De Catalaanse ezel, ruc català (Equus asinus var. catalana) is de autochtone ezelsoort van Catalonië (Noordoost-Spanje).
Geschiedenis De Catalaanse ezel is ontstaan uit een ras waaruit ook de ezels van het Midden-Oosten en Europa zijn voortgekomen. Verondersteld wordt dat hij verwant is aan de ezel van Mallorca en de Zamorano-Leonés ezel. Men denkt dat het ras erg oud is, Plinius de Oudere stelde al vast dat er op de vlakte van Vic ezels voorkwamen.
De ezel was in het verleden onmisbaar op boerderijen, hij werd daar vooral gebruikt als trekdier. Door de toenemende landbouwmechanisatie nam aantal aan het eind van de twintigste eeuw sterk af. Ooit waren vele tienduizenden dieren, in 2013 waren dat er volgens het Spaanse ministerie van landbouw nog 850. In 2020 stond het ras vermeld als 'met uitsterven bedreigd'.
Het is een van de rassen die aan de basis staan van de ezel van Mallorca en van de Noord-Amerikaanse ezel. Zijn eigenschappen hebben bijgedragen aan het verbeteren van ezelrassen elders ter wereld.
Karakteristieken Hoogte: ca. 1,65m schofthoogte. Het is het grootste ezelras. Gewicht: een volwassen Catalaanse ezel kan tot 500 kg wegen. Haar: 's zomers kort en zwart over het hele lichaam tot aan de mond, wit vanaf de ogen en op de buik. 's Winters langer, donker kastanjebruin haar over het hele lichaam. Oren: rechtopstaand. Voeding: gras. Habitat: bossen.
Symbool thumb|Sticker achter op auto Vertegenwoordigers van het Catalaans nationalisme hebben de Catalaanse ezel geadopteerd als symbool van vasthoudendheid. Er bestaan onder andere stickers van, die achter op een auto of motor geplakt kunnen worden. Dit wordt ook wel gezien als een manier om de Castiliaanse stier belachelijk te maken.
Externe links Lokale rassen van Catalonië Het Catalaanse ezelras Fuives - fokkerij van de Catalaanse ezel
Categorie:Ezels