Animal House (ook bekend als National Lampoon's Animal House) is een Amerikaanse komediefilm uit 1978 onder regie van John Landis met in de hoofdrollen John Belushi en Tim Matheson.
Het scenario van de film is gebaseerd op korte verhalen die Chris Miller schreef voor het tijdschrift National Lampoon. De inspiratie voor zijn verhalen haalde Miller uit zijn belevenissen als student in het huis Alpha Delta Phi op Dartmouth College.
De film was een onverwacht succes in de bioscopen. Animal House werd gemaakt voor nog geen 3 miljoen dollar, maar bracht 141,6 miljoen dollar op. De film wordt gezien als het begin van het Gross-Out filmgenre, een Amerikaans subgenre in de komedie dat door de jaren heen in gebruik is gebleven. Ook het gebruik van National Lampoon in de titel is een keurmerk voor komedies geworden. De film werd vanwege het culturele belang in 2001 voor conservatie opgenomen in het National Film Registry van de Amerikaanse Library of Congress.
Verhaal
Faber College, 1962. Twee feuten, Larry Kroger en Kent Dorfman, willen lid worden van een studentencorps en bezoeken de verschillende studentenhuizen. Ze zijn niet welkom bij het deftige Omega Theta Pi en bezoeken vervolgens het losgeslagen Delta Tau Chi, waar ooit de broer van Kent lid van was. Omdat Delta de contributie hard nodig heeft, worden Larry en Kent aangenomen en krijgen hun corpsnamen, Pinto (Larry) en Flounder (Kent). Omdat de studenten van Delta zich nogal te buitengaan aan drank en seks staan ze onder toezicht van de decaan van Faber, Vernon Wormer. Wormer wil het liefst Delta met haar corpsleden van de aardbodem wegvagen en zoekt hulp bij de voorzitter van Omega, Gregg Marmalard, om dit te bewerkstelligen
Het studentenleven begint en al snel wordt de volslanke Flounder getreiterd door Omegalid Doug Niedermeyer. De corpsvrienden van Flounder, Bluto en D-Day, verzinnen een plannetje om Flounder wraak te laten nemen. Ze smokkelen het lievelingspaard van Niedermeyer in het kantoor van Wormer en geven Flounder een geladen pistool om het dier dood te schieten. Het pistool is geladen met losse flodders, maar als Flounder wanhopig in de lucht schiet, overlijdt het paard van de schrik aan een hartaanval. Ondertussen zit Otter van Delta achter Mandy Pepperidge, de vriendin van Marmalard, aan en start Bluto een groot gevecht met eten in een lokale cafetaria. Als de gemoederen gekalmeerd zijn stelen Bluto en D-Day de antwoorden van een groot tentamen. Wat ze echter niet weten is dat Omega de antwoorden heeft vervalst en Delta haalt de laagste score ooit. Ze zijn nu nog maar één fout verwijderd van verbanning van Faber College. Om alle zorgen te vergeten organiseren ze een togaparty waarbij iedereen is gekleed als Romein. Ook de vrouw van Wormer duikt op. Ze is dronken en heeft seks met Otter. Pinto krijgt een affaire met Clorette, die uiteindelijk de 13-jarige dochter van de burgemeester blijkt te zijn. Het feest blijkt later de definitieve reden te zijn dat Wormer Delta opheft en het huis laat ontruimen.
Hierop gaan Otter, Boon, Flounder en Pinto op reis met de auto van de broer van Flounder. In een lokale krant leest Otter over het overlijden van Fawn Liebowitz, een studente. Hij rijdt naar Fawns studentenhuis en doet zich bij de beste vriendin van Fawn voor als de verloofde van het meisje. De vriendin wil graag Otter troosten en heeft zelfs enige vrienden die ook Boon, Flounder en Pinto willen troosten. Ze rijden naar een restaurant waar hun favoriete band, Otis Day and the Knights, optreedt. Het blijkt echter dat er alleen Afro-Amerikanen het optreden bijwonen en niet lang daarna ontstaat er een dreigende sfeer. De jongens laten de meisjes in de steek en vluchten. Als Otter terugkeert naar Delta wordt hij in elkaar geslagen door Omegastudenten omdat Marmelade heeft ontdekt dat zijn vriendin een affaire heeft met Otter. Tegelijkertijd worden de ex-Deltastudenten nu ook van de universiteit verwijderd vanwege hun lage studieresultaten. Het lijkt alsof Delta definitief is verslagen, maar dan roept Bluto uit: "Was it over when the Germans bombed Pearl Harbor?!" (Was Amerika verslagen toen de Duitsers Pearl Harbor bombardeerden?) en roept op tot wraak. Als de Omegastudenten en de rest van Faber College meelopen in de jaarlijkse parade wordt die door de Delta's zo grondig verstoord dat de wraak compleet is. Bluto krijgt de hoofdprijs, hij kidnapt Mandy Pepperidge en scheurt weg in een witte sportwagen.
Rolverdeling
| Tom Hulce || Larry (Pinto) Kroger |- | Stephen Furst || Kent (Flounder) Dorfman |- | Mark Metcalf || Doug Neidermeyer |- | Mary Louise Weller || Mandy Pepperidge |- | Martha Smith || Babs Jansen |- | James Daughton || Greg Marmalard |- | Kevin Bacon || Chip Diller |- | John Belushi || John (Bluto) Blutarsky |- | Douglas Kenney || Stork |- | Chris Miller || Hardbar |- | Bruce Bonnheim || B.B. |- | Karen Allen || Katy |- | James Widdoes || Robert Hoover |- | Tim Matheson || Eric (Otter) Stratton |- | Peter Riegert || Donald (Boon) Schoenstein |- | Donald Sutherland || Dave Jennings |- | Bruce McGill || Daniel Simpson Day (D-Day) |- | John Vernon || Decaan Wormer |- | Verna Bloom || Mevrouw Wormer |- | Sarah Holcomb || Clorette
Voorgeschiedenis National Lampoon Animal House heet voluit National Lampoon's Animal House. Het was de eerste speelfilm gemaakt door de creatieve staf van het tijdschrift "National Lampoon. "National Lampoon" was een Amerikaans satirisch tijdschrift dat in 1970 werd opgericht als bijproduct van het tijdschrift "Harvard Lampoon". Veel van de redacteuren waren nog maar net afgestudeerd en ontleenden nog veel stof voor hun artikelen en bijdragen aan het studentenleven. Het tijdschrift was met name populair op universiteiten en piekte in de eerste tien jaar van het bestaan. Het richtte zich behalve op het tijdschrift ook op radio, theater, film, muziekopnamen en boeken. Het blad had een zeer controversieel karakter en overschreed regelmatig de grenzen van fatsoen en goede smaak. Na 1980 daalde de belangstelling van de lezers en zakte het tijdschrift steeds verder weg. In 1998 werd "National Lampoon" opgeheven.
Charles Manson Twee redacteuren van "National Lampoon", Harold Ramis en Doug Kenney schreven aan een filmscenario onder de titel "Laser Orgy Girls", een komedie over de middelbareschooljaren van Charles Manson, de man die had aangezet tot de gruwelijk moorden op onder andere actrice Sharon Tate. Mederedacteur Chris Miller zag wel iets in het verhaal en hij breidde het uit met zijn eigen belevenissen in het studentencorps in Darmouth College in 1962. Al snel verdween Manson uit het scenario en verschoof het meer naar een satire op het studentenleven.
Saturday Night Live Op het moment dat het scenario zijn voltooiing naderde belde Ivan Reitman met de uitgever van "National Lampoon" Matty Simmons. Reitman had net Shivers van David Cronenberg geproduceerd en zocht een nieuwe uitdaging. Het leek hem een goed idee om film te maken onder het keurmerk van "National Lampoon". Acteurs had hij al. In New York had hij "The National Lampoon Show" opgezet met onder andere John Belushi en Bill Murray die ook in de Saturday Night Live tv show speelden. Simmons kwam met het scenario van "Animal House", maar zei dat het allemaal weinig geld mocht kosten. Regisseur John Landis werd gevraagd om het scenario te verfilmen. Landis had eerder met "The Kentucky Fried Movie" (1977) bewezen om met extreem lage budgetten te kunnen werken. Universal Pictures wilde de film maken en toen "Saturday Night Live" steeds populairder werd, zocht men toenadering tot de acteurs van de televisieshow. Uiteindelijk werd alleen de inmiddels zeer populaire John Belushi gekozen en werd verder gewerkt met totaal onbekende (soms zelfs debuterende acteurs) als Karen Allen, Kevin Bacon en Tim Matheson.
Scenario
Tussen Delta en Omega Doug Kenney was de eerste hoofdredacteur van "National Lampoon" en leverde regelmatig bijdragen aan het blad. In 1977 haalde hij Harold Ramis over om samen met hem een filmscenario te schrijven. Ramis had geschreven voor Playboy en werkte als scenarist/acteur voor onder andere de theatergroep "Second City", "National Lampoon Radio Hour" en de televisieshow "STCV". Het draaiboek van Kenney en Ramis was een komedie over de middelbareschooljaren van Charles Manson. Al snel verschoof echter de focus naar een komedie over de ontgroening van studenten. Hiervoor haalden de twee "National Lampoon"redacteur Chris Miller bij het project. Miller had voor "National Lampoon" enige verhalen geschreven over de ontgroening van twee feuten onder de titel, "Night of the Seven Fires". Het verhaal was gebaseerd op zijn eigen ervaringen op Alpha Delta Phi in Ivy League's Dartmouth College (Hanover, New Hampshire) in 1962.
In het verhaal komen de personages Pinto en Otter voor, de togaparty, de trip met de auto en het dode paard. Pinto was de bijnaam van Miller geweest en verwees naar donkere wratjes op bepaalde delen van zijn lichaam. Doug Kenney vulde dit alles aan met scènes uit zijn "First Lay Comics" zoals de duivel en de engel op de schouders van Pinto en de race met de winkelwagentjes. Hoewel alles pure fictie was, houden de auteurs vol dat ware gebeurtenissen als voorbeeld dienden. Kenney had in 1969 aan Harvard gestudeerd en was president geweest van de eliteclub, de Spee Club. Zijn ervaring met het studentencorps lagen meer in de buurt van Omega. In 1975 had hij in " National Lampoon’s High School Yearbook" twee personages geïntroduceerd met de namen Larry Kroger en Mandy Pepperidge. Harold Ramis bleef niet achter en kwam met zijn ervaringen van zijn studententijd op Zeta Beta Tau aan de Washington University in St. Louis. Producent Ivan Reitman vulde dit aan met verhalen uit zijn tijd op Delta Upsilon at McMaster University in Hamilton, Ontario, Canada.
Een aaneenschakeling van kotsscènes Het scenario kreeg langzaam vorm. Besloten werd dat Millers verhalen de basis zouden vormen. Ze begonnen te brainstormen en besloten om de strijd tussen twee studentenhuizen als katalysator in te voeren met de strikte en fascistoïde Omega's aan een kant en de losgeslagen, anarchistische Delta's aan de andere De film zou spelen in 1962, volgens Kenney 'het laatste onschuldige jaar van de VS voordat president John F. Kennedy werd vermoord'. De film zou ook eindigen één dag voor de moord op 21 november 1963. Aanvankelijk zou in de parade op het einde van de film ook een papier-maché hoofd van Kennedy worden meegedragen. Na de verstoring van de parade door de Delta's zou het hoofd worden teruggevonden met dezelfde dodelijke verwonding als bij Kennedy. Regisseur Landis schrapte de scène echter als "te smakeloos". Harold Ramis die een grote fan was van John Belushi, schreef het personage Bluto met acteur voor ogen. De drie auteurs hadden nog nooit een scenario geschreven en uiteindelijk besloeg alleen al het voorstel voor de studio al 110 pagina's, terwijl 15 pagina's normaal is. Matty Simmons nam het scenario mee naar Ned Tanen van Universal. Tanen vond het afschuwelijk, in zijn idee was het scenario een aaneenschakeling van kotsscènes. Het draaiboek werd negen keer herschreven en uiteindelijk wisten jongere managers bij Universal Tanen over te halen het te produceren. Ze gingen ervan uit dat het een kleine film zou worden met een laag budget waarop wellicht een kleine winst zou worden gemaakt.
Acteurs Bluto