thumb|Jetblast op Maho Beach, 2013 thumb|Airbus A340-313X, Air France, Maho Beach thumb|Waarschuwingsbord anno 2007, zeven jaar na het ongeval thumb|Waarschuwingsbord anno 2015 Het jetblast-arrest, ook bekend als Hartmann/Princess Juliana IA, en Hartmann/PJIA is een arrest van de Nederlandse Hoge Raad, dat betrekking heeft op aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad in verband met waarschuwingsplicht.
Het oordeel is dat degene die een mogelijk gevaarlijke situatie schept, dit duidelijk moet communiceren. De waarschuwing moet ervoor zorgen dat mensen besef kunnen hebben van de mate van gevaar, zodat zij het gevaar kunnen vermijden.
Codering Juristen vinden het arrest met de volgende codes: HR 28 mei 2004, ECLI:NL:HR:2004:AO4224; NJ 2005/105 m. nt. C.J.H. Brunner)
Casus Princess Juliana International Airport op Sint Maarten heeft een korte startbaan. Daardoor komen vliegtuigen laag over Maho Beach en moeten ze soms veel vermogen inzetten, wat een gevaarlijke jetblast kan geven. Er staat een waarschuwingsbord:
Vertaling: Waarschuwing! De luchtstroom van laagvliegende en vertrekkende vliegtuigen kan lichamelijk letsel veroorzaken.
Toch staan er vaak toeristen en vliegtuigspotters te kijken naar het spectaculaire schouwspel. Op 6 mei 2000 is mevrouw Hartmann uit Zwitserland een van de kijkers en als een Boeing 747 de straalmotoren wijd openzet, wordt zij door de jetblast een paar meter naar achteren tegen de rotsen gegooid, met letsel en een shock tot gevolg.
Samenvatting De Hoge Raad introduceert een nieuwe maatstaf: het is (mede) doorslaggevend of te verwachten valt dat een maatregel mensen aanzet tot het vermijden van het gevaar. Het gaat niet om een feitelijk oordeel, maar een normatief oordeel. De vraag is dus of de maatregelen normaliter effectief zijn. De HR oordeelt dat het hof niet voldoende heeft gemotiveerd dat aan de maatstaf is voldaan. Het bord was namelijk niet erg concreet.
Rechtsvraag Is het plaatsen van deze borden voldoende om schuldaansprakelijkheid uit te sluiten?
Procesgang Hartmann stelt de luchthaven aansprakelijk, omdat die er onvoldoende in zou zijn geslaagd om een veilige omgeving te scheppen. De vordering van Hartmann is door het Antilliaanse Gerecht in Eerste Aanleg afgewezen, wat in hoger beroep door het Gemeenschappelijk Hof bekrachtigd is. Hartmann is daarom in cassatie gegaan bij de Nederlandse Hoge Raad. Het cassatieberoep is gehonoreerd en het geding is voor verdere behandeling terugverwezen naar het hof.
Hoge Raad De Hoge Raad overwoog:
Relevantie Deze ene volzin in r.o. 3.4.3 vormt de kern van het arrest. Dit is een uitbreiding op de criteria van het Kelderluik-arrest, die in r.o. 3.4.1 worden opgesomd. Het arrest geeft een vernieuwing van de maatstaf ter beoordeling van de vraag wanneer in een gevaarzettende situatie een waarschuwing afdoende is.
Zie ook (1974) Struikelende broodbezorger (1988) Veenbroei-arrest
Categorie:Nederlands arrest (burgerlijk recht) Categorie:Sint-Maartens recht