Het (mark)graafschap Valencijn kwam in 964 voort uit de Henegouw. De toevoeging "mark-" verwees naar zijn militaire belang, omdat het graafschap gelegen was aan de Schelde, de grens tussen Oost- en West-Francië. Het was vermoedelijk opgebouwd uit de dekenaten Valenciennes, Bavay en Haspres.
Tijdens de opstand van Lambert I van Leuven tegen keizer Hendrik II de Heilige kon Boudewijn IV van Vlaanderen het graafschap innemen (1006). Graaf Arnulf van Valencijn deed een in-leen-opdraging aan Balderik II van Luik maar na Arnulfs dood aanvaardde Balderik Boudewijn als zijn leenman (1012). Vanaf 1033 stond Valencijn in een personele unie met het graafschap Bergen. In 1071 werden ze herenigd tot één graafschap, waarvoor de benaming "Henegouwen" terugkeerde.
De graven lieten het bestuur over aan drie provoosten (met zetel in Valenciennes, Bavay en Le Quesnoy) en één landsheer (te Landrecies). In de 17e eeuw werden deze steden veroverd door Lodewijk XIV van Frankrijk.
Zie ook Lijst van graven van Valencijn
Valencijn Categorie:Zuidelijke Nederlanden Categorie:Graafschap Henegouwen Categorie:Geschiedenis van Valencijn