De Mexicaanse korsthagedis (Heloderma horridum) is een middelgrote hagedis uit de familie korsthagedissen (Helodermatidae).
Deze hagedis is giftig en lijkt op de andere soorten in het geslacht, zoals H. suspectum, het gilamonster. De verschillen zijn een wat zuidelijker verspreidingsgebied en een gelige in plaats van een rode vlektekening, hoewel dat laatste niet altijd opgaat.
Naam en indeling De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Arend Friedrich August Wiegmann in 1829. Oorspronkelijk werd de naam Trachyderma horridum gebruikt.
Er werden vier ondersoorten erkend, maar deze worden tegenwoordig allemaal als aparte soorten erkend: Heloderma alvarezi, Heloderma charlesbogerti, Heloderma exasperatum en Heloderma horridum sensu stricto.Reiserer, R. S., Schuett, G. W., & Beck, D. D. (2013). Taxonomic reassessment and conservation status of the beaded lizard, Heloderma horridum (Squamata: Helodermatidae). Amphibian & Reptile Conservation, 7(1), 74-96.
Uiterlijke kenmerken thumb|Individu in een dierentuin. De Mexicaanse korsthagedis wordt ongeveer een halve meter lang, maximaal 89 centimeter inclusief de relatief korte en dikke staart. De huidskleur is zwart met gele tot roze vlekken, deze vlekken zijn helder bij jonge exemplaren en worden vager naarmate de dieren ouder worden. De huid heeft vele kleine, wrat-achtige insluitingen of osteodermen die het dier beschermen tegen vijanden. De mannetjes zijn van de vrouwtjes te onderscheiden door een langere nek en een bredere kop.
Levenswijze De Mexicaanse korsthagedis voedt zich voornamelijk met eieren en jonge dieren, zoals muizen en konijnen, echter ook reptielen, vogels en grote insecten worden gegrepen. De hagedis ligt een groot deel van zijn leven ingegraven in zijn hol en gaat af en toe op jacht naar voedsel, dit gebeurt altijd 's ochtend vroeg of in de avond als het niet te heet is. De Mexicaanse korsthagedis is giftig, het gif is voor de mens meestal niet dodelijk. Het grootste probleem is vaak dat de hagedis niet meer los wil laten en de kaken gebroken moeten worden. Een legsel bestaat meestal uit vier tot tien langwerpige eieren, die worden afgezet in een hol onder de grond.
Verspreiding en habitat De Mexicaanse korsthagedis leeft langs de westkust van Mexico, van de staat Sinaloa in het noorden tot Chiapas in het zuiden. De habitat bestaat uit halfwoestijnen, graslanden en ook wel bossen.
Beschermingsstatus Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).
Zie ook Korsthagedissen Gilamonster
Bronvermelding
Categorie:Korsthagedissen Categorie:Dier uit het Nearctisch gebied Categorie:IUCN-status niet bedreigd