Metrotype T, ook wel type SG2 (Sneltram Geleed twee bakken) genoemd, waren de metrostellen in de 5200-serie van de Rotterdamse metro. Deze serie bestond oorspronkelijk uit 71 rijtuigen, gebouwd door Düwag tussen 1980 en 1984. De rijtuigen waren oorspronkelijk bedoeld voor de Calandlijn en uitbreiding van de Erasmuslijn naar Spijkenisse. Tot 2013 waren er nog 58 rijtuigen uit deze serie die werden gebruikt op de lijnen A, B en C.
Bouw De rijtuigen zijn 29,8 meter lang met één geleding. Ze zijn gebaseerd op de rijtuigen uit de 5000- en 5100-serie (Type M) en vertonen daarmee vooral technisch overeenkomsten. Daardoor konden de rijtuigen als metro ook gekoppeld in treinschakeling rijden met Type M, wat in de praktijk niet vaak voorkwam. Qua uiterlijk is een flink aantal wijzigingen doorgevoerd. De cabinedeur aan de rechterzijde van de bestuurderscabine is verwijderd. Ook de indeling van de banken is veranderd, de vorm van de banken is wel hetzelfde.
Net als Type M hadden de rijtuigen blauw als hoofdkleur. De deuren waren rood en aan de onderzijde hadden de rijtuigen tevens een rode rand. Het interieur was vrij donker, de achterwand bij de geleding was donkerbruin, net als de binnenzijde van de deuren. De banken waren in een deel van de serie rood en in een ander deel oranje. Bij aflevering waren de rijtuigen niet voorzien van een gele M aan de voorkant zoals type M. Deze is later echter alsnog aangebracht, omdat de rijtuigen in het donker slecht zichtbaar waren. Dit veroorzaakte veel (bijna-)aanrijdingen op het sneltramtraject.
Omdat het traject tussen de metrostations Schenkel en Binnenhof/De Tochten als sneltram is aangelegd, kunnen deze rijtuigen behalve als metro ook als sneltram rijden. Hiervoor is op een van de bakken een pantograaf aanwezig om met bovenleiding te kunnen rijden. Daarnaast zijn de rijtuigen uitgerust met richtingaanwijzers (die niet gebruikt worden) en remlichten. Ook de vorm van de kop ten opzichte van Type M aangepast zodat de bestuurder beter zicht heeft op de kruisingen en hebben de rijtuigen een baanschuiver.
Revisie Tussen 1997 en 2001 zijn de rijtuigen gereviseerd tijdens een midlife-revisie. De RET is in 1997 begonnen met het reviseren in de centrale werkplaats aan de Kleiweg, vanaf 1999 werd een ander deel van de rijtuigen gereviseerd bij AdTranz in Berlijn. De rijtuigen zijn bij de revisie behalve technisch gereviseerd ook cosmetisch aangepast. De buitenkant van de rijtuigen werd zilverkleurig met een groene onderrand en een rode streep. De gele M aan de voorkant is gebleven, maar kreeg wel een andere vorm. Van binnen zijn de bruine wanden wit geschilderd en zijn de banken groen gemaakt. Het eerste rijtuig dat gereviseerd is, rijtuig 5201, had daarnaast rode deuren gekregen. Deze zijn nadat het laatste rijtuig gereviseerd is alsnog zilverkleurig gemaakt.
Verschuiving De laatste jaren zijn de rijtuigen meerdere keren verschoven naar andere lijnen. Oorspronkelijk reed Type T zowel op de Erasmuslijn als Calandlijn, met de opening van de Beneluxlijn in 2002 kwamen echter alle 71 rijtuigen op de Calandlijn te rijden. De rijtuigen reden nu volgens de nieuwe route over Schiedam naar Spijkenisse, terwijl de oude route gereden werd door rijtuigen uit de 5300-serie. Incidenteel werden enkele rijtuigen op de Erasmuslijn ingezet.
RandstadRail Met de komst van de RandstadRail vond opnieuw een verschuiving plaats. Doordat het nieuwe materieel pas in 2008 geleverd zou worden, werden elf rijtuigen (nummers 5261 - 5271, ook wel Type RSG2 genoemd) verbouwd om tijdelijk dienst te doen op de RandstadRail. In de zomer van 2005 werd rijtuig 5264 overgebracht naar de Hofpleinlijn om 's nachts enkele proefritten te maken. Doordat in die tijd de NS nog op die lijn reed was er nog een bovenleidingsspanning van 1500 volt, waartoe het rijtuig was voorzien van een downchopper.
Nadat het rijtuig was teruggekeerd is het als eerste voorzien van een nieuwe kleurstelling, later hebben alle rijtuigen deze nieuwe kleurstelling gekregen, die overigens iets afweek van het eerste ontwerp. De rijtuigen hebben blauwe deuren gekregen en de groene rand is grijs gemaakt. De rode streep is verdwenen, in plaats daarvan hebben de rijtuigen bij het dak een blauwe streep gekregen. Aan de voor- en zijkant hebben de rijtuigen het RandstadRail-logo gekregen. Enige tijd na de opening van de lijn is de zijkant van de rijtuigen beplakt met een rode lijn met daarop meerdere stippen, een patroon dat ook voorkwam in de communicatie over de RandstadRail. In het interieur zijn de banken rood geschilderd en zijn de rijtuigen voorzien van nieuwe stickers in de huisstijl van de RandstadRail.
Behalve cosmetisch zijn de rijtuigen ook technisch aangepast, de rijtuigen zijn voorzien van een ander beveiligingssysteem, te weten ZUB 222C. Hierdoor kunnen de rijtuigen niet meer op het metronet rijden. Daarnaast zijn de rijtuigen technisch gereviseerd. Doordat de RandstadRail voorlopig fysiek gescheiden was, werden de rijtuigen onderhouden in de NedTrain-werkplaats in Leidschendam. Rijtuig 5262, dat ernstig beschadigd raakte bij een ontsporing bij station Forepark, is wel door de RET hersteld in de centrale werkplaats aan de Kleiweg.
Vandalisme thumb|Vandalisme in de metro in augustus 2009 In 2008 werden vooral de SG2-rijtuigen in toenemende mate gevandaliseerd. Niet alleen werden de wanden in groten getale kapotgetrapt, ook nam de hoeveelheid tags in het interieur hand over hand toe. Een tot dan toe relatief onbekende vorm van graffiti deed zijn intrede in het interieur: de etsende graffiti. De inkt uit de viltstiften, die vaak vermengd was met een sterk zuur, brandde zich in de wandbekleding en beglazing, waardoor deze onherstelbaar beschadigd raakten. Met de reguliere graffitiverwijderingsmiddelen was deze soort graffiti nauwelijks te verwijderen. De ingetrapte wanden hadden vaak scherpe randen en werden dan ook in veel gevallen vervangen, of voorzien van een 'pleister': een kleiner stuk wandmateriaal dat het gat moest afdekken.
Metrorijtuig 5240 werd in september 2008 uitgerust als proefrijtuig tegen graffiti. De cabinewanden van het rijtuig werden overgeschilderd en de overige wandbeplating werd met witte folie bedekt. Deze folie werd al snel op meerdere plaatsen door reizigers losgetrokken, waardoor de eerste proef mislukte. Een maand later werd alle binnenbekleding van het rijtuig overgeschilderd in dezelfde kleur als de cabinewanden hadden. Over deze kleurlaag kwam een transparante graffitiwerende coating.
In februari 2009 werd een tweede proefrijtuig, metrorijtuig 5241, voorzien van een gelijke graffitiwerende coating. Ook in dit rijtuig werden alle wanden in een egale kleur geschilderd en werd de kleurlaag afgedekt met een graffitiwerende coating. Bekraste ruiten werden vervangen door ongehavende exemplaren. Door een lik-op-stukbeleid bleven de rijtuigen langer gespaard van graffiti en zagen ze er schoner uit.
In september 2009 kreeg metrorijtuig 5238 als derde proefrijtuig een gerenoveerde interieurbekleding. In dit rijtuig werd alle zijwandbeplating vervangen door nieuwe, schone beplating met het bekende houtmotief. Ook bij dit rijtuig werden de cabinewanden in een egale kleur geschilderd, omdat het wandmateriaal zich hierbij moeilijk liet vervangen. Ook dit rijtuig behield lang zijn schone uitstraling.
Overzicht rijtuigen (inclusief reclame)