Marie Camille Emmanuel de Briey (Seneffe, 26 juli 1862 - Ethe, 15 juli 1944) was een Belgisch politicus voor de Katholieke Partij.
Biografie Familie Graaf De Briey, hoofdzakelijk met de voornaam Camille aangeduid, was een zoon van graaf Albert de Briey, diplomaat en volksvertegenwoordiger, en Alix Daminet. Hij was een kleinzoon van graaf Camille de Briey, diplomaat, industrieel, senator en minister, een neef van graaf Louis de Briey, volksvertegenwooriger, en een schoonbroer van graaf Charles de Broqueville, premier.
Hij trouwde in 1890 in Achêne met barones Marie d'Huart (1871-1963), dochter van graaf Alfred d'Huart, burgemeester van Sovet, provincieraadslid van Namen en senator, en kleindochter van de staatsmannen graaf Édouard d'Huart en Jules Malou. Ze kregen twee zoons en twee dochters. Geneviève de Briey (1892-1956), trouwde in 1914 in Ethe met baron Léon van Caloen (1883-1961), ambassaderaad, zoon van baron Albert van Caloen, advocaat, burgemeester van Loppem en provincieraadslid van Oost-Vlaanderen. Ze kregen een zoon, met afstammelingen tot heden. Albert de Briey (1893-1964), trouwde in 1926 in Assenois met Anne-Marie van den Corput (1907-1970), dochter van Fernand van den Corput, advocaat, volksvertegenwoordiger en gouverneur van Luxemburg. Ze kregen twee zoons en vier dochters, met afstammelingen tot heden. Thierry de Briey (1895-1945), nam deel aan de paardensport op de Olympische Zomerspelen van 1920, overleed in het concentratiekamp van Bergen-Belsen, trouwde in 1921 in Brussel met Simone Burnell (1900-1981). Ze kregen vier dochters, met afstammelingen tot heden. Anne-Marie de Briey (1897-1974), trouwde in 1921 in Ethe met Fernand d'Huart (1892-1986), industrieel en burgemeester van Longwy. Ze kregen drie zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden.
Hij was een schoonbroer van graaf Albert d'Huart, advocaat, gemeenteraadslid van Sovet, provincieraadslid van Namen, volksvertegenwoordiger en senator.
Loopbaan De Briey promoveerde tot doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven (1885). Hij werd verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Virton in 1888 en vervulde dit mandaat tot in 1894. Van 1902 tot 1932 was hij gouverneur van Luxemburg.
In het bedrijfsleven was hij: voorzitter van de Société d'électricité de la province de Luxembourg (Sodelux), bestuurder van Charbonnages de Haine-Saint-Pierre et La Hestre, bestuurder van de Banque générale du Luxembourg, bestuurder van Tramways de Buenos Aires.
Literatuur Vingt-cinq années de gouvernement, 1884-1909. Le parti catholique belge et son oeuvre, Brussel, Dewit, 1910. Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1985, Brussel, 1985. Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
Categorie:Gouverneur van Luxemburg Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger Categorie:Belgische adel in de 19e eeuw