miniatuur|Bobby Unser, 2015 thumb|Unsers racewagen uit 1979 Robert William (Bobby) Unser (Colorado Springs (Colorado), 20 februari 1934 - Albuquerque, 2 mei 2021) was een Amerikaans autocoureur. Hij won twee formuleracing kampioenstitels in het kampioenschap dat de voorloper was van de Champ Car. Hij won drie keer op het circuit van Indianapolis. Hij was een oudere broer van Al Unser Sr. en de oom van Al Unser Jr. Zijn zoon Robby Unser is eveneens een voormalig autocoureur.
Champ Car Unser nam vanaf 1963 deel aan het kampioenschap van de formuleracing klasse dat georganiseerd werd door de United States Automobile Club en dat de voorloper is van het Champ Car kampioenschap zoals dat gehouden werd tussen 1979 en 2007. In 1966 won hij zijn eerste race op het circuit van Pikes Peak, waar zijn broer Al Unser Sr. een jaar eerder eveneens zijn eerste overwinning boekte. Twee jaar later won hij voor de eerste keer het kampioenschap en won hij eveneens voor de eerste keer de race op Indianapolis. In 1974 won hij het kampioenschap voor de tweede en laatste keer. Toen in 1979 het Champ Car kampioenschap van start ging, reed hij nog drie seizoenen in deze raceklasse. Hij werd in 1979 en 1980 tweede in het eindklassement en won in deze twee jaar tien races. Het volgende jaar was zijn laatste seizoen in de Champ Car en werd hij zevende in de eindstand. Hij won zijn laatste race op Indianapolis, maar deze race telde per uitzondering niet mee voor het kampioenschap van de Champ Car series.
Indianapolis 500 Unser won voor de eerste keer op Indianapolis in 1968, twee jaar eerder dan zijn broer Al, die de race voor de eerste keer won. De tweede overwinning kwam er in 1975 en zijn laatste overwinning in 1981, waar hij vertrok vanaf de pole position. Het werd meteen ook zijn laatste race op Indianapolis. Deze laatste overwinning werd hem wel een tijd ontnomen. Op 25 mei, een dag na de race, beslisten de officials om hem straftijd te geven omdat hij in een gele vlag situatie wagens had voorbij gereden. De overwinning ging naar Mario Andretti, maar na beroep tegen deze beslissing werd de straftijd teruggedraaid en werd hij op 9 oktober opnieuw uitgeroepen tot winnaar. Hij reed negentien opeenvolgende jaren deze legendarische race, won drie keer, stond twee keer op pole position en stond ook twee keer op het podium als niet-winnaar.
Resultaten United States Automobile Club resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)
Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rank Ptn 1963 4 - - - - - 25 100 1964 12 - - - 2 - 14 470 1965 18 - 2 1 3 1 7 1402 1966 15 1 - 1 2 2 6 1210 1967 21 2 2 5 - 1 3 3020 1968 25 5 5 1 1 1 1 4330 1969 21 1 1 3 1 2 3 2585 1970 16 1 4 - 2 - 2 2260 1971 11 2 1 - 1 - 6 1805 1972 9 4 - - - - 8 1500 1973 13 1 1 - - - 12 1108 1974 13 4 5 1 1 1 1 4870 1975 7 1 2 1 - 1 3 2480 1976 9 2 - 1 2 - 6 2080 1977 10 - - - - - 35 75 1978 16 - - 1 - 1 12 1122
Champ Car resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)
Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rank Ptn 1979 14 6 2 1 1 2 2 3820 1980 11 4 3 1 - - 2 3714 1981 11 - 2 1 - - 7 99
Categorie:Amerikaans autocoureur