Vincent Paul Marie Van Quickenborne (Gent, 1 augustus 1973) is een Belgisch liberaal politicus voor Anders.
Levensloop Jeugd Van Quickenborne doorliep zijn secundair onderwijs aan het Sint-Barbaracollege in Gent. In 1996 studeerde hij af als licentiaat in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij ging daarna aan de slag als advocaat aan de Kortrijkse balie.
Hij was eind jaren 1990 woordvoerder van de linkse politieke vernieuwingsbeweging TriAngel, die ijverde voor een integraal federalisme. In zijn studententijd was hij lid van het Liberaal Vlaams Studentenverbond en het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (van deze laatste enkel als niet-actief lid). Hij was korte tijd verbonden aan de Coudenberggroep, een Belgischgezinde federalistische denktank.
Vincent Van Quickenborne trad in het voetlicht toen hij, actief in het netwerk van witte comités, de deur op de neus kreeg van Louis Tobback. Deze was niet gesteld op de actie aan zijn privéwoonst, waar Van Quickenborne ongevraagd aanbelde met televisiecamera's. Quicky, zoals hij weleens genoemd wordt, maakte van mediastunts zijn handelsmerk.
Politieke loopbaan thumb|left|Vincent Van Quickenborne samen met toenmalig Open Vld-partijvoorzitster Gwendolyn Rutten (september 2013) Inmiddels was in 1997 ID21 opgericht door onder anderen Volksunie-boegbeeld Bert Anciaux. Ze werkte samen met de Volksunie in VU&ID, een formatie die opkwam bij de Europese, federale en regionale verkiezingen in juni 1999. Toen werd Vincent Van Quickenborne voor deze alliantie verkozen in de Senaat en gaf zichzelf de bijnaam 'Senator Q'. Ook hier kwam hij snel in de media, onder andere door de uitspraak dat hij een jointje wilde blowen in de Senaat. Van Quickenborne bleef senator tot aan de verkiezingen van 2003.
Hij werkte als senator mee aan het genocideproces tegen Ariel Sharon en generaal Yaron wegens de bloedbaden in Sabra en Shatila. Dit proces zorgde voor wereldwijde media-aandacht en uiteindelijk werd de Belgische Genocidewet onder druk van buitenlandse regeringen aangepast. Hij lag tevens mee aan de basis van de huidige Corporate governance-regels in de beursgenoteerde ondernemingen en de behoefte aan meer transparantie wat betreft de verloning van de leden van de raad van bestuur en de CEO. Zijn wetsvoorstel hieromtrent trok de nodige aandacht, onder meer door de toenmalige problemen rond Lernout & Hauspie. Tevens was hij de eerste politicus die een wetsvoorstel indiende om de studenten toe te laten meer dagen te kunnen werken. Hij zorgde ook voor een historische doorbraak in het onderzoek naar de moordenaars van communist Julien Lahaut door eigenhandig verloren gewaande documenten hieromtrent terug te vinden. Verder zorgde hij voor controverse door zijn wetsvoorstel om de adellijke titels af te schaffen. Hij zette zich tevens in voor het eenheidsstatuut van arbeider en bediende en pleitte hij voor het vrijmaken van alle reguleringen rond het voeren van de verkiezingscampagnes.
Na het uiteenvallen van de VU en ID21 koos hij voor Spirit. Toen die partij in 2002 echter in kartel ging met de socialistische sp.a, stapte Van Quickenborne over naar de toenmalige liberalen van de VLD. Daar werd hij de spitsbroeder van de rechts-liberale Jean-Marie Dedecker. Hij was tevens de eerste Belgische politicus met een weblog.
Regering-Verhofstadt II Bij de federale verkiezingen van mei 2003 stond hij als eerste opvolger op de VLD-lijst voor de Kamer van volksvertegenwoordigers in de kieskring West-Vlaanderen. Na deze verkiezingen werd hij in juli 2003 vrij onverwacht staatssecretaris voor Administratieve Vereenvoudiging in de federale regering Verhofstadt II, wat hij bleef tot in december 2007. Het was de eerste maal binnen de Belgische regering dat administratieve vereenvoudiging in één functie verenigd werd. Om de administratieve lasten terug te dringen werkte hij onder meer de Kafka-test uit die moest voorkomen dat besluiten van de ministerraad zorgden voor bijkomende rompslomp. Verder werd het getuigschrift van goed gedrag en zeden elektronisch opvraagbaarMechelaars halen bewijs goed gedrag en zeden van het internet, www.standaard.be, 28 maart 2007 en ook de verplichte publicatie in een krant voor de bedrijven van de bijeenroeping van de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering ging voor de bijl, alsook het levensbewijs. Hij volbracht de twaalf doelstellingen die opgenomen waren in het regeerakkoord. In mei 2007 bekroonde de krant De Standaard Van Quickenborne met de hoogste score van alle ministers en staatssecretarissen van de regering Verhofstadt II.De federale ploeg gewikt en gewogen, www.destandaard.be, 12 mei 2007.
Bij de verkiezingen van juni 2004 werd Van Quickenborne verkozen in het Vlaams Parlement. Hij legde de eed af in dit parlement, maar liet zich onmiddellijk vervangen om staatssecretaris te kunnen blijven.
Regering-Leterme I In juni 2007 werd hij verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij bleef zetelen tot in maart 2008. Op 20 maart dat jaar trad hij als minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen, bevoegd voor economie, innovatie, administratieve vereenvoudiging, ICT en telecommunicatie, toe tot de federale regering Leterme I. Hij bleef minister in de regering Van Rompuy en de regering Leterme II en bleef minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen tot in december 2011. Bovendien was hij van 2009 tot 2012 onder het voorzitterschap van Alexander De Croo ondervoorzitter van Open Vld.
Als minister van Ondernemen kon hij enkele realisaties voorleggen, waaronder de lancering van de elektronische maaltijdchequeVier spelers op markt elektronische maaltijdcheques, www.tijd.be, 26 okt 2010, een nieuwe wet op het consumentenkrediet met de slogan 'Let op, Geld lenen kost ook geld'Gedaan met gratis krediet, www.tijd.be, 6 apr. 2010, de telecom 4G-licenties, de website 'bestetarief.be' voor telecom-producten, de lancering van de bankoverstapdienst in samenwerking met FebelfinVeranderen van bank vanaf nu eenvoudiger, sneller en kosteloos , een nieuwe wet op de marktpraktijken en realiseerde hij een stap voorwaarts in de realisatie van een eengemaakt Europees patent. Groep EU-landen gaat door met Europees patent
Regering-Di Rupo Bij de verkiezingen van juni 2010 werd Van Quickenborne opnieuw verkozen in de Kamer. In december 2011 moest hij zich daar opnieuw laten vervangen. Na een moeizame regeringsvorming van bijna anderhalf jaar trad Van Quickenborne namelijk aan als vicepremier en Minister van Pensioenen in de regering-Di Rupo. In deze functie voerde hij meteen een pensioenhervorming door, waarbij de leeftijd van het vervroegd pensioen met twee jaar werd opgetrokken. Het resultaat was een staking van de overheidsbonden.Donderdag ligt land plat, De Standaard, 20 december 2011 Ondanks het verzet zette de regering door met de pensioenhervorming. In oktober 2012 nam hij ontslag uit de regering om burgemeester van Kortrijk te worden en keerde hij terug naar de Kamer. Zijn functies van vicepremier en minister van Pensioenen werden overgenomen door toenmalig Open Vld-voorzitter Alexander De Croo, die bijgevolg ontslag nam. Vervolgens was Van Quickenborne samen met voormalig eerste minister Guy Verhofstadt tijdelijk voorzitter van de Open Vld, tot Gwendolyn Rutten in december 2012 officieel werd verkozen als nieuwe voorzitter van de partij.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2012 was Van Quickenborne lijsttrekker in Kortrijk. Zijn partij werd tweede, na CD&V. Desondanks werd Van Quickenborne burgemeester van Kortrijk vanaf 2013: hij nam het initiatief om samen met sp.a en N-VA een coalitie te vormen en zo CD&V buiten spel te zetten. Zo kwam er voor het eerst sinds 1865 opnieuw een liberale burgemeester in Kortrijk.Een stadscoalitie met tien engagementen voor de mensen van Kortrijk, Weblog Vincent Van Quickenborne, 15 oktober 2012 Hij moest de start van zijn mandaat echter een maand uitstellen: de Raad voor Verkiezingsbetwistingen besliste na een klacht van leden van Groen en CD&V om Van Quickenborne een maand te schorsen als gemeenteraadslid. Reden was dat de maximaal toegestane grootte van enkele verkiezingsborden voor Van Quickenborne bij de campagne werd overschreden. Eerste schepen Rudolf Scherpereel (N-VA) nam de functie zo lang over. Na de lokale verkiezingen in oktober 2018 werd de lokale lijst Team Burgemeester - gebouwd rond Open Vld - met Van Quickenborne als lijsttrekker in Kortrijk afgetekend de grootste partij. Van Quickenborne kon zo burgemeester blijven en zette zijn ambt verder met dezelfde coalitie.
In mei 2014 werd Van Quickenborne als lijsttrekker in de kieskring West-Vlaanderen herkozen in de Kamer, waar hij tot 2019 voorzitter was van de commissie Sociale Zaken. Bij de federale verkiezingen van mei 2019 was Van Quickenborne opnieuw lijsttrekker in West-Vlaanderen. Na zijn herverkiezing als volksvertegenwoordiger werd hij voorzitter van de Kamercommissie Energie, Leefmilieu en Klimaat. In mei 2020 volgde hij de pas verkozen Open Vld-voorzitter Egbert Lachaert op als voorzitter van de Kamerfractie van Open Vld, hetgeen hij bleef tot in oktober datzelfde jaar.Vincent Van Quickenborne zoals verwacht nieuwe fractieleider van Open VLD, VRT Nieuws, 28 mei 2020. Hij werd in deze functie opgevolgd door Maggie De Block.
Regering-De Croo Op 1 oktober 2020 werd hij benoemd tot vicepremier en minister van Justitie en Noordzee in de regering-De Croo. Hierdoor liet hij zich in Kortrijk vervangen door waarnemend burgemeester Ruth Vandenberghe en werd hij in de Kamer opgevolgd door Jasper Pillen.Ruth Vandenberghe wordt waarnemend burgemeester van Kortrijk, Het Nieuwsblad, 1 oktober 2020.
Op 20 oktober 2023, na de terreuraanslag op Zweden in Brussel, bood Van Quickenborne zijn ontslag aan als minister, hetgeen twee dagen later werd aanvaard. Meteen na de aanslag haalde hij stevig uit naar de Noord-Afrikaanse landen die 'hun illegalen niet willen terugnemen'. Er bleek echter dat een magistraat bij het parket van Brussel een Tunesisch uitleveringsverzoek van de dader niet had behandeld. Van Quickenborne verklaarde dat hij zijn politieke verantwoordelijkheid wilde nemen voor deze fout. Na zijn ontslag als minister nam hij zijn functies als Kamerlid en burgemeester van Kortrijk weer op.
Na het ministerschap Bij de federale verkiezingen van juni 2024 werd Van Quickenborne als lijsttrekker in West-Vlaanderen opnieuw verkozen in de Kamer, waar hij ging zetelen in de commissies Sociale Zaken, Werk en Pensioenen, Financiën en Begroting en Grondwet en Institutionele Vernieuwing. Door een tegenvallend persoonlijk resultaat besloot hij zich vervolgens terug te trekken als lijsttrekker van en kandidaat-burgemeester van de Stadslijst in Kortrijk, een verbond van Team Burgemeester en CD&V, ten voordele van zijn partijgenote Ruth Vandenberghe. Hijzelf werd lijstduwerVincent Van Quickenborne zet stap opzij in Kortrijk na dramatische uitslag en laat partijgenote voor sjerp van burgemeester gaan, Gazet van Antwerpen, 10 juni 2024. en raakte vanop die plaats herkozen voor de gemeenteraad. Na de installatie van het nieuwe gemeentebestuur in december 2024 werd Van Quickenborne voorzitter van de gemeenteraad.“Comeback van Q”: Vincent Van Quickenborne reageert op nieuwe rol in Kortrijkse politiek, Focus WTV, 26 november 2024.
In november 2025 voerde Van Quickenborne een filibuster uit tegen een wetsvoorstel om met datamining belastingfraude te bestrijden. Hij bleef 45 uur aan het woord in de Kamer.
Privé Hij is gehuwd en vader van twee dochters en een zoon.
Ontvoeringspoging