Eduardo Francisco Pironio (Nueve de Julio (Buenos Aires), 3 december 1920 – Vaticaanstad, 5 februari 1998) was een Argentijns geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk, werkzaam voor de Romeinse Curie.
Levensloop Pironio werd in een groot gezin geboren. Zijn ouders waren Italianen die vlak voor hun huwelijk naar Argentinië waren geëmigreerd. Zijn moeder kreeg op haar achttiende haar eerste kind. Na de bevalling moest zij, ten gevolge van complicaties die waren opgetreden, zes maanden bed houden. Haar dokter vertelde haar dat zij geen kinderen meer zou kunnen krijgen. Niettemin kreeg ze hierna nog eenentwintig kinderen, van wie Eduardo de jongste was.
Pironio bezocht het seminarie van La Plata en studeerde daarna aan het Angelicum in Rome. Hij werd op 5 december 1943 priester gewijd. Hij doceerde vervolgens aan het Seminari Pio XII in Mercedes. In 1959 werd hij rector van het stedelijk seminarie van Buenos Aires en in 1964 vicaris-generaal van het bisdom Mercedes. Op 24 maart 1964 werd hij door paus Paulus VI benoemd tot hulpbisschop van La Plata en tot titulair bisschop van Caeciri; zijn bisschopswijding vond plaats op 31 mei 1964. In 1967 werd hij secretaris van de Latijns-Amerikaansebisschoppenconferentie (CELAM). In 1972 werd hij benoemd tot residerend bisschop van Mar del Plata.
Paus Paulus VI benoemde Pironio op 20 september 1975 tot pro-prefect van de Congregatie voor de Instituten van Gewijd Leven en Gemeenschappen van Apostolisch Leven. Hij werd daarnaast titulair aartsbisschop van Tiges.
Tijdens het consistorie van 24 mei 1976 werd Pironio kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de Santi Cosma e Damiano als titeldiakonie. Hij woonde in 1980 de Bijzondere Synode van de Bisschoppen van Nederland bij. In 1984 maakte paus Johannes Paulus II hem president van de Pauselijke Raad voor de Leken. Hij was, samen met de paus zelf, de drijvende kracht achter de Wereldjongerendagen. Op 11 juli 1995 benoemde de paus hem tot kardinaal-bisschop van het suburbicair bisdom Sabina-Poggio Mirteto.
Pironio ging op 20 augustus 1996 met emeritaat. Hij overleed in 1998 op 77-jarige leeftijd.
Proces van zaligverklaring In juni 2006 begon het proces van zaligverklaring van Pironio. Het proces werd geopend op diocesaan niveau, in Rome. Camillo kardinaal Ruini, kardinaal-vicaris van Rome opende het proces. In 2007 werd dit proces gevolgd door een diocesaan onderzoek in Argentinië zelf. Kardinaal Pironio mocht inmiddels als Dienaar Gods aanbeden worden. Pironio werd op 16 december 2023 zalig verklaard.
Publicaties Iglesia-Pueblo de Dios. Bogotá: Ed. Paulinas, 1970 Escritos pastorales. Madrid: BAC, 1973 Meditaciones para Semana Santa: la luz, el agua, el pan. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1974. El Hombre Nuevo en América latina. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1974. Preparando la Pascua. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1975 La Iglesia en América latina: escritos pastorales marplatenses I. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976 En el Espíritu de Medellín: escritos pastorales marplatenses II. Buenos Aires: Editora Patria Grande,1976 Tiempo de esperanza: escritos pastorales marplatenses III. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976 Alegría Cristiana: escritos pastorales marplatenses IV. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976 Pascua de la Reconciliación. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976 Evangelización y Liberación. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976 Meditación para tiempos difíciles. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976 y 2004 Los jóvenes y la vida religiosa. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1976 Vida Consagrada. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1977 Alegres en la Esperanza. Madrid: Ed. Paulinas, 1978 Responsabilidades eclesiales y sociales de los religiosos. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1978 Meditaçoes para tempos difíceis. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979 Meditaçoes para a Semana Santa. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979 Alegria Cristā. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979 Evangelizaçao e Libertaçao. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979 Vida Consagrada. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979 O Homen Novo na América latina. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979 Religiosos en una sociedad laica. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1979 María y los pobres. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1980 Pobreza y Esperanza en María. Madrid: Narcea Ediciones, 1980 María y la vida religiosa. Buenos Aires: CAR, 1980 Queremos ver a Jesús. Madrid: BAC, 1980 De Pablo VI a Juan Pablo II. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1981 Preparing for Easter. Boston: Daughters of St. Paul, 1982 Consagrados en la Iglesia. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1984 Un camino de esperanza con María. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1984 El Padre nos espera. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1985 Diálogo con laicos. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1986 La humilde servidora del Señor. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1986 María en la vida religiosa: compromiso y fidelidad. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1986 Reflexiones sobre la vida religiosa. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1987 Señor, enséñanos a orar: Oraciones a María. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1987 Algo nuevo está naciendo ¿no lo notáis?. Madrid: EDICE, 1991 Guiados por el Espíritu. Madrid: Ediciones Claretianas, 1991 Los evangelizadores, obispos, sacerdotes, diáconos, religiosos, religiosas y laicos. Ciudad de Vaticano: Editrice vaticana, 1996 Cristo entre nosotros. Madrid: PPC, 1998 Al servicio del Evangelio. Madrid: PPC, 1999 Jóvenes amigos míos. Madrid: BAC, 1999
Categorie:Argentijns titulair aartsbisschop Categorie:Argentijns kardinaal Categorie:Bisschop van Sabina Categorie:Prefect van de Romeinse Curie Categorie:Raadspresident van de Romeinse Curie Categorie:20e-eeuws bisschop Eduardo Francisco Pironio