De Carnegie Wateler Vredesprijs is een tweejaarlijkse Nederlandse prijs van de Carnegie Stichting voor personen of instellingen die een bijzondere prestatie hebben geleverd voor de bevordering van: vrede door middel van woord, daad of geschrift.
Geschiedenis De prijs werd in 1927 bij testamentaire beschikking ingesteld door de Nederlandse bankier Johan Wateler (1857-1927) die dat in zijn in 1916 verleden testament bepaalde.Een Haagse bankier en vredesfilantroop. Carnegie Wateler Vredesprijs. Johan Wateler (1857-1927) vredespaleis.nl Hiermee is het op de Nobelprijs voor de Vrede na de oudste permanente vredesprijs. Wateler had als wens dat de Staat der Nederlanden de vredesprijs zou gaan uitreiken, maar het toenmalig Kabinet-De Geer I achtte zoiets niet passend. In het testament was gelukkigerwijze tevens bepaald dat indien de Staat de erfenis afwees, deze zou worden aangeboden aan de Carnegie Stichting, die wèl bereid bleek de uitreiking van de prijs op zich te nemen. In 1931 werd de Wateler Vredesprijs voor het eerst toegekend als jaarlijkse bekroning met een onderbreking tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog. Sinds 2004 wordt de prijs om de twee jaar uitgereikt onder de huidige naam. In 2016 bedroeg het prijzengeld 35.000 euro.Carnegie Stichting: Sigrid Kaag ontvangt Vredesprijs, 2016-09-05 (website bezocht: 2017-07-02). Gearchiveerd op 2 februari 2023.
Bepalingen Johan Wateler had in zijn testament vastgelegd, dat zijn nagelaten vermogen aangewend moest worden voor:
LaureatenLijst van winnaars Carnegie Stichting 1931: Union internationale des associations pour la Société des Nations, Brussel 1932: Vereeniging voor Volkenbond en Vrede, Den Haag 1933: Arthur Henderson 1934: Nederlandse afdeling van den Wereldbond voor Internationale Vriendschap door de Kerken 1935: Radio-Omroepdienst van den Volkenbond, Genève 1936: Haagsche Academie voor Internationaal Recht 1937: Robert Baden-Powell 1938: Nederlandsche Jeugd-Herberg Centrale; Oecumenische Vereeniging in Nederland 1939: American Friends Service Committee, Philadelphia; Friends Service Council, Londen 1947: Henri van der Mandere, Wassenaar 1948: Wereldraad van Kerken, Genève 1949: Haagsche Academie voor Internationaal Recht 1950: Institut des Hautes Etudes Internationales, Genève 1951: Dirk Stikker 1952: Jean Monnet, Parijs 1953: Nederlandse Raad der Europese Beweging, Den Haag 1954: Anthony Eden, Londen 1955: Gerrit Jan van Heuven Goedhart 1956: UNICEF 1957: Adriaan Pelt 1958: Georges Moens de Fernig, Brussel 1959: Stichting Opbouwfonds Jeugdherbergen 1960: Marguerite Nobs, Genève 1961: Willem Visser 't Hooft 1962: Dag Hammarskjöld Minnesfond, Stockholm 1963: Jongeren Vrijwilligers Programma 1964: Wereldverbond van Verenigingen voor de Verenigde Naties (WFUNA), Genève 1965: Eduard van Beinum Stichting, Breukelen 1966: Gemeenschap van Taizé, Frankrijk 1967: Interkerkelijk Overleg in Radio Aangelegenheden (IKOR), voor de Wilde Ganzen Omroep 1968: Coretta Scott King, 1969: Nederlandse Vereniging voor Internationaal Recht, Utrecht 1970: International Social Service, Hoofdkwartier, Genève 1971: Bert Röling, Groningen 1972: Alva Myrdal, Stockholm 1973: Addeke Hendrik Boerma (FAO) 1974: Henry Kissinger, Washington 1975: Max Kohnstamm, Rome 1976: Manfred Lachs, hoofdrechter van het Internationaal Gerechtshof, Den Haag 1977: Leger des Heils, Nederland 1981: Danny Kaye, VS 1982: Kees Brouwer, vertegenwoordiger van de hoge commissaris voor de Vluchtelingen, Den Haag 1983: Hermann Gmeiner, SOS Kinderdorpen International, Oostenrijk 1984: Herman van Roijen, voormalig ambassadeur van Nederland 1985: Internationale Commissie van Juristen, Genève 1986: Verghese Kurien, bestuursvoorzitter National Dairy, India 1986: Dutchbatt, Schaarsbergen 1987: Stichting Nederlandse Gehandicaptenraad, Utrecht 1988: Brian Urquhart, voormalig ondersecretaris-generaal van de VN 1989: Artsen zonder Grenzen Nederland 1990: Jiří Hájek, Tsjecho-Slowakije 1991: De stad Leiden, Nederland 1992: Wilhelm Huber, SOS Kinderdorpen International 1993: Eelco Krijn, Karin Krijn-van Goudoever en hun kind (postuum) 1994: La Benevolencia, Sarajevo 1995: Max van der Stoel, hoge commissaris inzake Nationale Minderheden 1996: Rolf Ekéus 1997: Jaap Ramaker 1998: Permanent Hof van Arbitrage 2000: Liliane Fonds 2001: Hoge commissaris voor de Vluchtelingen 2004: Theo van Boven 2006: Javier Solana 2008: Patrick Cammaert 2010: Peace One Day en de oprichter: Jeremy Gilley 2012: War Child 2014: Lakhdar Brahimi 2016: Sigrid Kaag, VN diplomaat 2018: Rudi Vranckx, journalist voor VRT 2022: Centre for Humanitarian Dialogue 2024: Nederlandse Krijgsmacht
Categorie:Vredesprijs Categorie:Nederlandse prijs