Het vorstendom Albanië, ook wel prinsdom Albanië (Albanees: Principata e Shqipërisë) was een land in het zuidoosten van Europa dat bestond van 21 februari 1914 tot 1925. Het vorstendom kwam voort uit de Vrede van Londen; welke de landsgrenzen op de Balkan bepaalde na de Balkanoorlogen van 1912-1913. Het vorstendom Albanië omvatte geografisch gezien een kleiner deel dan het in 1912 onafhankelijk verklaarde Albanië. De Duitse prins Wilhelm zu Wied werd aangesteld als vorst omwille politieke stabiliteit in de regio.
Geschiedenis 200px|thumb|Voorkeur van een territoriaal Albanië (1913) In juli 1913 erkende de internationale gemeenschap de onafhankelijkheid van Albanië tijdens de Vrede van Londen. De Grote mogendheden beslisten tijdens dit congres echter, als gevolg van de Balkanoorlogen dat delen van Albanië aan Servië, Montenegro en Griekenland werden toegereikt; hoewel het vorstendom Albanië na de staatsvorming wel de streek Noord-Epirus bevatte, een regio welke kort door Griekenland werd bezet nadat de Griekse minderheid de regio onafhankelijk verklaarde. Sinds 1921 is de streek soeverein onderdeel van Albanië.
Na het aftreden van Ismail Qemali kwam het bestuur van Albanië tijdelijk onder internationaal toezicht. De Europese grootmachten besloten vervolgens een Europese prins als vorst aan te stellen. De keuze viel op de Duitse prins Wilhelm zu Wied. Op 21 februari 1914 werd hem de Albanese kroon aangeboden. Hij aanvaardde deze en werd vorst van Albanië.
Op 7 maart 1914 arriveerde Wilhelm met zijn vrouw Sophie en hun kinderen in Durrës, de hoofdstad van het vorstendom. Hij vormde daar een regering en probeerde een centraal bestuur op te bouwen. Wilhelm had officieel veel macht, maar in de praktijk was zijn positie zwak. Albanië had nog maar weinig moderne staatsinstellingen en veel gebieden werden bestuurd door lokale leiders. De vorst werd ondersteund door de Internationale Controlecommissie. Ook werd met hulp van Nederlandse officieren een Albanese gendarmerie georganiseerd. Deze moest de orde in het land bewaren en de macht van de centrale regering versterken. De regering werd aanvankelijk geleid door Turhan Përmeti. Toch bleven politieke tegenstellingen bestaan. Vooral Essad Toptani was een belangrijke rivaal van Wilhelm.
Het vorstendom kreeg al snel te maken met opstanden. In verschillende gebieden wilden lokale leiders meer zelfstandigheid of waren zij tegen de regering van Wilhelm. In het zuiden ontstond de Autonome Republiek Noord-Epirus, die werd gesteund door Griekenland. Hierdoor verloor de Albanese regering een deel van haar controle over het zuiden. Ook in Midden-Albanië ontstond verzet tegen Wilhelm. Essad Pasja werd ervan verdacht een belangrijke rol te spelen bij het organiseren van dit verzet. Uiteindelijk werd hij uit Albanië verdreven.
De situatie werd nog moeilijker toen in juli 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak. De Europese grootmachten die het Albanese vorstendom hadden gesteund, waren nu zelf met elkaar in oorlog. Zonder deze buitenlandse steun kon Wilhelm zijn positie nauwelijks behouden. Op 3 september 1914 verliet hij Albanië. Hij deed geen formele afstand van zijn titel, maar keerde niet meer terug. Daarmee stortte het bestuur van het vorstendom grotendeels in. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Albanië door verschillende buitenlandse legers bezet. In 1925 ontstond de Albanese Republiek. Staatshoofd Vorst Wilhelm zu Wied 1914 (formeel 1914-1925) Kaarten
Categorie:Geschiedenis van Albanië Albanie 1914 Albanie