Nicolas Roussakis (Athene, 10 juni 1934 – Manhattan (New York), 27 oktober 1994) was een Amerikaans componist, muziekpedagoog, dirigent en klarinettist van Griekse afkomst.
Levensloop Roussakis reisde in jonge jaren door Estland, Italië en Zwitserland. Op 15-jarige leeftijd kwam hij naar de Verenigde Staten en werd als hij 21 werd genaturaliseerd. Hij studeerde aan de Columbia-universiteit in New York onder andere bij Henry Cowell, Otto Luening en Vladimir Ussachevsky. In 1961 kon hij met een studiebeurs van de Fulbright Foundation in Hamburg en in Darmstadt bij Luciano Berio, Pierre Boulez, György Ligeti en Karlheinz Stockhausen studeren.
Weer terug in de Verenigde Staten was hij geruime tijd in de kunstenaars-dorpen MacDowell, Yaddo en Ossabaw.
Vanaf 1968 was hij docent en later professor aan de Columbia-universiteit in New York, zijn alma mater. In 1977 wisselde hij aan de Rutgers, Staatsuniversiteit van New Jersey in New Brunswick (New Jersey). Hier verbleef hij tot zijn overlijden. In deze tijd was hij ook bestuurslid van de American Composers Alliance (1975-1981), de Composers Recordings, Inc. (CRI), de Group for Contemporary Music (1971-1985) en vooral van het door hem zelf in 1976 mee opgerichte American Composers Orchestra. Het laatste orkest heeft hij ook een bepaalde tijd lang gedirigeerd.
Als componist schreef hij werken voor verschillende genres in die men mythologische elementen vanuit de Griekse geschiedenis herkend alsook twaalftoonstechniek en seriële technieken.
Composities Werken voor orkest Fire & Earth & Water & Air, voor orkest 1989 - Hymn to Apollo, voor klein orkest
Werken voor harmonieorkest 1975 - Syrtos
Werken voor koren 1968 - Night Speech, voor spreek-koor en slagwerk 1990 - The God Abandons Antony, voor gemengd koor en strijkers
Kamermuziek 1964 - Movement, voor koperkwintet 1964 - Sextet 1965 - Concert Trio, voor hobo, contrabas en piano 1966 - March song, and dance, voor dwarsfluit, hobo, twee klarinetten en fagot 1967 - Compositie zonder titel, voor kopertrio 1968 - Dialogos, voor piano en slagwerk 1969 - Six Short Pieces, voor twee dwarsfluiten 1970 - Helix 1977 - Tetraphony 1979 - Ephermeris, voor strijkkwartet Morning Afternoon Evening Night 1980 - Voyage 1985 - Pas de Deux, voor viool en piano 1985-1986 - Trigono, voor trombone, vibrafoon en drums
Werken voor piano 1990-1991 - Mi e Fa Misterioso Impetuoso "essercizio" sulla Fuga del Gatto di Domenico Scarlatti Fantastico Affrettato
Werken voor klavecimbel Sonata
Categorie:Amerikaans componist Categorie:Amerikaans dirigent Categorie:Amerikaans klarinettist Categorie:Amerikaans muziekpedagoog Categorie:20e-eeuws componist