Kylie Ann Minogue (Melbourne, 28 mei 1968) is een Australische zangeres en actrice.
Levensloop Minogue werd op 28 mei 1968 geboren in het Bethlehem Hospital in Melbourne als oudste dochter van vader Ron Minogue, een Australische accountant, en moeder Carol uit Wales. In 1970 werd Kylies broer Brendan Minogue geboren en op 20 oktober 1971 volgde Danielle Jane Minogue (Artiestennaam: Dannii Minogue) als jongste dochter. Het gezin woonde in Melbournes buitenwijk Surrey Hills. Voor de geboorte van Kylie had moeder Carol een carrière als balletdanseres.
In Minogues kinderjaren ontstond een duidelijke voorkeur voor muziek van The Beatles, The Rolling Stones en ABBA. Minogue was op tienjarige leeftijd sterk onder de indruk van het optreden van Olivia Newton-John in de film Grease en deed haar samen met haar zus Daniëlle geregeld na in huisoptredentjes.
Carrière thumb|150px|Minogue in 2009 Minogues carrière wordt gekenmerkt door haar opkomst als kindsterretje in een soapserie. In grote lijnen is het begin van haar carrière te vergelijken met dat van latere artiesten als Britney Spears, Christina Aguilera, Justin Timberlake en Ricky Martin. Met meer dan 60 miljoen verkochte albums is Kylie Minogue een van de succesvolste artiesten van Australië.
Neighbours Minogue kreeg in 1979 haar eerste televisierol in de televisieserie The Sullivans. Haar moeder bracht haar twee dochters, Daniëlle en Kylie, naar de auditie en Kylie werd geselecteerd om de rol van Karla te spelen. Haar carrière begon echt in februari 1986 toen ze auditie deed voor de Australische televisieserie Neighbours. Dit resulteerde in een contract van 12 weken om Charlene Mitchell te spelen, een jongensachtige monteur. In diezelfde serie maakte Jason Donovan zijn opwachting als Scott Robinson. 23,8 miljoen kijkers uit voornamelijk Groot-Brittannië en Australië zagen Scott en Charlene uiteindelijk trouwen.
1987-1992 Tijdens een liefdadigheidsbal in Melbourne met andere Neighbours-acteurs zong Minogue een nummer van Little Eva: The Loco-Motion. Ze kreeg vervolgens een platencontract aangeboden en het nummer werd op single uitgebracht. Ze stond er zeven weken mee op nummer 1 in Australië en het nummer werd de best verkochte single van het jaar. Dit succes ontging producerstrio Stock, Aitken & Waterman niet en zij nodigden Minogue uit naar Londen te komen om een lied op te nemen. Het verhaal wil dat de producers vergeten waren dat Minogue zou komen en dat zij het nummer I Should Be So Lucky in veertig minuten schreven terwijl Minogue op de gang zat te wachten. Het nummer betekende de internationale doorbraak van Minogue begin 1988.
Kylie Het album Kylie verscheen in juli 1988, en een aantal hits volgden (waaronder een opnieuw opgenomen versie van The Loco-Motion, Got to Be Certain, Je Ne Sais Pas Pourquoi en het eerder genoemde I Should Be So Lucky). Aan het eind van het jaar bracht ze het nummer Especially for You uit, een duet met Neighbours-collega Jason Donovan. Het album bereikte de nummer 1-positie in het Verenigd Koninkrijk, en ging de geschiedenisboeken in als het op vier-na best verkochte jaren '80-album in het Verenigd Koninkrijk.
Enjoy Yourself In oktober 1989 verscheen het tweede album Enjoy yourself, met onder meer de singles Hand on Your Heart, Wouldn't Change a Thing, Never Too Late en Tears on My Pillow. Het album bereikte de hoogste positie in het Verenigd Koninkrijk. Kylie ging ook voor het eerst op tournee: eerst met Disco in Dream, en een paar maanden later met de Enjoy Yourself Tour. Rond 1990 kreeg Minogue een relatie met INXS-zanger Michael Hutchence.
Rhythm of Love In november 1990 verscheen Minogue's derde studio-album Rhythm of love. Ze wilde af van haar zoetsappige imago, en eiste dat Stock, Aitken en Waterman het nieuwe nummer Better the Devil You Know opnieuw zouden mixen, dit keer met een wat gedurfder en volwassener sound. De videoclip die ze bij het nummer maakte, liet ze pas aan het producerstrio zien toen die klaar was. In de video is Minogue voor het eerst als 'sexy en uitdagende vamp' te zien, iets wat Stock, Aitken en Waterman niet voor ogen hadden met de voormalige soapster. In haar daaropvolgende clips voor de singles Step Back in Time, What Do I Have to Do en Shocked zette Minogue die trend voort. Voor het album waar deze hits vanaf kwamen werkte Minogue voor het eerst samen met andere songschrijvers en producers, onder wie Stephen Bray, bekend van zijn werk voor Madonna.
Let's Get to It Hoewel Minogues contract voor drie albums met Stock, Aitken en Waterman hiermee ten einde kwam, haalden de drie heren Kylie over nog een vierde album te maken. Minogue stemde toe en maakte Let's Get to It, haar laatste album met het trio dat in oktober 1991 verscheen. Op de plaat experimenteerde Minogue met onder meer New Jack Swing & house. De singles waren Word Is Out, If You Were with Me Now, Give Me Just a Little More Time en Finer Feelings. Echte hits had ze er echter niet meer. Op het album staan ook samples van Janet Jackson & 2 Unlimited.
In augustus 1992 verscheen er een Greatest hits-cd, waarna ze definitief brak met Stock, Aitken & Waterman. Op dit verzamelalbum stonden de nieuwe singles What Kind of Fool (Heard All That Before) en Celebration, een cover van Kool & The Gang.
Hoewel haar aanvankelijk door haar moeder Carol werd afgeraden een carrière in de showbizz op te bouwen, werd deze haar trouwste adviseur op het gebied van kleding sinds haar eerste hit in 1988.
1994-1999 Kylie Minogue Na het vertrek bij Stock, Aitken en Waterman tekende Minogue een lucratief contract bij het hippe dancelabel DeConstruction. In 1994 kwam ze terug met de single Confide in Me. Het werd een groot succes: de single kwam in een tiental landen op de eerste positie terecht en in een groot aantal landen in de top 10. In Nederland kwam het nummer echter niet hoger dan een 38e positie in de Top 40. Na deze single verscheen in september 1994 het album Kylie Minogue, waarop ze onder meer samenwerkt met de Pet Shop Boys, Brothers in Rhythm, Heller & Farley en M People. Andere singles waren Where Is the Feeling en Put Yourself in My Place, waarvan laatstgenoemde vooral bekend werd door de begeleidende videoclip. Alle drie de singles bereikten in het Verenigd Koninkrijk de top 20. Wereldwijd gingen er ongeveer 2,5 miljoen exemplaren van over de toonbank, beduidend minder dan van haar eerdere albums. In Nederland kwam het album niet in de hitlijsten.
In 1995 bestormde Minogue samen met Nick Cave, de "Australian Prince of Darkness", de hitlijsten met het duet Where the Wild Roses Grow. Dit nummer werd wereldwijd een grote hit en kwam in Nederland in de top 10.
Impossible Princess In oktober 1997 verscheen Minogues meest persoonlijke album tot dan toe: Impossible Princess. Het werd geproduceerd door onder anderen Brothers in Rhythm en Dave Ball (Soft Cell, The Grid). De release werd steeds uitgesteld door tegenslagen en kreeg door het overlijden van Lady Di in Europa zelfs een andere naam: Kylie Minogue 1997. De singles waren Some Kind of Bliss, Did It Again, Breathe en Cowboy Style. Het album werd in Europa geen succes, maar doet in Australië goede zaken: het werd zelfs haar bestverkopende plaat sinds 1988 en bekroond met dubbel platina. De pers was over het algemeen lovend over dit album en over de gedurfde weg die Minogue was ingeslagen. Minogue wordt op dit punt in haar carrière vaak aangeduid als 'Indie Kylie'. De sfeer en sound hebben iets weg van (het later verschenen album) Ray of light van Madonna. Veel fans van Minogue zien Impossible Princess als haar beste werk tot dan toe.
Door de tegenvallende verkoopresultaten van Impossible Princess besloten Minogue en DeConstruction ieder hun eigen weg te gaan. Minogue zong in 1999 een duet met de Pet Shop Boys op hun album Nightlife, getiteld In Denial. In hetzelfde jaar tekende ze een contract bij platenlabel Parlophone.
2000-2006 Light Years Minogue besloot haar experimentele periode achter zich te laten en terug te keren naar de commerciële popmuziek door een contract met Parlophone. In 2000 verscheen de eerste single Spinning Around onder dit label. Dit nummer belandde op de eerste plaats van de Britse en Australische hitlijsten en werd ook in Nederland een hit. In Groot-Brittannië was Minogue toen de tweede artiest (naast Madonna) die nummer 1-hits in de jaren 80, 90 en 00 had. De videoclip, waarin Minogue te zien is in een gouden hotpants, werd veelvuldig gedraaid op muziekzenders.
Op het album Light years dat hierop volgde, staan voornamelijk vrolijke en ongecompliceerde popdeuntjes, met een knipoog naar de seventies en europop-invloeden. De plaat verscheen in september 2000, en bereikte de nummer 1-positie in Australië. Robbie Williams en zijn in die tijd vaste songschrijver Guy Chambers schreven drie nummers voor het album, waaronder Kids, een duet met Williams dat een grote hit werd. Williams en Chambers schreven ook Your Disco Needs You, dat uitgroeide tot een favoriet in de gayscene (waar Minogue een grote groep trouwe aanhangers heeft). Andere singles op het album waren On a Night Like This en Please Stay. In 2000 ging ze op tournee door Australië en Europa met de On a Night Like This-tournee. Minogue zong vooral nummers van haar laatste album, maar schroomde niet terug te grijpen naar de Stock, Aitken en Waterman-hits uit de beginperiode. Met Jimmy Little zong ze in 2001 het gelegenheidsduet voor het album A Journey through the Musical Landscape of 21st Century Australia, Bury Me Deep in Love. Ze speelde ook een gastrol in de Britse sitcom Men Behaving Badly, waarin de hoofdpersonen veelvuldig vol bewondering refereren aan haar. Toen ze in de serie opeens voor de deur stond, herkenden ze haar echter niet.
Ook testte ze tijdens deze show voor het eerst het nieuwe nummer Can't Get You Out of My Head uit op het publiek. In hetzelfde jaar trad ze op tijdens de eerste uitreiking van de IIFA-Awards in Groot-Brittannië.Koude uitreiking Bollywood-Oscars. Metro, 13 juni 2005.
Fever In september 2001 verscheen het nummer op single. Mede dankzij de stijlvolle videoclip werd dit de grootste hit uit Minogue's carrière. In meer dan veertig landen, waaronder Nederland, kwam het nummer op de hoogste positie in de hitlijsten. Zelfs in de Verenigde Staten, waar Minogue tot dan toe weinig succes had, liep men warm voor het nummer; het bereikte de zevende positie in de Billboard-charts. Het bijbehorende album Fever, dat in oktober 2001 uitkwam, deed het wereldwijd ook goed, met hits als Love at First Sight, In Your Eyes en Come into My World. In 2002 ging Minogue opnieuw op tournee, met de tournee KylieFever2002. In Nederland stond ze ermee in een uitverkocht Ahoy'. Door het succes van haar albums en singles werden haar shows grootser en imposanter. Critici zeiden dat vanaf dan het spontane element uit haar shows was verdwenen, maar de zalen waren voller dan ooit. Kylie's moeder, die altijd als kledingadviseur heeft gewerkt voor Minogue, maakte plaats voor Dolce & Gabbana, die voor haar Fever Tour exclusieve ontwerpen maakten.
Body Language In november 2003 verscheen het album Body language, voorafgegaan door de hit Slow. Het album staat bekend om de synthpop- en r&b invloeden. Overige singles waren het up-tempo Red Blooded Woman en Chocolate. Ze gaf ter promotie een concert, dat ook op dvd verscheen.
Ultimate Kylie Een jaar later verscheen haar tweede verzamelalbum, Ultimate Kylie. Hierop stonden de nieuwe singles I Believe in You en Giving You Up. Ter promotie volgde een nieuwe tournee: Showgirl: The Greatest Hits Tour. Ook dit keer kwam ze naar Nederland en trad ze op in Ahoy'. Kort hierna, op 17 mei 2005, werd de tournee afgebroken. Artsen hadden borstkanker geconstateerd bij de zangeres en ze werd direct onder behandeling gesteld.