Marrakesh of Marrakech (Arabisch: مراكش, Tamazight: ⵎⴰⵔⴰⴽⴻⵙ) is een stad gelegen in het westen van Marokko en hoofdplaats van de gelijknamige provincie. Marrakesh telde in 2024 ruim 1 miljoen inwoners, en is daarmee de vierde grootste stad van het land. De stad is een van de vier koningssteden van Marokko, samen met Fez, Meknes en Rabat. De stad is gelegen op de vruchtbare Haouzvlakte, aan de voet van de Hoge Atlas.
Marrakech werd halverwege de 11e eeuw gesticht door Yusuf ibn Tashfin, heerser van de Almoraviden-dynastie, en diende als hoofdstad van de Almoraviden totdat het in 1147 in handen viel van de Almohaden. In 1269 kwam Marrakech onder de controle van de Meriniden, wier favoriete hoofdstad de noordelijke stad Fès was. Hoewel Marrakesh bloeide toen het in de 16e eeuw als hoofdstad fungeerde onder de Saadidynastie, woonden de daaropvolgende Alaoui-heersers vaker in Fez of Meknes; de Alaoui's bleven Marrakech echter als militaire post gebruiken. In 1912 werd Marrakech veroverd door de religieuze leider Aḥmad al-Ḥibah, die werd verslagen en verdreven door Franse troepen onder bevel van kolonel Charles ME Mangin. Onder het Franse protectoraat (1912-1956) werd Marrakech jarenlang bestuurd door de familie Glaoui, van wie de laatste, Thami al-Glaoui, de belangrijkste aanstichter was van de afzetting van Mohammed V in 1953. Gearchiveerd op 2 juni 2024.
De stad ligt 230 km van Casablanca en 310 km van de hoofdstad Rabat. Ongeveer 250 km ten zuidwesten ligt de toeristische badplaats Agadir aan de Atlantische Oceaan. De dichtstbijzijnde kustplaats is de havenstad Safi op 150 km.
Etymologie Er wordt gedebatteerd over de exacte betekenis van de naamShillington, Kevin (2005). Encyclopedia of African history. Fitzroy Dearborn. ISBN 9781579584542 p. 948.. Een mogelijke oorsprong van de naam Marrakesh is afkomstig van de Berberse (Amazigh) woorden amur (n) akush, wat "Land van God" betekent.Nanjira, Daniel Don (2010). African Foreign Policy and Diplomacy From Antiquity to the 21st Century. ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-37982-6 (p. 208). Volgens historicus Susan Searight werd de naam van de stad echter voor het eerst gedocumenteerd in een 11e-eeuws manuscript in de Qarawiyyin-bibliotheek in Fez, waar de betekenis ervan werd gegeven als "land van de zonen van Kush".Searight, Susan (1999). Maverick Guide to Morocco. Pelican Publishing. p. 403. ISBN 978-1-56554-348-5. Het woord murEgginton, Jane; Pitz, Anne (2010). NG Spirallo Marrakech (in German). Mair Dumont Spirallo. ISBN 978-3-8297-3274-1. (p.11)wordt nu in het Berbers meestal in de vrouwelijke vorm tamurt gebruikt. Hetzelfde woord "mur" komt voor in Mauretania, het Noord-Afrikaanse koninkrijk uit de oudheid, hoewel de link controversieel blijft aangezien deze naam mogelijk afkomstig is van μαύρος mavros, het oude Griekse woord voor "donker".Shillington, Kevin (2005). Encyclopedia of African history. Fitzroy Dearborn. ISBN 9781579584542. (p.948) De gebruikelijke Engelse spelling is "Marrakesh",Bosworth, Clifford Edmund (1989). Encyclopaedia of Islam, Fascicle 107. Brill Archive. ISBN 978-90-04-09082-8. (p.588)Cornell, Vincent J. (1998). Realm of the Saint: Power and Authority in Moroccan Sufism. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-71210-2. (p.15) hoewel "Marrakech" (de Franse spelling) ook veel wordt gebruikt.Nanjira, Daniel Don (2010). African Foreign Policy and Diplomacy From Antiquity to the 21st Century. ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-37982-6. (p.208) De naam wordt gespeld als Mṛṛakc in het Berberse Latijnse alfabet, Marraquexe in het Portugees en Marrakech in het Spaans."Marrakech | Diccionario panhispánico de dudas". «Diccionario panhispánico de dudas» (in Spanish). Een typische uitspraak in het Marokkaans Arabisch is Marrakesh met nadruk op de tweede lettergreep, terwijl klinkers in de andere lettergrepen mogelijk nauwelijks worden uitgesproken.
Vanaf de middeleeuwen tot rond het begin van de 20e eeuw stond het hele land Marokko bekend als het "koninkrijk Marrakesh", aangezien de historische hoofdstad van het koninkrijk vaak Marrakesh was.Bosworth, Clifford Edmund (1989). Encyclopaedia of Islam, Fascicle 107. Brill Archive. ISBN 978-90-04-09082-8. (p.593)Gottreich, Emily (2007). The Mellah of Marrakesh: Jewish And Muslim Space in Morocco's Red City. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-21863-6. (p. 10) De naam voor Marokko is tot op de dag van vandaag nog steeds "Marrakesh" in het Perzisch en Urdu, evenals in vele andere Zuid-Aziatische talen. Verschillende Europese namen voor Marokko (Marruecos, Marrocos, Maroc, Marokko, etc.) zijn rechtstreeks afgeleid van de naam Murrākush. Omgekeerd werd de stad zelf vroeger door reizigers uit het buitenland simpelweg Marokko-stad (of iets dergelijks) genoemd. De naam van de stad en het land liepen uiteen nadat het Verdrag van Fez Marokko verdeelde in een Frans protectoraat in Marokko en een Spaans protectoraat in Marokko, en het oude onderling verwisselbare gebruik duurde tot ongeveer het interregnum van Mohammed Ben Aarafa (1953-1955).Morocco Country Study Guide. International Business Publications. 1 April 2006. p. 23. De laatste aflevering zette de terugkeer van het land naar de onafhankelijkheid in gang, toen Marokko officieel المملكة المغربية (al-Mamlaka al-Maġribiyya, "Het Maghreb-koninkrijk") werd, waarvan de naam niet langer verwijst naar de stad Marrakesh. Marrakesh staat bekend onder een verscheidenheid aan bijnamen, waaronder de ‘Rode Stad’, de ‘Okerstad’ en ‘de Dochter van de Woestijn’, en is het middelpunt geweest van poëtische analogieën, zoals een vergelijking van de stad met ‘een trommel die slaat’. een Afrikaanse identiteit in de complexe ziel van Marokko."Rogerson, Barnaby; Lavington, Stephen (2004). Marrakech: The Red City. Sickle Moon. ISBN 978-1-900209-18-2.
Geschiedenis
In 1062 stichtten de Almoraviden de stad en maakten haar tot hoofdstad van hun rijk. Dit zou zo blijven totdat de Meriniden Fez als hoofdstad kozen boven Marrakesh. De stad ligt aan de voet van het Atlasgebergte en passen over de Hoge Atlas voeren door de stad. Dit, in combinatie met de goede irrigatiemogelijkheden met behulp van water uit de omliggende bergen maakte deze locatie een gewilde plek. Rond 1162 gaf Abd el-Moumen opdracht om een moskee te bouwen: de Koutoubia-moskee. De stad had in de 13e eeuw een bevolking van ruim 200.000 mensen en was daarmee een van de grootste steden ter wereld.The Encyclopedia Americana, Volume 18 blz. 311Boek 2 van Leo Africanus' Description of Africa, blz. 262
Ten tijde van het Franse protectoraat van Marokko (1912-1956) werd een nieuw stadscentrum buiten de oude stadsmuren gebouwd: Gueliz. Hotels, kantoren en andere (moderne) bouwwerken worden geweerd uit de medina (het oude centrum) en zijn geconcentreerd in de nieuwe wijken zoals Gueliz en Hivernage. Het oude centrum, rond het Djemaa el Fnaplein en de genoemde Koutoubia-moskee zijn hierdoor goed bewaard gebleven.
De historische kern van de stad (de medina) is door UNESCO in 1985 tot Werelderfgoed verklaard. Het centrale plein van de stad, Djemaa el Fna, is erg populair bij toeristen, evenals de ernaast gelegen soek ("bazar") met zijn pittoreske steegjes en kraampjes met allerlei handelswaren. Beide hebben een, voor de beleving van Europeanen, exotische sfeer. Overdag zijn er op het plein, waar vroeger executies plaatsvonden (vandaar de naam, die betekent "Plein des Doods") veel straatartiesten, waaronder ook slangenbezweerders, en 's avonds staan er tientallen eetkraampjes. Verder bevindt zich de bekende Ben Youssef-madrassa, een zogenaamde koranschool, in deze stad. Meer dan andere grote Marokkaanse steden heeft de stad haar Marokkaanse identiteit altijd weten te behouden.
Bevolking De bevolking bestaat voornamelijk uit Chleuh. De voertaal is echter Marokkaans-Arabisch, daarnaast beheersen veel bewoners het Frans, Engels en Spaans. Er wonen ook veel gepensioneerde Europeanen.
Bezienswaardigheden Djemaa el Fna Ben Joesoefmadrassa El-Badipaleis Bahiapaleis Majorelletuin Koutoubia-moskee Saaditombes
In 1985 zijn de Medina van Marrakesh met haar verschillende monumenten, de Menara-tuinen, en de Tuinen van Agdal ingeschreven als werelderfgoed.UNESCO. Medina of Marrakesh. Gearchiveerd op 6 januari 2024. Het culturele leven van Djemaa el Fna is in 2008 erkend als immaterieel erfgoed.UNESCO. Cultural space of Jemaa el-Fna Square. Gearchiveerd op 6 mei 2024.
Onderwijs The American School of Marrakech The British Academy School Marrakech Hilali Targa International School Marrakech International School Khalil Gibran School Marrakech The Anglo School School Le Sud School Ben Youssef Lycee Victor Hugo School Auguste Renoir
Sport Kawkab Marrakech is de belangrijkste voetbalclub van Marrakesh. De club werd in 1958 en 1992 landskampioen van Marokko. Kawkab Marrakech speelt haar thuiswedstrijden in het Stade de Marrakech. Hier werden in 2013 wedstrijden, waaronder de finale, gespeeld voor het WK voor clubs.
Stedenbanden (sinds de 18e eeuw) Granada (Spanje) Marseille (Frankrijk) Timboektoe (Mali)
Bekende inwoners van Marrakesh Geboren
Ibn al-Banna (ca. 1256 - ca. 1321), wiskundige en astronoom Mohammed El Ifrani (1670-1747), geschiedschrijver Hassan El Glaoui (1924-2018), kunstschilder Just Fontaine (1933-2023), Frans voetballer en voetbaltrainer Joseph Azran (1941-2010), Israëlisch opperrabbijn en politicus Mohamed Bennouna (1943), diplomaat en jurist Mordechai Vanunu (1954), Israëlisch nucleair technicus Nadia Farès (1968-2026), Frans-Marokkaans actrice Adil Ramzi (1977), voetballer Hasna Benhassi (1978), atlete Mariem Alaoui Selsouli (1984), atlete Yassir Zabiri (2005), voetballer Abdelhamid Aït Boudlal (2006), voetballer
Galerij
Zie ook Koninklijke steden van Marokko Mellah Amal vrouwentrainingscentrum en vereniging voor culinaire kunsten
Externe links Meer informatie over Marrakech Pagina bij UNESCO
Categorie:Werelderfgoed in Marokko