Bismut(III)fluoride is een anorganische verbinding van bismut en fluor, met als verhoudingsformule BiF3. De stof is een grijs-wit poeder en onoplosbaar in water. Het komt in de natuur voor als het zeldzame mineraal gananiet.
Synthese Bismut(III)fluoride wordt bereid uit bismut(III)oxide en waterstoffluoride volgens onderstaande reactie: Bi2O3 \ + \ 6 HF \ \longrightarrow \ 2 BiF3 \ + \ 3 H2O
Structuur BiF3 komt in verschillende polymorfen voor. α-BiF3 heeft een cubische kristalstructuur. Het is het prototype voor de D03-structuur, die voorkomt bij verschillende inter-metaalverbindingen zoals Mg3Pr, Cu3Sb, Fe3Si en Al3Fe en het hydride LaH3. De eenheidscel is een vlak gecentreerde kubus met bismut op de hoekpunten en de centrale vlak posities. Fluor bevindt zich op het midden van de zijden en in het midden van de acht sub-kubussen. Dat levert 4 bismut- en 12 fluor-atomen op. De lengte van de zijde van de eenheidscel is 585,3 pm.Wells A.F. (1984) Structural Inorganic Chemistry 5th edition Oxford Science Publications Algemeen wordt de structuur als ionogeen beschouwd, dit in tegenstelling met de lichtere EF3 \ (E \ = \ P, \ As, \ Sb) verbindingen uit deze groep, waarin ook in de vaste toestand nog duidelijk EF3-eenheden herkenbaar zijn.
Reacties BiF3 wordt niet door water aangetast, maar is daar ook nauwelijks in oplosbaar. Complexen en adducten worden niet makkelijk gevormd, al zijn er wel aan paar bekend: BiF.3HF en het ion BiF4^{-} is bekend uit NH4BiF4. De additie-verbinding BiF3.3HF hydrolyseert in water tot bismutoxyfluoride ( \ [BiO]F \ ).
Toepassingen BiF3 heeft in de research de aandacht getrokken als een mogelijk elektrodematriaal in Lithium-ion-accu
Categorie:Verbinding van bismut Categorie:Fluoride (zout) Categorie:Anorganisch zout Categorie:Corrosieve stof