ZVV De Esch is een zaterdagvoetbalvereniging uit Oldenzaal in de Nederlandse provincie Overijssel, opgericht op 24 april 1985. Per 2010 telde de club ongeveer vijfhonderd leden. De thuiswedstrijden worden gespeeld op Sportpark De Weschterik, in het Stadspark tussen de wijken De Essen en de Graven Es. In het seizoen 2022/23 kwam het eerste elftal uit in de Tweede klasse zaterdag.
Naam Zaterdag Voetbal Vereniging (ZVV) De Esch ontleent haar naam aan woonwijk De Essen, waar de vereniging ten tijde van de oprichting haar thuishaven beoogde te realiseren. Deze thuishaven, Sportpark De Weschterik, werd in 1991 ingeklemd tussen woonwijk De Essen en nieuwbouwwijk de Graven Es. Deze namen zijn terug te voeren op de essen, de bolle akkers die op de uitlopers van de Oldenzaalse stuwwal lagen.
Geschiedenis De oprichting In 1984 had de gemeente Oldenzaal geld gereserveerd voor de nieuwe wijk De Essen en eind dat jaar ontstond het idee om daarmee een zaterdagvoetbalvereniging op te richten; die was er nog niet in de gemeente, al had zondagclub VV Oldenzaal sinds 1982 wel een zaterdagafdeling. Dat ZVV De Esch op zaterdag speelt, heeft niets te maken met de zondagsheiliging in de christelijke traditie; verenigingsactiviteiten kunnen dus ook op de zondag plaatsvinden.
ZVV De Esch werd officieel opgericht op woensdag 24 april 1985 in café 't Tunnelke door de heren Theun van den Brink, Libbe Jansen, Jan Gosenshuis, Ger Vasterink en Raymond Vasterink. De clubkleuren werden bepaald op geel (shirt) en blauw (broek en sokken), gebaseerd op het wapen van Oldenzaal. Tevens werd besloten dat er tijdelijk op Sportpark Bornsedijk aan de Matenstraat gevoetbald zou gaan worden. Tegenwoordig is dit gebied een nieuwbouwwijk (Joop Zoetemelkstraat, Anton Geesinkstraat). ZVV De Esch werd na VV Oldenzaal, Quick '20 en FC Berghuizen de vierde voetbalclub in Oldenzaal, de enige zaterdagvereniging.
Omdat het veld niet aan de officiële afmetingen voldeed, werd in de beginjaren gespeeld met dispensatie van de KNVB. Met het Oldenzaalse college van B&W werd afgesproken dat men na vaststelling van het bijgestelde structuurplan zou zoeken naar een definitieve oplossing aangaande de accommodatie.
Om aan de nieuwe competitie, seizoen 1985-1986, te mogen deelnemen, moest ZVV De Esch minimaal 50 leden hebben, verdeeld over minimaal drie elftallen. Onder meer door het organiseren van open trainingen, mede verzorgd door hoofdtrainer Lohrmann, kon de vereniging naast een tweetal seniorenteams ook twee pupillenteams voor de competitie inschrijven. Met 69 leden begon ZVV De Esch aan haar eerste seizoen. Met steun van het lokale bedrijfsleven werd een nieuw clubhuis gebouwd, in de volksmond het Blauwe Keetje.
Op naar een thuishaven thumb|Entree ZVV De Esch
Het sportterrein aan de Bornsedijk was voor ZVV De Esch een tijdelijke thuishaven. Een belangrijk speerpunt in de beginjaren was de realisatie van een eigen sportcomplex. De club verzocht in 1987 om een terrein nabij de wijk De Essen waarop de jeugd per september zou kunnen spelen en de gemeenteraad droeg het college van B&W op dit te honoreren. Een stuk grond op de hoek van de Waterhamweg en het Bentinckpad kwam ter beschikking, waar later het kunstgrasveld kwam. Met hulp van bewoners van de aangrenzende Veldkers kon het terrein verlicht worden.
Een definitieve oplossing kwam er niet en in 1989 leidde het langdurige overleg tot een conflict tussen de gemeentelijke sportcommissie, de lokale politieke partij Werknemers Groepering en ZVV De Esch. Een besluit over kredietverstrekking aan de vereniging werd uitgesteld in het kader van gemeentelijke bezuinigingen. Het nieuwe sportcomplex werd een gevoelig onderwerp in de lokale politiek, wat bovendien werd versterkt door de aanwezigheid van gasleidingen onder het beoogde terrein. Uiteindelijk gaf de gemeente Oldenzaal de Nederlandse Gasunie de opdracht de leidingen te verleggen en in het voorjaar van 1990 begon de aanleg van het nieuwe sportcomplex aan de Operalaan. In maart 1991 was de clubgebouw klaar en op 24 mei werd Sportpark De Weschterik in gebruik genomen. Een selectie van de Oldenzaalse voetbalverenigingen speelde in de openingswedstrijd tegen oud-Oranje.
Tot 1997 Toen de vereniging in mei 1991 verhuisde naar dit complex, telde zij 248 leden, verdeeld over vier seniorenteams, acht jeugdteams en drie G-teams. Al vanaf de oplevering was de club met de gemeente in gesprek over uitbreiding van het complex, mede omdat sportpark Bornsedijk als uitwijklocatie verdween: in 1994 moest dat plaats gaan maken voor een nieuwbouwwijk. Op 27 mei 1995 promoveerde het eerste elftal van ZVV De Esch uit de TVB (Twentsche Voetbalbond) naar de Vierde klasse.
In het aangrenzende Stadspark werd in 1997 een nieuw veld in gebruik genomen. Bij het 12½-jarig jubileum in 1997 waren er 373 leden in zes seniorenteams, veertien jeugdteams en drie G-teams. In 1997 nam voor het eerst in de historie van de vereniging een A1-team deel aan de competitie. In oktober vierde ZVV De Esch haar 12½-jarig jubileum met een interland Nederland - Duitsland voor gehandicaptenteams op Sportpark De Weschterik, onder leiding van scheidsrechter Roelof Luinge.
Tot 2010 Door een reorganisatie binnen de KNVB kwam het eerste elftal in de Derde klasse te spelen. Door het kampioenschap van 2000/01 kwam De Esch in de Tweede klasse, het hoogste niveau ooit, maar na twee opvolgende degradaties speelde de club in 2003/04 de Vierde klasse. In het seizoen 2006-2007 promoveerde de club weer naar de Derde klasse. In 2006 kon ZVV De Esch het 200e jeugdlid inschrijven. In september 2008 kwam er een kunstgrasveld. Het onderhoud van het tot dan toe geprivatiseerde sportpark ging naar de gemeente. De accommodaties werden verschillende keren verbouwd en uitgebreid.
Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan werd in 2010 een wedstrijd gespeeld tegen Oud FC Twente, die met 3-2 gewonnen werd door ZVV De Esch. Voor de gehandicapte voetballers van De Esch werd als jubileumactiviteit een FC Twente-dag aangeboden. De vereniging had vijfhonderd leden, verdeeld over zes seniorenteams, drie G-teams en 25 jeugdteams.
Op 25 mei 2010 stelde ZVV De Esch op eigen veld via de nacompetitie promotie veilig ten koste van Mariënberg, zodat de club na acht jaar weer in de Tweede klasse kwam. Voor het eerst in de clubhistorie werd bovendien het A1-team kampioen in de 2e klasse, waardoor ZVV De Esch in het seizoen 2010-2011 met het A1-team debuteerde in de 1e klasse. In de bekercompetitie werd in de poulefase onder meer de stadsderby tegen FC Berghuizen met 3-2 gewonnen. Voor de volgende ronde van de districtsbeker werd Topklasser en stadgenoot Quick '20 geloot. ZVV De Esch stuntte in de stadsderby door topklasser Quick '20 met 2-1 uit te schakelen. In het seizoen 2010-2011 eindigde ZVV De Esch met 40 punten op de zesde plaats in de Tweede klasse, maar een jaar later degradeerde de club rechtstreeks naar de Derde klasse.
Seizoen Voorzitter Hoofdtrainer 1985 - 1986 Libbe Jansen Peter Lohrmann 1986 - 1987 Libbe Jansen Peter Lohrmann 1987 - 1988 Libbe Jansen Peter Lohrmann 1988 - 1989 Libbe Jansen / Kuin Koekoek Jan van Miert 1989 - 1990 Kuin Koekoek Jan van Miert 1990 - 1991 Kuin Koekoek Wim Koers 1991 - 1992 Kuin Koekoek Harrie Kolbrink 1992 - 1993 Kuin Koekoek Harrie Kolbrink 1993 - 1994 Kuin Koekoek Harrie Kolbrink 1994 - 1995 Jurre van der Geize Harrie Kolbrink 1995 - 1996 Jurre van der Geize Harrie Kolbrink 1996 - 1997 Jurre van der Geize Harrie Kolbrink 1997 - 1998 Jurre van der Geize Herman Rosens 1998 - 1999 Jurre van der Geize Herman Rosens 1999 - 2000 Jurre van der Geize Herman Rosens 2000 - 2001 Jurre van der Geize Herman Rosens 2001 - 2002 Jurre van der Geize Herman Rosens 2002 - 2003 Erna Wagenaar (a.i.) Herman Rosens 2003 - 2004 Erna Wagenaar (a.i.) / Jan van der Meulen Herman Rosens 2004 - 2005 Jan van der Meulen Paul Oberjé 2005 - 2006 Jan van der Meulen Paul Oberjé / Henk Brunink 2006 - 2007 Jan van der Meulen Henk Brunink 2007 - 2008 Jan van der Meulen Arno Leppink 2008 - 2009 Jan van der Meulen Arno Leppink 2009 - 2010 Jan van der Meulen Arno Leppink 2010 - 2011 Jan van der Meulen Herman Rosens 2011 - 2012 Jan van der Meulen Tonnie van Veen 2012 - 2013 Jan van der Meulen Tonnie van Veen 2013 - 2014 Erna Wagenaar Herman Rosens 2014 - 2015 Erna Wagenaar Erik Hazewinkel 2015 - 2016 Hans Lubbers Erik Hazewinkel 2016 - 2017 Tom Platvoet Erik Hazewinkel 2017 - 2018 Tom Platvoet Kris Kempers 2018 - 2019 Tom Platvoet Kris Kempers 2019 - 2020 Tom Platvoet Walter Weghorst
Competitieresultaten 1986–2018 86878889909192939495969798990001020304050607080910111213141516171819
Sportpark De Weschterik thumb|500px|Sportpark De Weschterik
Sinds september 1987 werd door de jeugd van ZVV De Esch gevoetbald op de plek waar tegenwoordig Sportpark De Weschterik ligt. Voor het seizoen 1991 werd dit officieel in gebruik genomen. Door ledengroei, in combinatie met het feit dat ook de wedstrijden van de senioren op de zaterdag afgewerkt moeten worden, moest het sportpark meerdere keren worden uitgebreid. Anno 2010 waren er vier velden: hoofdveld, kunstgrasveld, trainingsveld en gehandicaptenveld (G-veld). Dit laatste heeft aangepaste afmetingen. De F-pupillen spelen hun wedstrijden op het halve G-veld. Het lager gelegen trainingsveld is in 1997 aangelegd naast kinderboerderij De Höfte en is via een trap en bospad verbonden met de rest van het sportpark. Tot de aanleg van het kunstgrasveld in 2008 werd het trainingsveld ook voor wedstrijden gebruikt.
Op Sportpark De Weschterik zijn tien kleedkamers aanwezig, waaronder twee specifiek voor scheidsrechters en meisjes. Het clubgebouw is uitgebreid in 2000 en in 2010. Terwijl de nieuwbouwwijk de Graven Es nog altijd uitbreidt, is er weinig ruimte voor het uitbreiden van de speelvelden is deze ruimte beperkt.
G-voetbal In 1987 werd een afdeling voor G-voetbal opgericht. ZVV De Esch had daarmee een voortrekkersrol in de regio. In het seizoen 1989-1990 nam ZVV De Esch met twee gehandicaptenteams voor het eerst deel aan de competitie. Een jaar later kwam er een derde team bij. In het kader van het 12½-jarig jubileum werd op de velden van ZVV De Esch een interland afgewerkt tussen gehandicaptenteams van Nederland en Duitsland. Het G-jeugdteam, opgericht in 2006, neemt sinds 2008 deel aan de competitie. Het hoogtepunt in de historie van het G-voetbal van ZVV De Esch vond plaats in juni 2007. Een team van G-spelers van ZVV De Esch vertegenwoordigde toen Nederland op het Europees Kampioenschap voor gehandicapten (Special Olympics) in Finland. In Helsinki werd voor tienduizend toeschouwers de bronzen medaille behaald met een 2-1-overwinning op Spanje. Een crew van de lokale televisiezender was meegereisd om hier een speciale reportage van te maken. Anno 2010 telde ZVV De Esch twee G-teams en één G-jeugdteam. De thuiswedstrijden van deze teams worden afgewerkt op het G-veld.
Vrouwen en meisjes Een paar maanden na de oprichting van ZVV De Esch werden de eerste gesprekken gevoerd over vrouwenvoetbal en in het seizoen 1986-1987 werd er voor het eerst in de competitie gespeeld. Na drie seizoenen nam de animo af en werd het vrouwenteam opgeheven. Vanaf 2000 werden het vrouwenvoetbal en vooral het meisjesvoetbal weer populairder, maar de club had nog steeds een beperkte accommodatie. Men besloot daarom dat vrouwen- en meisjesvoetbal bij ZVV De Esch niet mogelijk was. Vanaf 2006 konden meisjes weer lid worden, waarbij ze werden verdeeld over de jongensteams. In juli 2009 werd dit bevestigd.
Externe link Officiële website ZVV De Esch
Esch Categorie:Sport in Oldenzaal