Angrignon is een metrostation in het arrondissement Le Sud-Ouest van de Canadese stad Montréal in de provincie Québec. Het is de westelijke terminus van de groene lijn van de metro van Montréal. Het werd geopend op 3 september 1978. In 2019 werd het door 5.472.628 vertrekkende reizigers gebruiktSociété de transport de Montréal: Entrants de toutes les stations de métro en 2019..
Het station is genoemd naar de boulevard Angrignon en het Parc Angrignon, en verwijst daarmee naar Jean-Baptiste Arthur Angrignon (1875-1948), schepen (wethouder) van de wijk Saint-Paul van 1921 tot 1934, en lid van de raad van bestuur (comité exécutif) van de stad Montréal van 1928 tot 1930. Geschiedenis In 1944 werd een ontwerp van een metronet voor Montréal gepresenteerd met onder meer een lijn die het centrum met Verdun zou verbinden.De plankaart uit 1944 Deze lijn zou de eindpunten Square Victoria en Verdun verbinden met een tunnel via het Bassin Peel, Rue Centre en Rue de Verdun. Deze lijn kwam in het ontwerp van 1953 niet meer voor en was evenmin opgenomen in het in 1961 goedgekeurde metronetDe plankaart uit 1962 waarvan de aanleg op op 23 mei 1962 begon.Hans-Werner Schleife c.s.: Lexikon Metros der Welt. Transpress VEB, Oost-Berlijn & Motorbuch Verlag Stuttgart 1985. . Blz. 203 De eerste 20 stations van de metro werden op 14 oktober 1966 geopend en tot 28 april 1967 kwamen er nog 6 stations bij waarmee de eerste fase was voltooid.
Op 12 mei 1970 werden de Olympische Zomerspelen van 1976 aan Montréal toegewezen wat aanleiding was om het metronet uit te breiden. De gelden voor deze uitbreiding werden op 12 februari 1971 ter beschikking gesteld. De uitbreiding betekende voor de groene lijn een verlenging aan beide kanten, aan de noordkant langs het Olympisch Park en aan de zuidkant naar Parc Angrignon via Verdun.De geplande uitbreiding voor 1976 Zodoende kreeg het zuidoostelijke deel van het eiland van Montréal alsnog een aansluiting op de metro, met nog drie extra stations ten zuiden van het in 1944 beoogde eindpunt Verdun. Het zuidelijkste van dit drietal kwam in het Parc Angrignon waar ook een metrodepot met zes sporen werd gebouwd. De werkzaamheden aan de verlenging van de groene lijn begonnen op 14 oktober 1971, op de dag af 5 jaar na de opening van de eerste metrostations.Inauguration et prolongements op de site van STM De zuidelijke verlenging van de groene lijn, en daarmee station Angrignon, zou kort na de Olympische Spelen geopend worden, door geologische tegenvallers bij De L'Église vond de opening echter pas op 3 september 1978 plaats.
Ligging en inrichting Het station is ontworpen door architect Jean-Louis Beaulieu (°1943) van het Bureau de Transport Métropolitain (BTM), die ook het station Snowdon heeft ontworpen. Voor Angrignon ontving hij in 1979 de prix de l'excellence van de Orde van architecten van Québec.
Niet in de diepte, zoals vele andere metrostations in Montréal, maar in oppervlakte, is Angrignon een zeer groot station. Het omvat immers ook een busstation en een controlezaal. Het telt slechts twee niveaus: de sporen en perrons op 4,30 meter diepte, en de stationshal direct erboven, zonder tussenliggende mezzanine. Het ligt in een park, en mits een kleine uitgraving heeft de architect ervoor gezorgd dat niet alleen het natuurlijk licht en de zon, maar ook de groene omgeving vanuit het station goed waarneembaar is.
Categorie:Metrostation in Montréal Categorie:Brutalistisch bouwwerk