Ottomaans Albanië (Albanees: Shqipëria Osmane) is de benaming van de Ottomaanse bezetting van Albanië. Albanië viel vanaf 1479 tot 1912 onder volledig Ottomaans heerschappij.
In 1415 werd in centraal- en zuid-Albanië een Ottomaanse sandjak uitgeroepen na veroveringen van het prinsdom Albanië. In 1444 viel de Ottomaanse sandjak na de stichting van de Albanese Liga van Lezhë. In 1479 werd de Liga van Lezhë na een 47 jaar durende oorlog verslagen door sultan Mehmet II. Sindsdien zou het gebied dat overeenkomt met het huidige Albanië vier eeuwenlang bezet worden door het Ottomaanse Rijk. De Ottomaanse heerschappij had een grote invloed op de bevolking, zo bekeerden de Albanezen zich tussen de 17e en 18e eeuw in groten getale tot de islam. Als gevolg hiervan kregen de Albanezen veel grondgebied in de vorm van pasjaliks. Enkele grootvizieren, gouverneurs en militairen binnen de Ottomaanse politiek waren eveneens van Albanese afkomst.
Verloop Nadat de Albanese bevolking tijdens de Ottomaanse heerschappij grootendeels islamitisch was geworden groeide de macht van hun edelen binnen het rijk; zij dienden binnen de Ottomaanse politiek als bestuurders en machthebbers waarna de Albanese pasjaliks ontstonden. De Albanezen hadden binnen het rijk de reputatie van eersteklas soldaten en handelaren en zwermden uit naar alle delen van het rijk. Een aantal vooraanstaande Griekse families heeft Albanese wortels en de Albanese familie Köprülü produceerde zes Ottomaanse grootvizieren. Met het echte Albanië ging het echter bergafwaarts. De sultan stak weinig in de ontwikkeling van dit buitengewest, en de pasha's (gouverneurs) waren er oppermachtig. De bevolking verarmde, en de cultuur kwam weinig tot ontwikkeling; openbaar en in het onderwijs werd de Albanese taal zelfs enige tijd verboden. De Albanezen hadden niet, zoals de Serviërs en Grieken, een belangrijke gemeenschap buiten het rijk, noch buitenlandse vrienden. Terwijl andere volkeren een eigen staat stichtten en een culturele traditie opbouwden, was er nog steeds verwarring over het Albanese alfabet.
In de tweede helft van de 19e eeuw kalfde de Ottomaanse macht echter in versneld tempo af. Rond de eeuwwisseling was bij de Albanese elite het besef doorgedrongen dat ze weleens de boot zouden kunnen missen als ze niet voor zichzelf opkwamen. Albanië zou dan opgedeeld worden en de nationale identiteit zou verloren gaan. In de jaren 80 van de 19e eeuw hadden zij zich nog met succes tegen de hebzucht van koninkrijk Montenegro verdedigd, en hier bitter weinig voor teruggekregen van de sultan. De Albanezen kwamen in opstand tegen het Ottomaanse Rijk, en wisten zelfs Skopje te bezetten. Vlak voor het uitbreken van de Eerste Balkanoorlog, verkreeg Albanië autonomie binnen het Ottomaanse Rijk, maar voor Servië, Montenegro, Bulgarije en Griekenland was dit een teken dat het rijk op zijn zwakst was. Ze vielen de Turken aan. Tijdens de Eerste Balkanoorlog verklaarde de Voorlopige regering van Albanië die werd geleid door Ismail Qemali, zich onafhankelijk (1912). Internationale erkenning volgde echter pas in juli 1913.
Lijst van Ottomaans-Albanese grootvizieren Afbeelding Grootvizier Periode100pxAyas Mehmed Pasha1536-1539100pxLüfti Pasha1539-1541100pxKoca Sinan Pasha1595-1596100pxKöprülü Mehmed Pasha1656-1661100pxKöprülü Fazıl Ahmet Pasja1661-1676100pxAmcazade Köprülü Hüseyin Pasha1697-1702Köprülü Fazıl Mustafa Pasja1689-1691Arabacı Ali Pasha1691-1692100pxAlemdar Mustafa Pasha1808100pxMehmed Ferid Pasha1903-1908 Lijst van Ottomaans-Albanese Valide sultans Afbeelding Valide sultan Periode100pxGülbahar Hatun1481-1492100pxSafiye Sultan1595-1603 Lijst van Albanese pasja's
Pasjalik Shkodër Afbeelding Pasja RegeringsperiodeMehmed Bushati1757–1774Mustafa Bushati1774–1778100pxKara Mahmud Bushati1778–1796Ibrahim Bushati 1796–1810Mustafa Sherif Bushati1810–1831 Pasjalik Berat Afbeelding Pasja RegeringsperiodeAhmet Kurt Pasha1774-1787Ibrahim Pasha1787-1809 Pasjalik Janina Afbeelding Pasja Regeringsperiode100pxAli Pasja 1787-1822
Albanië Categorie:Geschiedenis van Albanië