Mary Therese McCarthy (Seattle, 21 juni 1912 – New York, 25 oktober 1989) was een Amerikaanse schrijfster, critica en activiste.
Leven en werk Mary McCarthy verloor haar ouders op zesjarige leeftijd aan de Spaanse griep en werd vervolgens opgevoed door haar streng gelovige katholieke grootouders van vaderskant en een oom, door wie ze werd misbruikt. Toen de situatie onhoudbaar werd, werd de opvoeding overgenomen door de joodse grootouders van haar moederskant. In haar autobiografie Memories of a Catholic Girlhood uit 1957In het Nederlands verschenen als Herinneringen aan mijn roomse jeugd als deel 1 van de reeks Privé-Domein in 1966. vertelt ze zonder "omzien-in-wrok" over haar moeilijke jeugd.
Als jonge vrouw keerde McCarthy zich af van het katholieke geloof en werd atheïst. Ze raakte gelieerd met communistische kringen en schreef kritische artikelen in vooraanstaande Amerikaanse tijdschriften. Eind jaren dertig steunde ze Lev Trotski in zijn oppositie tegen de Moskouse Processen in de Sovjet-Unie, waarna ze tijdens de Tweede Wereldoorlog toch weer sympathie opvatte voor Jozef Stalin. In de jaren vijftig keerde ze zich definitief af van het Russische communisme, maar tegelijkertijd ook tegen de anticommunistische hetze van Joseph McCarthy (geen familie) in Amerika.
Kort na de oorlog had ze meegeschreven aan de filmscripts voor Sister Kenny (1946) en Mourning Becomes Electra (1947), beide van regisseur Dudley Nichols. Haar eigen literaire werk trok aandacht door haar openhartige beschrijving van het New Yorkse intellectuele milieu van rond 1940 (bijvoorbeeld in The Company She Keeps), wat in die tijd als scandaleus werd ervaren. Groot succes had haar bekendste roman The Group (1962, in 1966 verfilmd), die twee jaar lang onafgebroken op de New York Times-bestsellerlijst bleef staan.
In de jaren zestig stond ze bekend als een geharnaste tegenstander van de rol van de Verenigde Staten in de Vietnamoorlog, in de jaren zeventig trok ze van leer tegen Richard Nixon in het Watergateschandaal. Ook persoonlijk conflict ging ze niet uit de weg. Met Lillian Hellman had ze een jarenlange vete over het gebrek aan waarheidsgehalte dat ze zag in Hellmans publicaties. Die nam juridische stappen jegens McCarthy en eiste een schadevergoeding van 2,25 miljoen dollar. De eis werd ingetrokken na Hellmans dood in 1984.
McCarthy kreeg veel bekendheid door haar vriendschap met Hannah Arendt en de filosofische briefwisseling die zij onderhielden. In 1977 en 1978 bezorgde ze de postume uitgave van Ahrendts laatste boek The Life of the Mind.
McCarthy trouwde vier keer. Haar tweede huwelijk was van 1938 tot 1946 met de bekende criticus Edmund Wilson, voor wie zij de derde van vier echtgenotes was. Hun zoon Reuel Kimball Wilson (1938-2026) werd hoogleraar literatuurwetenschap en publiceerde over zijn ouders.
Mary McCarthy stierf in 1989 ten gevolge van longkanker.
Werken (selectie) thumb|V.l.n.r. Marcel van Dam, Liesbeth List, Cees Nooteboom, Mary McCarthy en Harry Mulisch in Nederland op de tribune van de Tweede Kamer (1975) The Company She Keeps (1942)Nederlandse titel: Eerste persoon meervoud, Amsterdam, Polak & Van Gennep, 1966 The Oasis (1949) The Groves of Academe (1952) A Charmed Life (1955) Venice Observed (1956) Memories of a Catholic Girlhood (1957), Nederlands: Herinneringen aan mijn roomse jeugd (Privé-Domein) The Stones of Florence (1959) The Group (1962) Vietnam (1967) Hanoi 1968 (1968) The Writing on the Wall (1970) Birds of America (1971) The Mask of State: Watergate Portraits (1974) Cannibals and Missionaries (1979) Ideas and the Novel (1980) How I Grew (1987) Intellectual Memoirs (1992) , Between Friends: The Correspondence of Hannah Arendt and Mary McCarthy (1949-1975.)
Externe links Biografie, met foto's Profiel Ingeborg Nordmann: Zu den Briefwechseln Hannah Arendts
Categorie:Amerikaans schrijver Categorie:Amerikaans atheïst Categorie:Amerikaans activist Categorie:Amerikaans criticus