Onder de elektrodereactie wordt in de elektrochemie de chemische reactie verstaan die verloopt aan een elektrode. In tegenstelling tot normale chemische reacties, waarin elektronen alleen gebonden aan atomen of ionen kunnen voorkomen, wordt bij elektrodereacties geaccepteerd dat er vrije elektronen ontstaan of worden opgenomen. Echt vrij zijn deze elektronen niet, want ze worden door de elektrode geleverd of opgenomen. De elektrodereactie is doorgaans een halfreactie. Dit kan zowel bij een elektrolyse, dus bij een reactie gevoed door een stroombron, als bij een galvanisch element of batterij, waarbij stroom wordt opwekt.3.3 Indirect en niet-spontaan: elektrolyse. Het belang van de elektrodereactie ligt in het feit dat er een relatie wordt gelegd tussen een lading, een elektrische grootheid en een aantal deeltjes, een chemische grootheid.
Voorbeelden Bij de bereiding van zuiver koper vindt aan de kathode de elektrodereactie Cu2+ + 2 e— → Cuo plaats.De aanduiding van de lading in Cuo is niet verplicht, maar geeft in een omgeving waarin vaak met verschillende ladingen van ionen wordt gewerkt duidelijk aan dat de lading niet is vergeten. Bij de coulometrische bepaling van chloride vindt aan de werkelektrode de elektrodereactie Ago → Ag+ + e— plaats. In de elektrogravimetrische bepaling van chroom is de reactie Cr3+ + 3 e— → Cro de elektrodereactie aan de werkelektrode. Aan de tegenelektrode vindt de reactie 2 H2O → O2 + 4 H+ als elektrodereactie plaats.
Categorie:Analytische chemie Categorie:Elektrochemie