Red Bull Crashed Ice was een extremesportevenement georganiseerd door frisdrankfabrikant Red Bull waarin de deelnemers al schaatsend een lastig hellend parcours moet overwinnen. Tussen 2000 en 2019 werden er wedstrijden georganiseerd, waarbij vanaf 2010 ieder jaar een wereldkampioenschap op het programma stond.
Geschiedenis In 1999 bedachten de Oostenrijkers Austrians Sigurd Meiche en Stefan Aufschnaiter een nieuwe sport: Ice Cross Downhill. Ice-Cross-Champ gesucht, sportnet.at. Gearchiveerd op 19 december 2014. De sport wordt beoefend op een lange (steile) ijsbaan vol obstakels: sprongen, trappen, haarspeldbochten en andere hindernissen. De rijders moeten op schaatsen zo snel mogelijk afdalen naar de finish. De gemiddelde snelheid van de rijders is 40 km/u, maar kan op bepaalde onderdelen oplopen tot 70 km/u. De sport vertoont overeenkomsten met de olympische sporten skicross en snowboardcross.
Vanaf 2001 organiseerde Red Bull wedstrijden in Ice Cross Downhill onder de noemer Red Bull Crashed Ice. Op 20 januari 2001 vond in Stockholm de eerste wedstrijd plaats. Sporters uit de hele wereld kwamen in groten getale naar de Zweedse hoofdstad voor de openingswedstrijd. Deze eerste wedstrijd was in sportief als technisch opzicht een proef. Omdat de constructie van het ijskanaal veel bouwwerkzaamheden vergde, was het onmogelijk het evenement vooraf te testen om te kijken wat de rijders te wachten stond. Het parcours werd uitgezet op de vismarkt. Na een korte boycot bij de start en spectaculaire valpartijen tijdens de proefrondes pasten de deelnemers zich snel aan de ongewone omstandigheden aan. De race werd gewonnen door de Zweed Jasper Felder.De ontstaansgeschiedenis van Red Bull Crashed Ice, redbull.nl
In de jaren erna organiseerde Red Bull nog meer races. Tot 2010 vonden er veertien wedstrijden plaats in acht landen. In 2010 werd het eerste officiële wereldkampioenschap georganiseerd.
Parcours, uitrusting en reglementen thumb|De start in Quebec, 2008 Ice Cross Downhill wordt beoefend in een ijskanaal met diverse bochten en sprongen. De lengte tijdens de eerste wedstrijd was ongeveer 300 meter. In latere races is het parcours steeds langer geworden. Het parcours in 2007 was 430 meter lang en overbrugde een hoogteverschil van 60 meter. De baan voor de wedstrijden in Stockholm (2001), Klagenfurt (2002), Duluth (2003 en 2004), Moskou (2004) en Helsinki (2014) was op basis van natuurijs, de overige banen werden aangelegd met behulp van koelinstallaties.
Om deel te kunnen nemen aan de wedstrijden is het dragen van beschermende uitrusting verplicht: helm, borstpantser, elleboogbeschermers, handschoenen, beschermende broek en knie/scheenbeschermers. Alleen ijshockeyschaatsen zijn toegestaan. De deelnemers zijn vaak ijshockeyspelers. Hoewel lichaamscontact is toegestaan, is het uitdelen van bodychecks niet toegestaan.
Om deel te kunnen nemen aan een wedstrijd moeten de rijders zich in de regel eerst kwalificeren op lokale kwalificatiewedstrijden (Red Bull Crashed Ice Qualifier), welke worden georganiseerd op (vlakke) kunstijsbanen. De deelnemers moeten daarbij zo snel mogelijk één-tegen-één een parcours afwerken. Na kwalificatie mag de rijder deelnemen aan het hoofdevenement van Crashed Ice. In de eerste ronde doen alle rijders een individuele afdaling, waarbij op basis van tijd de beste rijders doorgaan naar de volgende ronde. Vanaf die fase geldt het principe van knock-out: in heats van vier rijders gaan de twee beste door naar de volgende ronde.Athletes Handbook 2014, redbull.com
Uitslagen De uitslagen van de losstaande races in de periode 2000 tot en met 2009.
Jaar Datum Locatie Goud Zilver Brons2001 20 januari Stockholm Jasper Felder 2002 Klagenfurt Jasper Felder 2003 28 februari Duluth Jasper Felder 2004 24 januari Moskou Jasper Felder Hrovje Appelt Konstantin Sirenin 20 februari Duluth Jasper Felder 2005 15 januari Praag Jasper Felder Lukáš Fiala Michael Krainer 2006 18 maart Quebec Gabriel Andre Wade Hocking Sylvain Houle 2007 3 maart Quebec Kevin Olson Ross Thompson Ben Benicky 17 maart Helsinki Kevin Olson Matias Schants Miikka Jouhkimainen 2008 26 januari Quebec Arttu Pihlainen Louis-Philippe Dumoulin Sebastien Morissette 9 februari Davos Miikka Jouhkimainen Sébastien Morissette Lukáš Kolc 2009 24 januari Quebec Arttu Pihlainen Lari Jouhtsenlahti Kyle Croxall 7 februari Praag Miikka Jouhkimainen Lukáš Kolc Lukáš Fiala 14 maart Lausanne Jasper Felder Arttu Pihlainen Lari Jouhtsenlahti
De uitslagen van de races vanaf 2010 zijn opgenomen op de website van Red Bull Crashed Ice. Results RBCI World Championships, Redbull.com
Jaar Datum Locatie Goud Zilver Brons Wereldkampioen2010 16 januari München Martin Niefnecker Gabriel Andre Kim Muller Martin Niefnecker 21 maart Quebec Kyle Croxall Martin Niefnecker Scott Croxall 2011 15 januari München Kyle Croxall Arttu Pihlainen Lukáš Kolc Arttu Pihlainen 5 februari Valkenburg Arttu Pihlainen Scott Croxall Kyle Croxall 26 februari Moskou Arttu Pihlainen Kyle Croxall Kilian Braun 19 maart Quebec Arttu Pihlainen Louis-Philippe Dumoulin Kyle Croxall 2012 14 januari Saint Paul Kyle Croxall Arttu Pihlainen Scott Croxall Kyle Croxall 4 februari Valkenburg Kyle Croxall Fabian Mels Paavo Klintrup 18 februari Åre Adam Horst Arttu Pihlainen Scott Croxall 17 maart Quebec Arttu Pihlainen Kyle Croxall Scott Croxall2013 1 december Niagara Falls Kyle Croxall Cameron Naasz Kilian Braun Derek Wedge 26 januari Saint Paul Kyle Croxall Scott Croxall Cameron Naasz 9 februari Landgraaf Derek Wedge Marco Dallago Bart van Roosmalen 2 maart Lausanne Cameron Naasz Kim Müller Scott Croxall 16 maart Quebec Arttu Pihlainen Scott Croxall Derek Wedge2014 1 februari Helsinki Marco Dallago Scott Croxall Cameron Naasz Marco Dallago 22 februari Saint Paul Marco Dallago Scott Croxall Cameron Naasz 8 maart Moskou Cameron Naasz Marco Dallago Kim Müller 22 maart Quebec Marco Dallago Scott Croxall Luca Dallago2015 24 januari Saint Paul Kyle Croxall Dean Moriarity Dan WItty Scott Croxall 7 februari Helsinki Scott Croxall Marco Dallago Cameron Naasz 21 februari Belfast Scott Croxall Dylan Moriarity Dean Moriarity 14 maart Edmonton Cameron Naasz Scott Croxall Tommy Mertz
Wereldkampioenschappen 2010 Na 14 losstaande races tussen 2000 en 2009 wordt in 2010 voor het eerst een wereldkampioenschapsklassement opgesteld, bepaald over twee races in München en Quebec. De 19-jarige Martin Niefnecker wint dit klassement met overmacht door één race te winnen en in de ander beslag te leggen op de tweede plaats. Er deden ook twee Nederlanders mee: Bart van Roosmalen en Remo Speijers.
Uitslagen races Positie 16 januari 2010 München 21 maart 2010 Quebec Goud Martin Niefnecker Kyle Croxall Zilver Gabriel Andre Martin Niefnecker Brons Kim Muller Scott Croxall Overig Remo Speijers (30) Bart van Roosmalen (15) Remo Speijers (57)
Eindstand Positie Naam Punten Goud Martin Niefnecker 1800,00 Zilver Kyle Croxall 1000,00 Brons Gabriel Andre 890,00 Bart van Roosmalen 160,00 Remo Speijers 45,40
2011 In 2011 organiseert Red Bull het tweede wereldkampioenschap verdeeld over vier wedstrijden. Voor het eerst werd er ook een wedstrijd in Nederland gehouden, namelijk op de Cauberg in het Limburgse Valkenburg."Snoeihard schaatsen van de enige echte berg van Nederland: de Cauberg", redbull.nl, 30 november 2010. Gearchiveerd op 24 september 2015.
Aan de wedstrijd in Nederland deden naast de vaste deelnemers ook de geplaatsten mee van vier Nederlandse voorrondes waar iedereen zich voor kon inschrijven.Kwalificeer jij je voor een plek in het Red Bull Crashed Ice World Championship, redbull.nl, 3 december 2010. Gearchiveerd op 24 september 2015. De kwalificaties vonden plaats op 18 december 2010 in Thialf te Heerenveen, op 21 december in De Uithof in Den Haag, op 8 januari 2011 in het IJssportcentrum in Eindhoven en op 9 januari op Glanerbrook te Geleen.
Daarnaast was er een speciale VIP-wedstrijd met vier bekende oud-langebaanschaatsers namelijk Rintje Ritsma, Gerard van Velde, Falko Zandstra en Annamarie Thomas."Intensief trainingsprogramma gestart voor Nederlandse schaatshelden", redbull.nl, 9 december 2010. Gearchiveerd op 16 juni 2023.
Arttu Pihlainen wordt de nieuwe wereldkampioen nadat hij drie overwinningen op rij behaalde: Valkenburg, Moskou en Quebec.
Uitslagen races Positie 15 januari 2011 München 5 februari 2011 Valkenburg 26 februari 2011 Moskou 19 maart 2011 Quebec Goud Kyle Croxall Arttu Pihlainen Arttu Pihlainen Arttu Pihlainen Zilver Arttu Pihlainen Scott Croxall Kyle Croxall Louis-Philippe Dumoulin Brons Kim Muller Kyle Croxall Kilian Braun Kyle Croxall Overig Bart van Roosmalen (48) Remo Speijers (60) Glenn Bakx (65) Nick Jong (69) Bart van Roosmalen (25) Ian Coumans (30) John Passchier (31) Scott Bakx (32) Glenn Bakx (35) Remo Speijers (36) Erwin Knoester (51) Remo Speijers (31) Glenn Bakx (37) Bart van Roosmalen (63) Remo Speijers (55) Glenn Bakx (68) Bart van Roosmalen (71)
Eindstand Positie Naam Punten Goud Arttu Pihlainen 3800,00 Zilver Kyle Croxall 3000,00 Brons Scott Croxall 2030,00 33 Bart van Roosmalen 96,60 38 Remo Speijers 74,20 61 Ian Coumans 32,00 67 John Passchier 28,00 71 Scott Bakx 26,00 75 Glenn Bakx 21,10
2012 Het derde wereldkampioenschap werd wederom verdeeld over vier wedstrijden.Red Bull Crashed Ice World Championship 2012: de 4 stops, redbull.nl, 19 oktober 2011. Gearchiveerd op 24 september 2015. Wederom is er een stop georganiseerd op de Cauberg in Valkenburg.
In Nederland vonden drie voorrondes plaats waar iedereen zich voor kon inschrijven.Doe jij mee aan de Red Bull Crashed Ice Qualifiers, redbull.nl, 14 november 2011. Gearchiveerd op 24 september 2015. De kwalificaties vonden plaats op 10 december 2011 op de Jaap Edenbaan te Amsterdam, op 18 december in Triavium in Nijmegen en op 8 januari 2012 op Glanerbrook te Geleen.
Kyle Croxall, winnaar van de eerste twee stops, werd de nieuwe wereldkampioen. Arttu Pihlainen, de kampioen van het jaar ervoor, kwam slechts 40 punten te kort om zijn titel te prolongeren.
Uitslagen races Positie 14 januari 2012 Saint Paul 4 februari 2012 Valkenburg 18 februari 2012 Åre 17 maart 2012 Quebec Goud Kyle Croxall Kyle Croxall Adam Horst Arttu Pihlainen Zilver Arttu Pihlainen Fabian Mels Arttu Pihlainen Kyle Croxall Brons Scott Croxall Paavo Klintrup Scott Croxall Scott Croxall Overig Glenn Bakx (46) Bart van Roosmalen (20) Remo Speijers (43) Glenn Bakx (26) Ian Coumans (31) Bart van Roosmalen (43) Remo Speijers (47) Wesley de Bruin (52) Frank Wilting (53) Koen de Haas (55) John Passchier (56) Roby Haazen (58) Jean Paul Hendrix (60) Pascal Vijgen (62) Glenn Bakx (19) Bart van Roosmalen (27) Remo Speijers (60) Glenn Bakx (7) Bart van Roosmalen (13) Roby Haazen (48)
Eindstand Positie Naam Punten Goud Kyle Croxall 3000,00 Zilver Arttu Pihlainen 2960,00 Brons Scott Croxall 2300,00 11 Glenn Bakx 680,00 23 Bart van Roosmalen 372,60 55 Remo Speijers 46,50 66 Ian Coumans 33,30 71 Roby Haazen 29,20 82 Wesley de Bruijn 19,60 98 Frank Wilting 14,60
2013 Hier wereldkampioenschap van 2013 werd uitgebreid naar vijf wedstrijden.Red Bull Crashed Ice grootser dan ooit, redbull.nl, 24 augustus 2012. Gearchiveerd op 24 september 2015. Oorspronkelijk stond op 16 februari 2013 een stop in Rusland op het programma. Red Bull maakte echter op 7 november bekend dat de geplande stop in Rusland plaats maakte voor een revolutionaire stop op 9 februari 2013 in ’s werelds grootste indoor skiresort: SnowWorld Landgraaf. Voor het eerst in de geschiedenis van Ice Cross Downhill zouden de deelnemers strijden op een indoor ijsparcours.Breaking News: Red Bull Crashed Ice toch terug naar Nederland, redbull.nl, 7 november 2012. Gearchiveerd op 15 december 2014.