Gaite Sara Kim Jansen (Rotterdam, 25 december 1991) is een Nederlandse actrice en auteur (poëzie en proza).
Achtergrond Jansen groeide op in Rotterdam. In een interview in Het Parool vertelde ze dat haar roepnaam komt van de jongensnaam Gait, die voorkomt in Overijssel, de geboortestreek van haar vader. Haar ouders voegden er een -e aan toe toen zij een meisje bleek te zijn.
Al tijdens haar lagereschoolperiode stond ze op podia. Van 1997 tot 2008 was Jansen verbonden aan de Jeugdtheaterschool Hofplein te Rotterdam, waar ze op haar zesde begon met acteren. Aanleiding daartoe was Sesamstraat met acteurs, zij wilde dat ook. Haar ouders vonden echter dat ze geen kindacteur moest worden, waar ze het niet mee eens was. Tussen 2004 en 2010 doorliep ze, tevens acterend, de middelbare school Stichtse Vrije School in Zeist. Al acterend kreeg ze te maken met afbrekende kritiek, hetgeen ze achteraf een foutieve leermethode vond. In seizoen 2008–2009 volgde ze nog de Landelijke Oriëntatiecursus voor Theaterscholen (LOT) in Utrecht. Tussen 2010 en 2014 volgde dan nog de acteursopleiding op de Toneelacademie Maastricht.
Acteren Jaren 10 Jansen speelde onder andere de hoofdrol in de telefilm Coach van regisseur Joram Lürsen.Telefilm.nl, 'Rising star' Gaite Jansen. Ze speelde tevens een hoofdrol in de vierde Carry Slee-verfilming Lover of Loser (2009).Kidsweek 'Kruimeltje' in nieuwe Carry Slee-film Het was naar eigen zeggen haar doorbraak. Verder speelde ze in Happy End (2009) – het derde en laatste deel in de Leedvermaak-reeks van Judith Herzberg en Frans Weisz. Daarnaast speelde Jansen in de voorlichtingsfilm Zingen in het Donker. Jansen speelde een van de hoofdrollen in de Nederlandse speelfilm Schemer (2010) en had een rol in de speelfilm Lotus (2011) van Pascale Simons. In de satirische VPRO-serie Sorry Minister vertolkte ze de rol van Nina Bijl, de dochter van minister Karel Bijl. In de NCRV-dramaserie In therapie (2010) speelde ze de rol van Sophie, een jonge turnster met suïcidale neigingen.
Voor haar rol in de speelfilm 170 Hz (2011) werd ze genomineerd voor een Gouden Kalf voor Beste Actrice. Deze film en prijs gaven haar meer naamsbekendheid, terwijl ze inschat dat bijna niemand die film heeft gezien.
In november 2011 werd bekendgemaakt dat Jansen een van de hoofdrollen zou spelen in Entertainment Experience, een filmproject van Paul Verhoeven, waarvoor deze regisseur de hulp inroept van het publiek en talentvolle filmmakers. In 2013 is ze te zien in hoofdrollen in de bioscoopfilms Supernova en Hoe Duur Was de Suiker? Vanaf seizoen 2014 sluit ze zich aan bij Toneelgroep Amsterdam (later ITA). Een aanbieding om Tatiana Petrovna in de serie Peaky Blinders (2016) te spelen maakte daaraan een eind. Ze ging toen ook deels in New York wonen, waar ze zich anoniem voelde, ze kwam na tweeënhalf jaar terug naar Nederland. In 2017 speelt Jansen in het vierde seizoen van de Britse politieserie Line of Duty de rol van Hana Reznikova.
Jaren 20 In 2022 speelde ze in de film Bo van Joost van Ginkel. Tijdens de coronapandemie regisseerde ze haar eigen korte film Beast over een doorgeschoten liefde. Zeer verguld was ze toen ze gevraagd werd voor Babygirl van haar vriendin Halina Reijn; ze speelde drie scenes als actrice in het gezelschap van Nicole Kidman. Anno 2025 woont ze in de Amsterdamse Spaarndammerbuurt.
In 2026 vertolkte Jansen de hoofdrol van Emma in de bioscoopfilm PAAZ, gebaseerd op het gelijknamige autobiografische boek uit 2012 van Myrthe van der Meer.
Prijzen en nominaties 2008: Beste actrice voor haar rol in Luwte tijdens het 48 Hour Film Project in Amsterdam.AV Entertainment (8 juli 2008), Great films at the 48 Hour Film Project Amsterdam. Gearchiveerd op 12 juli 2023. 2010: Nominatie Beeld en Geluid Award in de categorie Beste Actrice Fictie voor haar rol in In therapie. 2011: Elegance Award voor Aanstormend Talent. 2011: Nominatie Gouden Kalf voor Beste Actrice voor haar rol in 170 Hz.Volkskrant, Nominaties Gouden Kalveren: Black Butterflies grote kanshebber. Gearchiveerd op 7 november 2017.
Filmografie Film 2007: BEEB (Begin Een Eigen Band) (promotiefilm) 2008: Luwte (48 Hour Film Project) 2008: Zingen In Het Donker (voorlichtingsfilm over seksueel misbruik en huiselijk geweld) 2008: Gaandeweg (eindexamenfilm van de Filmacademie) – Sophie 2009: Coach (Telefilm) – Sophie van Meeteren 2009: Happy End – Mira 2009: Lover of loser – Eva 2010: Schemer – Jessie 2010: Life is Beautiful 2011: Sonny Boy – Bertha 2011: Lotus – Steintje 2011: 170 Hz – Evy 2012: De groeten van Mike! – Lerares 2013: Hoe duur was de suiker? – Sarith 2014: Supernova – Meis 2016: Knielen op een bed violen – Johanna 2022: Bo – Bo 2023: Happy Ending – Luna 2024: Krazy House – Sarah 2024: Babygirl – Hedda / Scarlett 2026: PAAZ – Emma
Televisie 2007: Ik wil in GTST, omroep: RTL 4 2008: SpangaS (10 afleveringen) – Noëlle 2008: We gaan nog niet naar huis – gastrol 2008: Flikken Maastricht – gastrol Marieke 1 aflevering Angst 2009: Sorry Minister – Nina Bijl 2010: In therapie – Sophie 2010: De co-assistent – Lisa 2011: Met Donker Thuis – Fleur 2012: Steekspel – Merel 2014: Hoe duur was de suiker - Sarith 2015: Groenland – Iris 2016: Peaky Blinders – Hertogin Tatiana Petrovna 2017: Line of Duty – Hana Reznikova 2017: De 12 van Oldenheim – Suus Jonkers 2017: Hollands Hoop – Talia Chanti 2018: Ik weet wie je bent – Anna van Leer 2019: Jett – Phoenix 2020: Hollands Hoop – Talia Chanti 2022: Leopard Skin – Batista Ferreira 2025: Safe Harbor – Rika Rogers 2025: Tatort: Ein guter Tag en Schwarzer Schnee - Lynn de Baer
Theater 2004: Belle en Het Beest, producent: Jeugdtheaterschool Hofplein Rotterdam 2006: Zwavelstokken, producent: Jeugdtheaterschool Hofplein Rotterdam
Hoorspel In 2011 vertolkte ze de rol van jonge Harriët in het hoorspel Millennium 1: Mannen die vrouwen haten.
Schrijven Al op haar zesde dichtte ze. Dat leidde in 2023 tot de dichtbundel Ode aan de Onstilbare/Ode to the Insatiable, dat gedichten bevat in het Nederlands met daarbij de Amerikaanse vertaling en andersom. Jansen woont dan al een aantal jaren in Brooklyn (New York), waar ze zich vrijer voelt, en Amsterdam. De dichtbundel is opgedragen aan haar voormalige partner Mees Peijnenburg met wie ze in het verleden ook had samengewerkt. Al eerder had ze in de Verenigde Staten Learning How to Speak uitgegeven. Ze schreef in die periode ook columns voor het blad Elle. In 2025 volgde Het lichaam is onschuldig, dat in eerste instantie was opgezet als een filmscenario. Ze liep daarin vast en de uitgeverij kwam met de suggestie het om te werken naar roman. Het lichaam handelt over manipulatie en obsessie. De hoofdpersoon neemt zichzelf voor iets uit te voeren, maar doet vervolgens onder (sociale) druk het tegendeel; ze trekt daarmee een parallel tussen theorie en praktijk in het (vrouwelijke) leven.
Publicaties Roman: Het lichaam is onschuldig; oktober 2025, Hollands Diep Gedichtenbundel: Ode aan de Onstilbare/Ode to the Insatiable; 2023, Hollands Diep. Learning How to Speak; 2020, Wild Flower Books. (New Yorkse periode
Externe links
Categorie:Nederlands filmacteur Categorie:Nederlands televisieacteur Categorie:Nederlands toneelacteur Categorie:Nederlands schrijver