Vriendschappelijk 46. 27 oktober 2020 Stadiumi Fadil Vokrri, Pristina, Kosovo 3–0 6–0 EK-kwalificatie 47. 1 december 2020 Rat Verlegh Stadion, Breda, Nederland 3–0 6–0 48. 18 februari 2021 Koning Boudewijnstadion, Brussel, België 4–1 6–1 Vriendschappelijk 49. 13 april 2021 Goffertstadion, Nijmegen, Nederland 2–0 5–0 50. 21 juli 2021 Miyagistadion, Rifu, Japan 2-0 10-3 Olympische Spelen 2020 51. 5–1 52. 27 juli 2021 Nissanstadion, Yokohama, 4-1 8–2 53. 6–2 * Werd niet erkend als officiële interland
Erelijst Standard Luik BeNe Supercup: 2011
FC Rosengård Svenska Cupen: 2015/16 Svenska Supercupen: 2016
FC Barcelona Femení UEFA Women's Champions League: 2020/21 Primera División Femenina: 2019/20, 2021/22 Supercopa de España: 2020 Copa de la Reina: 2018,2021 Copa Catalunya: 2017, 2018, 2019 Paris Saint-Germain Coupe de France: 2023/24
Nederland UEFA EK: 2017 Algarve Cup: 2018
Individueel UEFA Women's Player of the Year Award: 2017 The Best FIFA Women's Player: 2017 FIFPro World XI: 2017 UEFA EK Speelster van het Toernooi: 2017 UEFA EK Team van het Toernooi: 2017 The Offside Rule Best Female Footballer In The World: 2017 IFFHS Vrouwen Wereldelftal: 2020 IFFHS UEFA Vrouwenelftal van het Decennium: 2011–2020
Categorie:Nederlands voetballer Categorie:Nederlands olympisch deelnemer