thumb|Een 4-persoonsstoeltjeslift in het Japanse skigebied Shiga Kōgen thumb|Bergstation van een zetellift in Les Arcs in Frankrijk thumb|8-persoonsbanken met weerkap ter hoogte van twee liftpalen of pylonen, in het Oostenrijkse Kaprun. De wielen dragen het gewicht van de kabel, zorgen voor een zachtere beweging en houden de kabel strak op zijn plaats. Een stoeltjeslift of zetellift is soort kabelbaan waarbij banken of stoeltjes vervoerd worden over een continu draaiende stalen kabel tussen een begin- en eindhalte. De meeste stoeltjesliften zijn in gebruik als skiliften in wintersportgebieden. Daarnaast worden ze soms gebruikt in pretparken of andere toeristische trekpleisters.

Geschiedenis De eerste stoeltjesliften werd in 1936 en 1937 in het Amerikaanse skioord Sun Valley gebouwd. Tot in het interbellum waren skiliften eerder zeldzaam; ofwel klommen skiërs op eigen kracht naar boven, ofwel werden er zware en dure kabelbanen en -spoorwegen gebouwd. De stoeltjeslift en de sleeplift waren allebei innovaties uit deze periode. In 1940 verscheen er een eerste stoeltjeslift in Europa (in Beskides, Tsjecho-Slowakije). In de Alpen werden in het begin enkele sleepliften omgebouwd tot stoeltjeslift, zoals in Engelberg in 1944. De eerste als stoeltjeslift gebouwde skilift van de Alpen werd in 1948 in Peisey-Nancroix gebouwd.

Belangrijke innovaties van na de Tweede Wereldoorlog waren tweepersoonsbanken en ontkoppelbare grepen, zodat de stoeltjes langzamer gaan in de stations, wat het op- en afstappen vergemakkelijkte. In 1973 werd de eerste driepersoonslift gebouwd, in 1991 een zespersoonslift en in 1997 een achtpersoonslift.

In de 21e eeuw zijn stoeltjesliften het meest voorkomende type skilift in gebruik. "Ski lift guide: the different types and how to use them", hunterchalets.com, online geraadpleegd op 30 augustus 2026. S. F., "Télésiège "débrayable"... qu'est-ce que ça change vraiment ?", Le Dauphiné libéré, 19 februari 2026, online geraadpleegd op 30 augustus 2026.

Beschrijving Een typische stoeltjes- of zetellift bestaat uit tientallen zitbanken, met een veiligheidsbeugel en voetsteunen, die aan een draaiende kabel hangen. Skiërs stappen op in het dalstation zonder hun ski's of snowboard uit te doen. Eenmaal ze neerzitten, sluiten ze de beugel. Wanneer ze het bergstation bereiken tillen ze de beugel op, stappen ze van de bank en glijden ze weg van het station.

Sommige liften zijn uitgerust met een weerkap, die de inzittenden beschermt tegen koude wind en sneeuw, of zelfs zetelverwarming.

Afhankelijk van de grootte van de banken, de snelheid van de kabel en de laadefficiëntie kan zo'n lift tot wel 4000 personen per uur vervoeren. De snelste liften halen snelheden tot 12 m/s (43,2 km/u).

Naar land België In het attractiepark Plopsaland Ardennes kunnen bezoekers gebruikmaken van de tweepersoonszetellift Le Télésiege, die er al sinds 1955 staat.

In 1958 opende in Westouter de zetellift Cordoba, een toeristische kabelbaan door het heuvelachtige landschap.

Tijdens de Expo 58 was er een stoeltjeslift die over het expositieterrein liep.

Nederland In het Zuid-Limburgse Valkenburg bevindt zich de kabelbaan van Valkenburg uit 1953.

Op enkele plaatsen worden stoeltjesliften gebruikt om zich door een gebied te kunnen verplaatsen op enkele meters hoogte boven het vlakke land. In deze vorm zijn liften aanwezig in Attractiepark Slagharen (Kabelbaan), Speelland Beekse Bergen bij Hilvarenbeek en De Waarbeek bij het Overijsselse Hengelo. In het verleden was deze vorm van vervoer aanwezig bij recreatieplas Eurostrand bij Westerhoven en bij de manifestatie Commumicatie 70 in 1970 te Rotterdam. In de jaren 1950 was er bij uitspanning Westerbouwing bij Oosterbeek ook een stoeltjeslift waar een hoogtesprong werd gemaakt – van de stuwwal tot in het Rijndal – maar zonder een uitstapmogelijkheid in het dal.

De overdekte skihelling van SnowWorld in Landgraaf heeft een stoeltjeslift.