thumb|Op Long Beach in 2012 Scott Ronald Glendoa Dixon (Brisbane (Australië), 22 juli 1980) is een Nieuw-Zeelands autocoureur. Hij won de Indianapolis 500 in 2008 en de IndyCar Series in 2003, 2008, 2013, 2015, 2018 en 2020.

Biografie Dixon werd geboren in Brisbane, Australië. Zijn beide Nieuw-Zeelandse ouders waren autocoureur en het gezin verhuisde naar Auckland, Nieuw-Zeeland toen Dixon nog erg jong was.

Carrière Dixon begon met kartracen op 7-jarige leeftijd. Hij boekte successen in diverse raceklassen en in 1995 won hij in een Formule Ford klasse 13 van de 14 races. Vanaf 1997 ging hij racen in Australië en in 1999 verhuisde hij naar de Verenigde Staten waar hij dat jaar aan de slag ging in de Indy Light series. In 2000 won hij dat kampioenschap.

Champ Car In 2001 maakte hij de overstap naar de Champ Car, waar hij meteen succes had met het winnen van de race op de Nazareth Speedway. Hij eindigde achtste in het kampioenschap. In 2002 werd hij dertiende in het kampioenschap met een tweede plaats op het stratencircuit van Denver als beste resultaat in een race.

IndyCar Series In 2003 maakte hij de overstap naar Chip Ganassi Racing dat deelnam aan het IndyCar Series, het concurrerende kampioenschap van de Champ Car en de successen kwamen meteen. Hij won de eerste race van het seizoen op de Homestead-Miami Speedway en later in het seizoen won hij op de Pikes Peak International Raceway en de Richmond International Raceway. Hij werd tevens vijf keer tweede en een race en won uiteindelijk het kampioenschap.

In de twee jaren die erop volgde bleven de goede resultaten enigszins uit, hij werd tiende in het kampioenschap van 2004 en won geen races en werd dertiende in het kampioenschap van 2005, maar kon de voorlaatste race op het circuit Watkins Glen International winnen.

Vanaf 2006 kwamen er weer betere resultaten met twee overwinningen en een vierde plaats in het kampioenschap. In 2007 won hij vier races en werd tweede in het kampioenschap na winnaar Dario Franchitti.

In 2008 won hij voor de tweede keer de IndyCar series. Hij won zes races dat seizoen waaronder de Indianapolis 500, die hij voor de eerste keer in zijn carrière won. In 2009 eindigde hij op de tweede plaats in het kampioenschap na zijn teamgenoot Dario Franchitti.

Dixon blijft in de jaren daarna overwinningen en kampioenschappen aan elkaar rijgen. Ook in 2013, 2015 en 2018 mag hij zich uitroepen tot IndyCar kampioen. In 2020 blijft hij rijden voor het team van Chip Ganassi Racing. Hij wint de eerste drie wedstrijden van het seizoen in Texas, Indianapolis en Road America. Een spannend seizoen volgt met een nauwe strijd met concurrent Josef Newgarden. Tijdens de Indy 500 van dat jaar behaalt hij zijn derde 2e plaats uit zijn carrière achter winnaar Takuma Sato. Tijdens de laatste race in St. Petersburg weet hij zijn zesde titel veilig te stellen.

In 2022 wint Dixon op het stratencircuit van Toronto en behaalt hiermee zijn 52e overwinning. Hiermee staat hij op gelijke hoogte met Mario Andretti in de lijst van meeste overwinningen, achter A.J. Foyt (67). Het is tevens zijn 18e seizoen op rij met een overwinning in de IndyCar.

Andere races Hij reed de 24 uur van Daytona races van 2004 tot en met 2022. Deze race weet hij vier keer op zijn naam te zetten. Samen met Dan Wheldon en Casey Mears won hij de race van 2006. Ook in 2015 wint hij de race en in 2018 is hij winnaar in zijn klasse. In 2020 wint hij de race samen met o.a. de Nederlander Renger van der Zande.

Dixon heeft vijfkeer deelgenomen aan de 24 uur van Le Mans, van 2016 tot en met 2019 en in 2023. Beste resultaat was een 3e plaats in de GT Pro klasse in 2016.

Resultaten Champcar resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rang Ptn 2001 20 1 - 1 3 1 8 98 2002 19 - 1 - - 2 13 97

IndyCar Series resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rang Ptn 2003 16 3 5 - - 1 1 507 2004 16 - 1 - - 1 10 355 2005 17 1 - - - - 13 321 2006 14 2 4 - 2 1 4 460 2007 17 4 6 - 3 - 2 624 2008 18 6 3* 4 1 1 1 646 2009 17 5 1 4 1 1 2 605 2010 17 3 2 - 2 2 3 547 2011 17 2 4 3 - 3 3 518 2012 15 2 3 1 2 - 3 435 2013 19 4 2 - 2 2 1 577 2014 18 2 1 1 4 3 3 604 2015 16 3 - 1 2 1 1 556 2016 16 1 1 1 0 1 6 477 2017 17 1 5 1 2 1 3 621 2018 17 3 1 4 2 2 1 678 2019 17 2 6 2 0 1 4 578 2020 14 4 2 1 0 2 1 537 2021 16 2 1 3 3 1 4 481 2022 17 2 0 2 1 4 3 521 2023 17 3 1 2 3 2 2 578 2024 18 2 1 2 3 0 6 456

* Dixon werd tweede in de race te Surfers Paradise, die niet meetelde voor het kampioenschap.

Resultaten Indianapolis 500 Jaar Chassis Motor Start Finish Team2003 Panoz Toyota 4 17 Ganassi2004 Panoz Toyota 13 8 Ganassi2005 Panoz Toyota 13 24 Ganassi2006 Dallara Honda 4 6 Ganassi2007 Dallara Honda 4 2 Ganassi2008 Dallara Honda 1 1 Ganassi2009 Dallara Honda 5 6 Ganassi 2010 Dallara Honda 6 5 Ganassi2011 Dallara Honda 2 6 Ganassi2012 Dallara Honda 15 2 Ganassi2013 Dallara Honda 16 14 Ganassi2014 Dallara Chevrolet 11 18 Ganassi2015 Dallara Chevrolet 1 4 Ganassi2016 Dallara Chevrolet 13 8 Ganassi2017 Dallara Honda 1 32 Ganassi2018 Dallara Honda 9 3 Ganassi2019 Dallara Honda 18 17 Ganassi2020 Dallara Honda 2 2 Ganassi2021 Dallara Honda 1 17 Ganassi2022 Dallara Honda 1 21 Ganassi2023 Dallara Honda 6 6 Ganassi2024 Dallara Honda 21 3 Ganassi

Externe link Scott Dixon Officiële website

Categorie:Nieuw-Zeelands autocoureur