Francisco Solano López Carrillo (Asunción, 24 juli 1827 – Cerro Corá (Amambay), 1 maart 1870) was president van Paraguay van 1862 tot zijn dood in 1870. Hij was de oudste zoon van Juana Pabla Carrillo en de president Carlos Antonio López.
Hij is een van de controversieelste figuren uit de Latijns-Amerikaanse geschiedenis, vooral vanwege de Paraguayaanse oorlog, bekend in het Rio de la Plata-bekken als "Guerra de la Triple Alianza".
Vanuit één perspectief waren zijn ambities de belangrijkste reden voor het uitbreken van de oorlogCharles A. Washburn: "De geschiedenis van Paraguay, met aantekeningen van persoonlijke waarnemingen en herinneringen aan diplomatie in moeilijkheden"; Boston: Lee & Shepard; New York, Lee, Shepard en Dillingham, 1871 terwijl andere bronnen beweren dat hij een felle voorvechter was van de onafhankelijkheid van Zuid-Amerikaanse landen tegen buitenlandse heerschappij en belangen. Hij verzette zich tot het einde en werd gedood in actie tijdens de Slag om Cerro Corá, die het einde van de oorlog markeerde.
Leven en carrière Leven vóór de oorlog thumb|left|Solano López rond de leeftijd van 27 (ca. 1854), daguerreotypie Solano López werd geboren in Manorá, een “barrio” (wijk) van Asunción in 1827. Zijn vader, Carlos Antonio López, werd Paraguayaanse president in 1841 na de dood van de lange tijd regerende Dictator Supremo, José Gaspar Rodríguez de Francia. De oude Lopez zou zijn zoon op 18-jarige leeftijd als Brigadier-generaal in het Paraguayaanse leger aanstellen. Tijdens de Argentijnse burgeroorlogen werd Solano Lopez benoemd tot commandant-in-chief van Paraguayaanse troepen gestationeerd langs de Argentijnse grens.Hanratty, Dannin M. and Meditz, Sandra W., editors. Paraguay: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress, 1988. Hij volgde zijn eerste militaire studies in Rio de Janeiro en Asunción, specialiserend in fortificaties en artillerie.
thumb|Brigadier-generaal Francisco Solano López (1854) Solano Lopez werd in 1853 als gevolmachtigd minister naar Groot-Brittannië, Frankrijk en het Koninkrijk van Sardinië gestuurd. Lopez vervolgde met het doorbrengen van meer dan anderhalf jaar in Europa, het grootste deel in Parijs, waar hij militaire lessen volgde als gaststudent in de École Spéciale Militaire de Saint-Cyr. Hij trok de aandacht van Napoleon III, die hem decoreerde met de Orde van het Legioen van Eer vanwege zijn militaire vaardigheden.Manlio Cancogni en Ivan Boris: "The Napoleon of El Plata", Rizzoli Editions, Milaan, 1970 Hij diende ook als een buitenlandse militaire waarnemer tijdens de Krimoorlog.Louis Schneider: "Der Krieg der Triple-Allianz"; B. Behr (E. Bock), 1872 Hij kocht namens het Paraguayaanse leger grote hoeveelheden wapens en militaire goederen, samen met verschillende stoomboten. Hij moderniseerde ook het Paraguayaanse leger met militaire nieuwigheden die hij in Europa was tegengekomen, adopteerde de Franse Code en het Pruisische Systeem van militaire organisatie (enige lof ontvangend hiervoor vele jaren later).Peter A. Schmitt: "Paraguay und Europa. Die diplomatischen Beziehungen unter Carlos Antonio Lopez und Francisco Solano Lopez 1841-1870 "; Berlijn: Colloquium Verl. 1963. 366 S., 12 S. Abb. 8 ° Zijn diplomatieke werk omvatte ook het organiseren van een project voor het bouwen van een nieuwe spoorweg en inspanningen om een Franse emigrantenkolonie in Paraguay te vestigen. Hij zorgde tevens voor de eerste elektrische telegraaf in Zuid-Amerika. Lopez werd ook een grote bewonderaar van het Tweede Franse Keizerrijk en ontwikkelde een fascinatie voor Napoleon Bonaparte.Hanratty López rustte later zijn leger uit met uniformen die waren ontworpen om te passen bij die van het Grande Armée en er werd gezegd dat hij ook voor zichzelf een exacte replica van Napoleon's kroon, maar dit blijft onbewezen.Hendrik Kraay, Thomas Whigham: "I Die with My Country: Perspectives on the Paraguayan War, 1864-1870"; Nebraska Press, 2004 thumb|left | Vermeende foto van Solano López in Frankrijk (ca. 1854)
Het was ook tijdens zijn tijd in Frankrijk dat Solano Lopez een Parijse courtisane, de in Ierland geboren Eliza Lynch, ontmoette en haar mee terugnam naar Paraguay. Daar was ze zijn concubine en de facto first lady tot zijn dood.
Solano López keerde terug uit Europa in 1855 en zijn vader benoemde hem tot minister van Oorlog. In 1857 werd hij verheven tot het ambt van vicepresident van Paraguay.
In november 1859 was López aan boord van de oorlogstoomboot Tacuari, toen die werd aangevallen door Britse Royal Navy-schepen die probeerden zijn vader onder druk te zetten om een Britse burger uit de gevangenis vrij te laten. De Britse consul die tot de aanval beval, was Sir William Dougal Christie, later vervangen door Edward Thornton, die Argentinië persoonlijk ondersteunde in de War of the Triple Alliance. TRATADO DE LAS PUNTAS DEL ROSARIO (Guerra del Paraguay), lagazeta.com. Gearchiveerd op 6 april 2023.
Na de dood van zijn vader in 1862, nodigde López het Congres van Paraguay uit en werd hij unaniem uitgeroepen tot president van Paraguay voor een termijn van tien jaar.
President thumb|De troon: López en zijn kabinet (1871) Na zijn aantreden heeft López ervoor gekozen om het grootste deel van het economisch protectionisme beleid en de interne ontwikkeling van zijn voorgangers voort te zetten. Hij brak echter scherp met de voorkeur van vorige Paraguayaanse leiders voor het traditionele beleid van streng isolationisme in buitenlandse zaken. López begon daarentegen aan een meer activistische benadering van internationaal beleid. Hij had als grote ambitie Paraguay te positioneren als een geloofwaardige "derde macht" in de voortdurende politieke en militaire rivaliteit tussen Argentinië en het rijk van Brazilië over het Rio de la Plata-bekken.
López wilde dat Paraguay kon concurreren met de grote mogendheden van het continent in de strijd om buit en regionale dominantie. Bij het nastreven van dit doel probeerde López de kleinere naties van de regio te organiseren in een coalitie die ten doel had de Braziliaanse en de Argentijnse macht en invloed te beperken. López vond een gretige bondgenoot in de Uruguayaanse president Bernardo Berro, een andere leider wiens land vaak werd bedreigd door intriges van de twee grote mogendheden op het continent. Berro en López zouden snel een alliantie sluiten en López zou een enorme uitbreiding en reorganisatie van het Paraguayaanse leger beginnen, waarbij verplichte militaire dienst voor alle mannen zou worden geïntroduceerd, samen met andere hervormingen. Onder López groeide Paraguay uit tot een land met de best opgeleide (maar slecht uitgeruste) militairen in de regio. Hij kocht nieuwe wapens uit Frankrijk en Engeland, maar ze kwamen niet aan vanwege de blokkade die de geallieerden hadden opgelegd toen de oorlog uitbrak.
De rol bij het begin van de oorlog In 1863 begon Brazilië - dat geen vriendschappelijke betrekkingen had met Paraguay - militaire en politieke steun te verlenen aan een beginnende opstand in Uruguay onder leiding van Venancio Flores en zijn Coloradopartij tegen de Blanco-partij regering van Bernardo Berro en zijn opvolger, Atanasio Aguirre. De belegerde Uruguayanen vroegen herhaaldelijk om militaire bijstand van hun Paraguayaanse bondgenoten tegen de door Brazilië gesteunde rebellen. In een brief aan Brazilië, waarin stond dat elke bezetting van Uruguayaans grondgebied door Brazilië als een aanval op Paraguay zou worden beschouwd, liet López zijn steun aan Aguirre weten.
De brief negerend, viel Brazilië op 12 oktober 1864 Uruguay binnen. Hierop legde López beslag op de Braziliaanse koopvaardijstoomboot Marqués de Olinda in de haven van Asunción,. Aan boord was de Braziliaanse gouverneur van de provincie Mato Grosso en werd gevangen gezet. In de volgende maand (december 1864) verklaarde Lopez formeel de oorlog aan Brazilië en stuurde een strijdmacht om Mato Grosso binnen te vallen. De troepenmacht bezette en plunderde de stad Corumbá en nam bezit van de provincie en haar diamantmijnen, samen met een immense hoeveelheid wapens en munitie, inclusief voldoende buskruit om het hele Paraguayaanse leger te voorzien gedurende minstens een jaar actieve oorlog.Washburn, Charles A. "History of Paraguay" Lee and Shepard, Publishers. 1871. Vol II p. 9. Paraguayaanse troepen konden of wilden de hoofdstad van Cuiabá in het noorden van Mato Grosso echter niet innemen.
López wilde vervolgens troepen naar Uruguay sturen om de regering van Aguirre te steunen, maar toen hij Argentinië om toestemming vroeg om Argentijnse grond te passeren, weigerde de Argentijnse president Bartolomé Mitre de Paraguayaanse strijdmacht de tussenliggende Argentijnse provincie Corrientes te passeren. Tegen die tijd waren de Brazilianen erin geslaagd Aguirre met succes omver te werpen en hun bondgenoot Venancio Flores als president te installeren, wat van Uruguay in feite een Braziliaanse marionettenstaat maakte.
Het Paraguayaanse congres, bijeengeroepen door López, benoemde hem tot "maarschalk-president" van de Paraguayaanse legers (een equivalent van grootmaarschalk, hij was de enige Paraguayaan die die rang in zijn eigen leven opdeed) en gaf hem buitengewone oorlogsmachten. Op 13 april 1865 verklaarde hij de oorlog aan Argentinië, waarna hij beslag legde op twee Argentijnse oorlogsschepen in de baai van Corrientes. De volgende dag bezette hij de stad Corrientes, stelde een voorlopige regering in voor zijn Argentijnse partizanen en kondigde aan dat Paraguay de Argentijnse provincie Corrientes en de provincie Entre Ríos had geannexeerd.
Op 1 mei 1865 sloot Brazilië zich aan bij Argentinië en Uruguay bij de ondertekening van het Verdrag van de Triple Alliantie, waarin werd bepaald dat zij de oorlog met Paraguay moesten voortzetten totdat de bestaande regering van Paraguay omver werd geworpen en "totdat er geen wapens of elementen van oorlog waren overgebleven". Deze overeenkomst werd letterlijk uitgevoerd. Dit verdrag bepaalde ook dat meer dan de helft van de Paraguayaanse gebieden na de oorlog door de geallieerden zou worden veroverd. Het verdrag, openbaar gemaakt, veroorzaakte internationale verontwaardiging en er kwamen stemmen op ten gunste van Paraguay.George Thompson:"The War in Paraguay: With a Historical Sketch of the Country and Its People and Notes Upon the Military Engineering of the War"; Longmans, Green and Company, 1869
Oorlog van de Triple Alliantie
thumb|De laatst bekende foto van Solano López (ca. 1870), gemaakt door fotograaf Domenico Parodi De oorlog die volgde, duurde tot 1 maart 1870 en werd voortgezet met grote halsstarrigheid en wisselende successen, hoewel de rampen voor López gestaag toenamen. Zijn eerste grote tegenslag kwam op 11 juni 1865, toen de machteloze Paraguayaanse vloot werd vernietigd door de Braziliaanse tijdens de Slag bij Riachuelo, die de geallieerden controle gaf over de verschillende waterwegen rondom Paraguay en dwong Lopez zich terug te trekken uit Argentinië.
thumb|links|250px|Conferentie in Yatayty Corá (1893/96), Francisco Fortuny