Call of Duty: World at War is een first-person shooter ontwikkeld door Treyarch en uitgegeven door Activision voor Microsoft Windows, Nintendo DS, PlayStation 2, PlayStation 3, Wii, en de Xbox 360.
Geschiedenis Dit spel is het vijfde deel in de Call of Duty-reeks, exclusief de uitbreidingspakketten. De setting van het spel keert terug naar de Tweede Wereldoorlog, na de vorige titels, Call of Duty 4: Modern Warfare, moderne setting. Het spitst zich toe op het oostfront en de Pacifische oorlog van de Tweede Wereldoorlog in de versies voor Microsoft Windows, PlayStation 3, Nintendo Wii en Xbox 360. De titel, bepaalde details en geschatte uitgavedatum werden bekendgemaakt op 23 juni 2008 en het spel werd wereldwijd uitgebracht tussen 11 november 2008 en 14 november 2008. Een Windows Mobile-versie werd door Glu Mobile gemaakt en er werden verschillende verhaallijnen voor de PlayStation 2 en Nintendo DS gemaakt, maar die bleven wel in de setting van de Tweede Wereldoorlog. Het spel gebruikt een verbeterde versie van de engine van Call of Duty 4: Modern Warfare met opgevoerde audio-effecten.
Het verhaal voor de pc, PS3, Wii en Xbox 360 draait om de vroege veldslagen van de Tweede Wereldoorlog in de Grote Oceaan en in Oost-Europa met de Verenigde Staten, Japan, de Sovjet-Unie en nazi-Duitsland. Het wordt verteld door de ogen van een Marine Raider en een soldaat uit het Rode Leger en is gebaseerd op een aantal historische veldslagen. Het multiplayer deel van het spel bevat verschillende modi en een stijgingssysteem dat de speler in staat stelt om bijkomende wapens en beloningen vrij te spelen naarmate die vordert. Een nieuwe verschijning in de Call of Duty-reeks is de coöperatieve modus. Hieraan kunnen online 4 spelers meedoen en offline 2 spelers.
Het spel was het op een na bestverkopende spel in november 2008 in de Verenigde Staten met meer dan 1,41 miljoen verkochte exemplaren en verkocht in de eerste week twee keer zo goed in het Verenigd Koninkrijk in vergelijking met Call of Duty 4: Modern Warfare. Hiermee werd het spel het derde snelstverkopende spel in het Verenigd Koninkrijk. In 2008 werden er 5,89 miljoen exemplaren van het spel verkocht, en belandde het in de top vijf van wereldwijd bestverkochte games.Top vijf wereldwijde bestsellers van 2008, 2 februari 2009, GameQuarter 3 Het spel werd verschillend beoordeeld. Sommigen bekritiseerden de terugkeer naar de Tweede Wereldoorlog en dat het spel niet verder bouwde op de moderne setting, waar anderen de rauwe, donkere kant van oorlog prezen. Het werd ook bekritiseerd op het constant vooruitspringen in de tijdlijn tijdens de campagne, maar werd daarentegen geprezen voor de nieuwe coöp-modus en nazi-zombies. De reden dat dit spel terug naar de Tweede Wereldoorlog ging, is omdat er al aan gewerkt werd voordat Call of Duty 4: Modern Warfare uitkwam. Treyarch was al bezig met de aanmaak van dit spel voordat het uitkwam dat Call of Duty 4: Modern Warfare in de moderne tijd zou afspelen.
Gameplay Call of Duty: World at War is qua interactie met de omgeving iets anders dan de vorige Tweede Wereldoorlog-edities in de Call of Duty-reeks. Zo zal de speler in zowel de single- als multiplayermodus voor het eerst kunnen zwemmen. De vlammenwerper, eerder verschenen in Call of Duty: United Offensive, komt weer terug. Ook is de omgeving van het spel gedeeltelijk verwoestbaar. Zo kunnen bomen en planten verbranden en gebouwen instorten. Waar in Call of Duty 4: Modern Warfare alleen aanvalshonden een quicktime-event hadden, hebben in World at War naast honden ook zogenaamde "Banzai" kamikazes een quicktime-event.
De singleplayer heeft twee campagnes: één waar de speler als C. Miller, soldaat in het United States Marine Corps, vecht tegen het Japanse leger in de Stille Oceaan en één waar de speler Dimitri Petrenko speelt, een soldaat van het Russische Rode Leger aan het oostfront. Hierbij rukt de speler op tot in Berlijn. Er is wel een uitzondering in de Amerikaanse campagne: in de missie 'Black Cats' speel je Petty Officer Locke.
Multiplayer World at War introduceert het Co-Op systeem. Maximaal vier spelers kunnen met elkaar missies spelen. Op de consoles kan je met 2 split screen (gesplitst scherm) spelen en op beide de pc en de consoles kun je met 4 online co-op (coöperatief) of met 24 een gewone multiplayer match spelen. De moeilijkheidsgraad kan per speler worden opgeschroefd. In de multiplayer zelf komen ook de in Call of Duty 4 geïntroduceerde 'perks' weer terug. Er komen ook voertuigen in voor, voor het eerst sinds Call of Duty 3 op de consoles, en voor het eerst sinds Call of Duty: United Offensive op de pc.
Call of Duty world at war DS kan ook Multiplayer via wifi of met iemand linken. Het enige nadeel is dat er veel glitches zijn.
Maps In de wii-versie van Call of Duty: World at War zijn niet alle maps bespeelbaar. De maps die op de wii-versie bespeelbaar zijn zijn aangeduid met een sterretje(*).
De levels die in Call of Duty 5 Multiplayer bespeeld kunnen worden zijn: Airfield Asylum* Banzai Castle* Cliffside* Corrosion Courtyard* Downfall Hangar* Knee Deep Makin Day Makin* Nightfire Outskirts Roundhouse Seelow Station Sub Pens Upheavel* Battery Revolution Breach Dome*
Verhaallijn
World at War begint met een overzicht van de Japanse expansie en hoe de VS daartegen optraden. De VS tekenden een embargo waardoor Japan ongeveer 90% van zijn olietoevoer verloor. Daarna vielen de Japanners onverwacht zonder voorafgaande oorlogsverklaring Pearl Harbor aan om de Amerikaanse vloot in de Stille Oceaan uit schakelen, zodat ze vrije hand zouden hebben om de olievelden in Maleisië en Nederlands-Indië te bezetten. Als reactie hierop lieten veel Amerikanen die voorstanders waren van een isolationistische politiek hun bezwaren vallen, raakte de VS betrokken bij een totale oorlog en werd de productie van militair materiaal dat nodig was voor de oorlog sterk opgevoerd.
Kaart van het gevecht om Peleliu|right|thumb De campagne van de mariniers begint met een reddingsactie op Makin, wat bezet is door Japanners. Hiermee wordt de inval van Makin nagebootst. De reddingsactie is bedoeld voor vermiste mariniers waaronder soldaat Miller. Soldaat Pyle is net voordat de mariniers hem kunnen redden gemarteld en vermoord. Miller staat op het punt ook vermoord te worden, maar korporaal Roebuck steekt de Japanner dood en Miller is gered. Carlsons Raiders (de desbetreffende eenheid die de reddingsactie uitvoerde) vernietigen een munitiedepot en als de mariniers op het punt staan te vertrekken van Makin, wordt Miller door een Japanner met een zwaard verwond. Sergeant Sullivan trekt zijn handpistool, schiet de Japanner neer en trekt Miller in een motorbootje en Miller overleeft het.
Twee jaar later bestormen Miller, Sullivan, Roebuck, Polonsky en andere mariniers van de "1st Marine Division" Peleliu. Hier moet de divisie de weg voor tanks en andere troepen vrij maken door een aantal Japanse bunkers en tanks te vernietigen en een mortierput overhoop te schieten. Kort daarna wordt Sullivan door een Japanner dodelijk verwond met een zwaard. Later trekt de divisie, onder leiding van de tot sergeant gepromoveerde Roebuck, door een moeras om een vliegveld op de Japanners veroveren. Daar loopt ze in een hinderlaag door een geboobytrapt neergestort vliegtuig. Wanneer ze het vliegveld veroverd hebben moeten ze deze verdedigen van een tegenaanval waarbij ze worden bijgestaan door jachtvliegtuigen die de Japanners met napalm bestoken.
In de tussentijd werd er in Europa gevochten tussen de geallieerden en voornamelijk de Duitsers. Het verhaal van soldaat Dimitri Petrenko begint op 17 september 1942 tijdens de Slag om Stalingrad in een fontein vol lijken en gewonden. Petrenko probeerde als enige overlevende uit de fontein te klimmen als hij merkte dat een van de soldaten nog leefde. Dat was sergeant Reznov; hij zat al een aantal dagen achter de Duitse generaal Amsel aan om hem te vermoorden. Reznov zijn handen waren echter verwond en hij vroeg Petrenko om hem te helpen Amsel te vermoorden. Onderweg kreeg Petrenko een brandende balk die op hem viel, maar Reznov hielp hem en haalde de balk van hem af. Hij en Reznov hielpen een eenheid waar Petrenko eerder in diende een communicatiepost te veroveren door sniperdekking te geven. Petrenko vermoordde Amsel en ontsnapte samen met Reznov aan tankvuur door in een rivier te springen. Vervolgens was Petrenko gevangen door Duitsers vlak bij Seelow en werd hij gered door Reznov en zijn mannen, waaronder Chernov, die een dagboek bijhield. Reznov zei tegen Chernov dat niemand zijn boek zou lezen en het dus geen zin heeft om zoiets bij te houden. Chernov en Reznov waren het niet met elkaar eens wat betreft het omgaan met de vijand. Chernov vond het moord om een gewonde soldaat of een die zich overgeeft te doden, Reznov zei dat het doden bij genade is en je zo een oorlog wint. Reznov zei ook dat het rechtvaardiging is voor de gruweldaden die de Duitsers in de Sovjet-Unie hadden begaan. De speler zelf hoeft de gewonde Duitsers niet te doden, maar in enkele gevallen doen de andere soldaten het dan in de plaats van de speler. Petrenko, Reznov en de andere soldaten vernietigden bij Seelow een aantal tanks met Panzerschrecks en veroverden een Duits kamp.
Weer in het Pacifische theater moeten Miller en de andere mariniers een drietal mortierputten onschadelijk maken door de bemanning ervan te vermoorden. Daarna konden de Amerikaanse tanks landinwaarts trekken. Toen kregen ze opdracht kustartillerie onschadelijk maken door de bunker waarin deze staan vrij te maken van Japanners. Op dat moment zijn de mariniers van de 1st Marine Division klaar op Peleliu. Een slag die volgens Sullivan eigenlijk 3 dagen had moeten duren, maar uiteindelijk 3 maanden werd.
Op 16 april 1945 zat Petrenko bij het Derde Stootleger als tankbestuurder van een T-34 en drong hij door de Duitse verdedigingslinies heen bij Seelow. Hij vernietigde Duitse tanks om een treinstation te veroveren en zo naar Pankow te reizen. Hier werd de laatste weerstand neergeslagen voordat het Rode Leger een dag later in de straten van Berlijn vocht. Eenmaal in Berlijn, vochten Petrenko en Reznov gebouw per gebouw en moesten ondertussen uitkijken voor hun eigen artillerievuur. Ze kwamen op een gegeven moment uit in de Berlijnse metro waar de Duitsers hen probeerden te verdrinken. Onder andere Petrenko, Reznov en Chernov overleefden het. thumb|150px|Origineel aanvalsplan om Okinawa te veroveren Het spel luidt de slag om Okinawa in met Kwartiermeester Locke, een boordschutter samen met Laughlin op de Catalina "Mantaray" van het Black Cat eskader die deelneemt aan een missie samen met een andere Catalina genaamd "Hammerhead" om een vloot Japanse koopvaardijschepen ten zuiden van Okinawa vernietigen omdat die eigenlijk wapens en munitie vervoert. Net nadat ze dit gedaan hebben krijgt Landry, de radio-operator, een noodoproep van een Amerikaanse vloot. Hammerhead is op dat moment al beschadigd, maar ze besluiten door te gaan. Vlak bij de Amerikaanse vloot worden Mantaray en Hammerhead aangevallen door Japanse Zero's. Deze halen Hammerhead neer en de Mantaray moet nu alleen verder om de Amerikanen te redden. De Catalina daalt neer op het water en gaat zo verder om eventuele overlevenden te redden. Locke en de andere boordschutter halen veel Zero's neer, maar op het moment dat hun munitie op is wordt de Mantaray gered door een Amerikaans eskader jachtvliegtuigen. thumb|left|USS Bunker Hill in brand na geraakt te zijn door twee kamikazes Het verhaal van Miller, Roebuck en Polonsky wordt op Okinawa vervolgd op 14 mei 1945. Op die dag moet Miller bij Wana richel een Japanse burcht veroveren. Een dag later gaan de mariniers naar het Shuri-kasteel om de laatste slag van Okinawa te leveren. De speler krijgt hier het dilemma om óf Roebucks leven te redden óf dat van Polonsky. Bijna het gehele kasteel wordt vernietigd. Miller en de andere mariniers mogen na deze slag naar huis.