De Egeïsche muurhagedis (Podarcis erhardii) is een kleine hagedis uit de familie echte hagedissen (Lacertidae).
Uiterlijke kenmerken De Egeïsche muurhagedis is moeilijk te onderscheiden van de muurhagedis Podarcis muralis, maar heeft een relatief kleine en iets bredere kop. De mannetjes hebben in de paartijd een blauwe buik en groenige flanken en ook de vlektekening op de rug en flanken is wat helderder. Er zijn 21 ondersoorten die in uiterlijk kunnen verschillen. De lichaamslengte is ongeveer zeven centimeter, de staart is twee keer zo lang.
Levenswijze De hagedis is overdag actief en leeft voornamelijk op enige hoogte, zoals in planten en op muren. Op het menu staan kleine ongewervelden zoals insecten. De vrouwtjes zetten eieren af, per legsel worden één tot vijf eieren geproduceerd.
Verspreiding en habitat Deze hagedis komt voor in het zuidoosten van Europa en leeft in de landen Albanië, Bulgarije, Griekenland en Macedonië. De hagedis is aangetroffen op een hoogte van zeeniveau tot ongeveer 2000 meter boven zeeniveau.
De habitat bestaat uit open, rotsachtige plaatsen met enige vegetatie zoals ruïnes, steenhopen, kliffen, duinen en onder omgevallen bomen. Deze soort komt niet voor op Milos en bijbehorende eilanden omdat hij daar verdrongen is door de miloshagedis (Podercis milensis). Aan deze soort en aan de karsthagedis (Podarcis melisellensis) is de Egeïsche muurhagedis sterk verwant.
Beschermingsstatus Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).
Naam en indeling De wetenschappelijke naam van de Egeïsche muurhagedis werd voor het eerst voorgesteld door Jacques von Bedriaga in 1882 als Lacerta muralis subsp. fusca var. erhardii. De hagedis werd lange tijd tot de halsbandhagedissen uit het geslacht Lacerta gerekend maar dit wordt beschouwd als verouderd. De soortaanduiding erhardii is een eerbetoon aan de Duitse natuuronderzoeker D. Erhard. De hagedis wordt hierdoor ook wel Erhards muurhagedis genoemd.
Er worden 21 ondersoorten erkend, die voornamelijk verschillen in uiterlijk en verspreidingsgebied. De verschillende ondersoorten zijn in de onderstaande tabel weergegeven, met de auteur en het verspreidingsgebied. thumb|Verschillende kleurvormen van de Egeïsche muurhagedis. Naam Auteur Verspreidingsgebied Podarcis erhardii amorgensis Werner, 1933 Amorgos Podarcis erhardii biinsulicola Wettstein, 1937 Makria Podarcis erhardii buchholzi Wettstein, 1956 Ktenia Podarcis erhardii erhardii Bedriaga, 1882 De rest van het verspreidingsgebied. Podarcis erhardii kinarensis Wettstein, 1937 Kinaros Podarcis erhardii levithensis Wettstein, 1937 Levitha Podarcis erhardii livadiaca Werner, 1902 Griekenland Podarcis erhardii makariaisi Wettstein, 1956 Haga Nikolaos Podarcis erhardii megalophthenae Wettstein, 1937 Megalo Phthena Podarcis erhardii mykonensis Werner, 1933 Tinos Podarcis erhardii naxensis Werner, 1899 Griekenland Podarcis erhardii ophidusae Wettstein, 1937 Ofidusa Podarcis erhardii pachiae Wettstein, 1937 Pachia Podarcis erhardii phytiusae Wettstein, 1937 Phytiusa Podarcis erhardii riveti Chabanaud, 1919 ? Podarcis erhardii ruthveni Werner, 1930 Griekenland Podarcis erhardii subobscura Wettstein, 1937 Tria Nisia Podarcis erhardii syrinae Wettstein, 1937 Syrina Podarcis erhardii thermiensis Werner, 1935 Kythnos Podarcis erhardii thessalica Cyrén, 1938 Griekenland Podarcis erhardii zafranae Wettstein, 1937 Megali Zafrana
Bronvermelding
Categorie:Echte hagedissen Categorie:IUCN-status niet bedreigd