Thelotornis is een geslacht van slangen uit de familie toornslangachtigen (Colubrinae) en de onderfamilie Colubrinae.

Naam en indeling De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Andrew Smith in 1849. Er zijn vier soorten die voorkomen in grote delen van Afrika.

Verspreiding en habitat Alle soorten komen voor in delen van Afrika en leven in de landen Somalië, Kenia, Zambia, Tanzania, Oeganda, Congo-Kinshasa, Congo-Brazzaville, Angola, Gabon, Equatoriaal-Guinea, Nigeria, Kameroen, Togo, Benin, Ghana, Ivoorkust, Liberia, Sierra Leone, Guinee, Guinee-Bissau, Centraal-Afrikaanse Republiek, Namibië, Botswana, Zuid-Afrika, Swaziland, Zimbabwe, Mozambique en Malawi.

De habitat bestaat voornamelijk uit zowel drogere als vochtige tropische en subtropische bossen.

Beschermingsstatus Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan twee soorten een beschermingsstatus toegewezen. Een soort wordt beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC) en een als 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU).

Soorten Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied. Naam Auteur Verspreidingsgebied Thelotornis capensis Smith, 1849 Namibië, Botswana, Zuid-Afrika, Swaziland, Zimbabwe, Mozambique, Zambia, Malawi, Angola, Congo-Kinshasa Thelotornis kirtlandii Hallowell, 1844 Somalië, Kenia, Zambia, Tanzania, Oeganda, Congo-Kinshasa, Congo-Brazzaville, Angola, Gabon, Equatoriaal-Guinea, Nigeria, Kameroen, Togo, Benin, Ghana, Ivoorkust, Liberia, Sierra Leone, Guinee, Guinee-Bissau, Centraal-Afrikaanse Republiek Thelotornis mossambicanus Bocage, 1895 Somalië, Kenia, Tanzania, Malawi, Mozambique, Zambia, Zimbabwe Thelotornis usambaricus Broadley, 2001 Tanzania, Kenia, Mozambique

Thelotornis capensis

T. capensis komt voor in het noorden van Zuid-Afrika en wordt daar in het Afrikaans takslang of voëlslang genoemd. Het is een goed gecamoufleerde slang die in bomen leeft en op een twijgje lijkt. Hij wordt zo'n 1,2 meter lang, maar wordt zelden opgemerkt. Takslangen zijn dodelijk giftig voor de mens en er is tegen hun hemotoxische gif geen tegenmiddel beschikbaar. Ook het tegengif tegen de boomslang werkt niet. Beten zijn echter tamelijk schaars.

Bronvermelding

Categorie:Colubrinae