Jacques Gamblin (Granville, 16 november 1957) is een Franse acteur. Hij won in 2002 de Zilveren Beer van het Filmfestival van Berlijn en werd in zowel 1997 als in 2009 genomineerd voor een César.
Gamblin had oorspronkelijk geen ambitie om acteur te worden, maar doordat hij technicus was van een theatergroep raakte hij toch in het vak geïnteresseerd. Hij studeerde vervolgens aan de Comédie de Caen, waarna hij zich aansloot bij het Théâtre National de Bretagne in Rennes. Daar maakte hij zijn toneeldebuut in het Totemtheater in Saint-Brieuc.
In 1985 maakte Gamblin zijn (bioscoop)filmdebuut in Train d'enfer van Roger Hanin. Voor zijn rol in de film Pédale douce (1996) van Gabriel Aghion werd hij voor het eerst voor een acteerprijs genomineerd, een César. Hij schrijft zelf ook theaterstukken, waaronder Quincaillerie en te Toucher de la hanche.
Filmografie 1985: Train d'enfer van Roger Hanin 1988: Périgord noir van Nicolas Ribowski 1990: Il y a des jours... et des lunes van Claude Lelouch 1992: Adeus Princesa van Jorge Paixão da Costa 1992: La femme à abattre van Guy Pinon 1992: Le belle histoire van Claude Lelouch 1993: Tout ça... pour ça ! van Claude Lelouch 1994: Les braqueuses van Jean-Paul Salomé 1995: Sans soucis van Jean-Michel Isabel 1995: À la vie, à la mort ! van Robert Guédiguian 1995: Les Misérables van Claude Lelouch 1995: Au petit Marguery van Laurent Bénégui 1996: Mon homme van Bertrand Blier 1996: Pédale douce van Gabriel Aghion 1996: Une histoire d'amour à la con van Henri-Paul Korchia 1997: Tenue correcte exigée van Philippe Lioret 1997: Mauvais genre van Laurent Bénégui 1998: Docteur Akagi van Shohei Imamura 1999: Au cœur du mensonge van Claude Chabrol 1999: Les Enfants du marais van Jean Becker 2001: Mademoiselle van Philippe Lioret 2001: Bella ciao van Stéphane Giusti 2001: Laissez-passer van Bertrand Tavernier 2002: Carnages van Delphine Gleize 2003: Dissonances van Jérôme Cornuau 2003: À la petite semaine van Sam Karmann 2004: 25 degrés en hiver van Stéphane Vuillet 2004: Holy Lola van Bertrand Tavernier 2005: L'enfer van Danis Tanovic 2006: Gamblin, l'éternelle quête van Laurent Préyale 2006: Serko van Joël Farges 2006: Les Brigades du Tigre van Jérôme Cornuau 2006: Les irréductibles van Renaud Bertrand 2007: Fragile(s) van Martin Valente 2007: Nos retrouvailles van David Oelhoffen 2008: Enfin veuve van Isabelle Mergault 2008: Le premier jour du reste de ta vie van Rémi Bezançon 2009: Moi, Van Gogh van Peter Knapp 2009: Bellamy van Claude Chabrol 2010: Nous trois van Renaud Bertrand 2010: Le nom des gens van Michel Leclerc 2011: Ni à vendre ni à louer van Pascal Rabaté 2011: Le Premier Homme van Gianni Amelio 2012: À l'aveugle van Xavier Palud 2013: Le jour attendra van Edgar Marie 2014: De toutes nos forces van Nils Tavernier 2014: Week-ends van Anne Villacèque 2014: 24 jours van Alexandre Arcady 2014: Hippocrate van Thomas Lilti
Televisie 2002 : Dissonances van Jérôme Cornuau 2004 : Le Voyageur sans bagage van Pierre Boutron (France 2) 2007 : Les Oubliées van Hervé Hadmar (serie, France 3)
Theater Gamblin speelde in verscheidene theaterstukken, waaronder in een versie Le Cid van Corneille.
Prijzen 1997 : Césarnominatie voor Beste acteur in bijrol voor zijn rol in de film Pédale douce. 1998 : Prijs voor "Nieuw theatertalent" uitgereikt door het Société des auteurs et compositeurs dramatiques. 2002 : Zilveren Beer voor "Beste acteur" voor zijn rol in Laissez-passer. 2003 : Beste acteur op het festival van Saint-Tropez voor zijn rol in Dissonances. 2007 : Nominatie voor de Molière du comédien voor Confidences trop intimes. 2009 : Césarnominatie voor "Beste acteur" voor zijn rol in de film Le Premier Jour du reste de ta vie.
Externe links
Jacques Gamblin op Allocine.fr
Categorie:Frans acteur