Joachim Peiper (Berlin-Wilmersdorf, 30 januari 1915 – Traves, 14 juli 1976) was een Waffen-SS officier gedurende de Tweede Wereldoorlog, en een veroordeelde oorlogsmisdadiger. In 1945, toen hij uit het leger ging, had hij de rang van SS-Standartenführer (kolonel).
Biografie Jonge jaren Peiper werd geboren als zoon van een legerofficier die tijdens de Eerste Wereldoorlog had meegevochten in Oost-Afrika. Hij had twee broers: Hans-Hasso Peiper en Horst Peiper.
Tweede Wereldoorlog In 1933 was Peiper reeds lid van de Hitlerjugend en werd hij op achttienjarige leeftijd gerekruteerd door de SS-Verfügungstruppe. Sepp Dietrich wees hem toe aan de Leibstandarte-SS "Adolf Hitler" (LSSAH) erewacht. In 1935 ging Peiper naar de trainingsschool voor SS-officieren (Junkerschule) in Braunschweig. In de beoordeling van de legerpsychologen vóór zijn acceptatie op de Junkerschule, werd hij als intelligent beschouwd, hoewel wantrouwend tegenover anderen. Hij leek een sterke wil te bezitten en had de neiging om snel en impulsief te handelen. Zijn pogingen om indruk te maken op mensen met zijn 'connecties' ontsnapten niet aan commentaar, en de mogelijkheid dat hij een kritische en moeilijke ondergeschikte zou kunnen blijken, werd ook opgemerkt.
In maart 1938 werd hij lid van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij. De maand daarop werd hij in de staf van SS-leider Heinrich Himmler opgenomen en het jaar daarop bevorderd tot eerste adjudant van Himmler; hij behield die positie tot augustus 1941. Alleen tijdens de Slag om Frankrijk werd hij even van deze taak ontheven daar hij mee moest vechten. Vanaf 1941 kreeg hij het bevel over verschillende eenheden van het leger, waaronder de Kampfgruppe.
Tijdens zijn periode als Himmlers adjudant ontmoette Peiper zijn toekomstige vrouw Sigurd Hinrichsen (1912).Westemeier 2004, p.35. Ze trouwden in 1939 en kregen drie kinderen.Westemeier 2004, p.36. Op zijn 29e werd Peiper SS-Standartenführer (kolonel) in de Waffen-SS. Tevens werd hij onderscheiden met het Ridderkruis.
Peiper was een ervaren leider en nam deel aan veel grote veldslagen. Aan het oostfront vocht hij in de Derde Slag om Charkov en de Slag om Koersk. In 1944 kreeg hij het bevel over zijn eigen Kampfgruppe, die deel uitmaakte van de zesde pantsereenheid onder bevel van Sepp Dietrich. Met deze Kampfgruppe nam hij deel aan de Slag om de Ardennen. Hij en zijn Kampfgruppe waren hier grotendeels verantwoordelijk voor het Bloedbad van Malmedy. Uiteindelijk raakte de Kampfgruppe door zijn brandstof heen en werd ingesloten door Amerikaanse troepen in La Gleize. Peiper was gedwongen met zijn soldaten te vluchten en een groot aantal voertuigen achter te laten. Met 800 man bereikte hij te voet de Duitse linies bij Wanne. Na de oorlog thumb|Peiper tijdens de Malmedy-processen. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werd Peiper gevangengenomen, en samen met andere leden van zijn Kampfgruppe aangeklaagd voor oorlogsmisdaden.
Hij verscheen in 1946 voor een Amerikaanse militaire rechtbank in de rechtszaak rond het bloedbad van Malmedy. Peiper beweerde tijdens het proces geregeld dat hij mentaal en fysiek werd gemarteld, maar dokters konden hiervoor geen bewijs vinden. Peiper bood aan alle schuld op zich te nemen als de rechter zijn soldaten in vrijheid zou stellen. Dit werd geweigerd.
Uiteindelijk werden 42 beklaagden, onder wie Peiper, schuldig bevonden aan het Bloedbad van Malmedy en veroordeeld tot de doodstraf door ophanging. Peiper verzocht nog de straf voor zijn mannen om te zetten in dood door het vuurpeloton, maar ook dat verzoek werd geweigerd.
De veroordelingen leidden echter tot controverse. Het verlangen naar gerechtigheid en bestraffing werd overschaduwd toen duidelijk werd dat onderzoekers en aanklagers nepprocessen hadden gevoerd waarbij sprake was van valse doodvonnissen. De veroordelingen stoelden hier en daar op afgedwongen bekentenissen via afstraffingen en foltering. Een aantal doodstraffen werden daarop omgezet in levenslange gevangenisstraf. Van enkelen, waaronder Peiper, bleef de doodstraf gehandhaafd. Door het veranderen van de internationale situatie werden in 1949 ook de laatste doodstraffen omgezet in levenslange gevangenisstraf. Peiper zat uiteindelijk 11,5 jaar uit. Eind december 1956 werd hij vrijgelaten.
Na zijn vrijlating werkte hij voor Porsche in Stuttgart. In 1964 dienden enkele Italianen een klacht in tegen hem wegens zijn rol bij het optreden van zijn troepen in 1943 in Boves in Noord-Italië, waar 23 burgers waren vermoord. Daarbovenop kwamen nog beschuldigingen dat hij in die streek Joden zou hebben gedeporteerd. Maar na drie jaar vooronderzoek werd de vervolging stopgezet wegens gebrek aan bewijs.
Huis in Frankrijk miniatuur|Joachim Peipers kaartenmap In 1959 kocht Peiper een klein stuk grond in het oosten van Frankrijk nabij het kleine dorp Traves, twaalf kilometer ten westen van Vesoul. Daar liet hij een klein huis bouwen in het bos aan de oever van de rivier Saône, waar hij in 1972 introk. Hij en zijn vrouw leefden van zijn dienstpensioen, aangevuld met zijn werk als vertaler van voornamelijk militaire geschiedenisboeken voor een Duits bedrijf. Hij leefde daar onder de schuilnaam "Rainer Buschmann".
Dood van Peiper In juni 1976 raakte zijn ware identiteit bekend toen hij werd herkend door een Franse communist in Vesoul die vroeger actief was geweest in het verzet. Het kwam tot protesten tegen zijn aanwezigheid en Peiper werd meermalen bedreigd. In het gebied rond Traves werd de tekst 'Peiper-SS' op de wegen gespoten, er werden borden opgehangen en er werden pamfletten verspreid. Hij stuurde daarop vrouw en kinderen naar Duitsland, maar bleef zelf in Traves.
In de nacht van 13 op 14 juli (Franse nationale feestdag) 1976 werd zijn huis in brand gestoken met brandbommen en een molotovcocktail. Tegen de tijd dat de brandweer arriveerde, was het huis afgebrand.
In de ochtend werd een verkoold lichaam gevonden in het bureau.
Onder het lichaam vond de politie een beschadigd .22 geweer met een huls in de kamer en vlakbij een .38 revolver met vijf hulzen in de cilinder. Nog eens dertien ongebruikte .38-kaliber patronen werden in dezelfde ruimte gevonden.
Buiten het huis werd een niet-geëxplodeerd brandbom gevonden nabij een boom, en een lade vol documenten lag op het gazon. Op het terras ontdekten ze drie lege hagelpatronen, een Remington 12-kaliber hagelgeweer, dat aan Peiper was uitgeleend door zijn Duitse buurman, met een open, lege loop en een sterke kruitgeur.
Een onderzoek van de tuin bracht sporen van hagel aan het licht in de buurt van een eikenboom op ongeveer tien meter van het huis en een .38-kaliber kogel op ongeveer dezelfde afstand van de veranda, tussen een dennenboom en de hondenkennel.
Beide honden van Peiper waren gewond en er werden vier 6,35 mm kogels in de met bloed bevlekte kennel gevonden.
De autopsie van het verkoolde lichaam onthulde sporen van rook in de longen, wat aangaf dat het slachtoffer nog leefde toen de brand ontstond. Er waren geen zichtbare kogelwonden op het torso, dat te ernstig verbrand was om vast te stellen of er andere verwondingen waren toegebracht. Het torso was dat van een man wiens leeftijd en postuur vergelijkbaar waren met Peiper. Er werd ook een stuk van de onderkaak teruggevonden, dat tandheelkundig werk bevatte, bestaande uit een extractie en vullingen die overeenkwamen met Peiper's dossiers.
Op basis van het beschikbare bewijs werden de menselijke resten die op de plaats van de brand werden gevonden door de lijkschouwer geaccepteerd als die van Joachim Peiper en werden ze overgedragen aan de familie Peiper voor begrafenis. Het mysterie over wie zijn dood veroorzaakte, blijft echter tot op de dag van vandaag onopgelost.
Peiper ligt begraven in het familiegraf, op de begraafplaats van Schöndorf am Ammersee, naast zijn vader, moeder, broers en vrouw.
Familie Peipers oudste broer Hans-Hasso Peiper overleed op 11 mei 1942 aan de gevolgen van tbc.Westemeier 2004, p.36. Zijn andere broer Horst werd ook SS-Führer.Westemeier 2004, p.37.
Militaire loopbaan SS-Anwärter: 16 oktober 1933http://www.ritterkreuztraeger.info/rksc/p/SC119Peiper.pdfWestemeier 2004, p.7. SS-Mann: 23 juli 1934Westemeier 2004, p.9. SS-Sturmmann: 7 september 1934Westemeier 2004, p.10. SS-Rottenführer: 10 oktober 1934 SS-Unterscharführer: 1 maart 1935Westemeier 2004, p.15. SS-Standartenjunker: 9 november 1935Westemeier 2004, p.17. SS-Standarten-Oberjunker: 5 maart 1935 (met ingang vanaf 25 februari 1936)Westemeier 2004, p.20. SS-Untersturmführer: 20 april 1936Dienstaltersliste der Schutzstaffel der NSDAP van 01.12.1936. p.239. Gezien op 1 jan. 2016.Westemeier 2004, p.22. SS-Obersturmführer: 30 januari 1939Westemeier 2004, p.34. SS-Hauptsturmführer: 6 juni 1940 - 1 juni 1940Westemeier 2004, p.46. SS-Sturmbannführer: 30 januari 1943Dienstaltersliste der Schutzstaffel der NSDAP van 01.10.1943. p.84. Gezien op 1 jan. 2016. SS-Obersturmbannführer: 30 januari 1944 SS-Standartenführer: 20 april 1945Westemeier 2004, p.150.
Lidmaatschapsnummers SS-nr.: 132 496(lid geworden 16 oktober 1933)Westemeier 2004, p.64. NSDAP-nr.: 5 508 134Google Boeken: Jochen Peiper Justice Denied. Geraadpleegd op 21 augustus 2018.(lid geworden 1 maart 1938)Westemeier 2004, p.29.
Decoraties Selectie: Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 9 maart 1943 als SS-Sturmbannführer en Commandant van het III.(gepanzert)/SS-Panzergrenadier-Regiment 2 "Leibstandarte SS Adolf Hitler"Fellgiebel 2000, p.334Volgens Scherzer als Commandant van het III.(gepanzert)/2. Panzergrenadier-Regiment "Leibstandarte SS Adolf Hitler".https://www.tracesofwar.nl/persons/13761http://www.ritterkreuztraeger.info/rksc/p/SC119Peiper.pdf Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.337) op 27 januari 1944 als SS-Obersturmbannführer en Commandant van het SS-Panzer-Regiment 1 "Leibstandarte SS Adolf Hitler"Scherzer 2007, p.586Fellgiebel 2000, p.77 Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof en Zwaarden (nr.119) op 11 januari 1945 als SS-Obersturmbannführer en Commandant van SS-Panzer-Regiment 1 Duits Kruis in goud op 6 mei 1943Westemeier 2004, p.69. Nahkampfspange in zilver (20 oktober 1943)Westemeier 2004, p.87. en brons (1943) Sonderabzeichen für das Niederkämpfen von Panzerkampfwagen durch Einzelkämpfer in 24 juli 1943 Panzerkampfabzeichen met getal "50" of "75"?Er is geen documentatie van hem dat hij deze onderscheiding heeft ontvangen, er zijn verschillende formele foto's van hem als een SS-Obersturmbannführer, (een van Peiper's uniformen, tentoongesteld in het Virginia War Museum, draagt het Panzerkampfabzeichen met getal "50". Dit uniform draagt de insignes van een Obersturmbannführer, dus Peiper had een hogere getal van de onderscheiding verworven kunnen hebben voordat de oorlog voorbij was.) Op 19 maart 1943 genoemd in het Wehrmachtbericht.
Externe link Joachim Peiper tijdens de Malmedy-proces Levensverhaal van Joachim Peiper vanaf pagina 70
Categorie:Duits militair in de Tweede Wereldoorlog Categorie:NSDAP-lid veroordeeld tot detentie Categorie:SS-lid Categorie:Oorlogsmisdadiger Categorie:Duits krijgsgevangene