Graaf Ferdinand Gommaire Joseph Cornet de Grez d'Elzius (Brussel, 5 oktober 1797 – aldaar, 25 januari 1869) was een Belgisch burgemeester, lid van het Nationaal Congres en volksvertegenwoordiger.
Biografie Familie Graaf Ferdinand Cornet de Grez d'Elzius werd geboren als zoon van François Cornet de Grez (1771-1827), lid van de Tweede Kamer en kamerheer van koning Willem I der Nederlanden, en Thérèse de Beughem (1775-1847). Zijn grootvader, Gommaire Cornet de Grez, was staatsraad in de Oostenrijkse tijd. De familie Cornet werd voor het eerst in de adelstand verheven in 1711, door reversie van de grafelijke titel van Léonard d'Elzius op zijn zus en schoonbroer, Thérèse d'Elzius (1671-1747) en François Cornet (1670-1739), heer van Grez en Peissant. In 1816 werd Ferdinands vader in de adelstand bevestigd met de titel van graaf, overdraagbaar op al zijn nakomelingen.
Hij trouwde in 1834 in Brussel met zijn nicht barones Eulalie Snoy d'Oppuers (1812-1862), dochter van baron Idesbalde Snoy d'Oppuers, senator, en kleindochter van baron Philippe Snoy d'Oppuers. Ze kregen een zoon en een dochter die jong overleed. Raymond Cornet de Grez d'Elzius (1839-1896), burgemeester van Dworp en voorzitter van de provincieraad van Brabant, trouwde in 1861 in Brussel met de Russische prinses Olga Galitzine (1838-1912). Ze kregen een zoon en drie dochters, met afstammelingen tot heden. De tak Cornet de Grez stierf uit met het overlijden van Berthe Cornet de Grez d'Elzius, de achterkleindochter van Ferdinand, in 1970. Dit in tegenstelling tot de familietakken Cornet d'Elzius de Peissant, Cornet d'Elzius du Chenoy en Cornet de Ways-Ruart, die nog steeds nakomelingen hebben.
Hij was een schoonbroer van markies Théodore d'Yve de Bavay, burgemeester van Lessenbos en lid van het Nationaal Congres, en baron Charles Snoy, industrieel, provincieraadslid van Brabant en volksvertegenwoordiger.
Loopbaan Cornet volgde zijn vader op onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden als lid van de Tweede Kamer. In oktober 1830 werd hij verkozen voor het arrondissement Brussel in het Nationaal Congres. Hij nam slechts eenmaal het woord, en het was om zich tegen de eeuwigdurende uitsluiting van de Nassaus te keren. Bij de stemming was hij een van de 25 die tegen deze uitsluiting stemden. Het is waarschijnlijk dat hij zich als orangist na deze beslissing niet meer op zijn plaats achtte in het Congres en hij nam op 7 februari 1831 ontslag.
In 1834 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel en bleef dit tot in 1837.
Hij was ook van 1828 tot aan zijn overlijden burgemeester van Dworp, een ambt dat na hem werd uitgeoefend door zijn zoon Raymond en door zijn kleinzoon Ferdinand Cornet (1869-1947).
Literatuur Carl BEYAERT, Le Congrès National. Biographies des membres du Congrès National et du Gouvernement provisoire, 1830-1831, Brussel, Librairie nationale d'art et d'histoire, 1930, 45. Paul VERHAEGEN, Le conseiller d'état comte Cornet de Grez, 1735-1811, Brussel, La Renaissance du livre, 1934
Externe link Fiche op parlement.com
Categorie:Zuid-Nederlands Tweede Kamerlid (voor 1830) Categorie:Lid van het Belgisch Nationaal Congres Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger Categorie:Burgemeester van Dworp Categorie:Belgische adel in de 19e eeuw Ferdinand Categorie:Belgisch politicus in de 19e eeuw