350px|thumb|Keltische stammenspreiding voor de Romeinse verovering De Kelten vormden in het 1e millennium v.Chr. een bevolkingsgroep van stammen met een gemeenschappelijke cultuur die zich in de 7e eeuw v.Chr. vanuit de Hallstattcultuur over het grootste deel van Europa begon te verspreiden.
Belgica De stammen uit Gallia Belgica worden meestal Belgae genoemd. Onderstaande lijst geeft ook hun hoofdplaatsen. thumb|350px|Spreiding Keltische stammen onder Romeins bewind
Aduatuci, Atuatuca, een oorspronkelijk Germaanse ( cfr. Tacitus- de Germanorum)) Ambiani – Amiens Atrebati – Atrecht , een Germaanse stam ( cfr. Tacitus - de Germanorum) Bellovaci – Beauvais Caleti – Harfleur (Caracotinum), later Lillebonne (Juliobona) Catalauni (regio van Châlons-en-Champagne) kunnen worden in verband gebracht met de Catuvellauni Eburonen, mogelijk Germaans ( cfr. Tacitus : De Germanorum) Lexovii – Lisieux Leuci – Toul (Tullum Leucorum) Mediomatrici – Metz Meldi – Marne (Matrona) Menapii – Kassel gemengde stam Keltisch- Germaans ( cfr. Tacitus) Morini – Boulogne-sur-Mer gemengde stam Keltisch - Germaans Nerviërs – Bavay - Nerviërs bekenden zich Germaans; deels gemengd met Kelten,(cfr. Tacitus & Caesar) Remi – Reims Suessiones – Soissons Treveri – Trier - Keltisch - Germaanse stam ( cfr. Tacitus) Veliocasses – Rouen Viromandui – Noyon
Gallia Transalpina thumb|400px|Keltisch gebied en omgeving rond de 1e eeuw v.Chr. thumb|250px|Keltische stammen in de Provence. Gallia Transalpina komt grotendeels overeen met het huidige Frankrijk. Tegenwoordig wordt de term Galliërs specifiek voor bewoners van Gallië gebruikt, maar in de Romeinse tijd omvatte het een ruimere groep.
Aduatuci Aedui Allobroges Arverni Baiocasses Bituriges Carnutes Cenomani Coriosolitae Helvetii Leuci Lexovii Lingones Namnetes Parisii Petrocorii Pictones Redones Osismii Salluviërs Santones Senones Sequani Tectosages Venelli Veneti
Gallia Cisalpina Gallia Cisalpina was het noordelijke deel van Italië waar zich Gallische stammen hadden gevestigd. thumb|385px|Keltische volken tijdens (oranje) en na de Hallstatt cultuur
Lepontii Insubres
Iberia De Keltische stammen van het Iberisch Schiereiland worden Keltiberiërs genoemd, ter onderscheid met de niet-Keltische Iberiërs. Tussen 650 v. Chr. en 133 v. Chr. waren zij het dominante volk. Hun oorsprong is onderhevig aan discussie.
Er zijn in de Iberische voorgeschiedenis twee belangrijke periodes van mogelijke Keltische beïnvloeding te onderscheiden. Bewijzen van daadwerkelijke migraties zijn echter nauwelijks te vinden. De vroegste "Pre-Keltische" culturele invloed vond plaats in de bronstijd, tijdens de Hallstattcultuur. In hoeverre men hier al van Kelten kan spreken is echter omstreden. De tweede was in de ijzertijd, door volken met La Tène-invloed.
Ora Maritima thumb|400px|Belangrijkste taalgebieden in Iberia circa 300 v.Chr. thumb|300px|Spreiding van talen op Iberisch schiereiland, blauw stamt af van de Kelt-Iberische taal
Het gedicht Ora Maritima, door Avienus uit de 4e eeuw v.Chr. gebaseerd op de Massilische Periplus van de 6e eeuw v.Chr., stelt dat het hele westelijke Iberische schiereiland eens naar haar inwoners de Oestriminis heette, die later verdreven zijn door een invasie van Saephe of Ophis (betekent Slangen). Vanaf die tijd zou westelijk Iberia bekend zijn als Ophiussa (Land van de Slangen). Het gedicht vertaalt misschien de invloed van de tweede golf van Indo-Europese migraties Kelten in de 7e eeuw v.Chr. Het noemt ook verschillende andere stammen.
Albiones – westelijk Asturias (Spanje) Astures – Asturias and noordelijk León (Spanje), en het westen van Trás os Montes (Portugal) Autrigones – oostelijk Burgos (Spanje) Berones – La Rioja (Spanje) Bletonesii – Salamanca (Spanje) Bracari – Braga (Portugal) Cantabri – Cantabrië, deel van Asturias en deel van Castilië-Leon (Spanje); sommigen beschouwen hen niet als Keltisch Carpetani – Centraal-Iberische meseta (Spanje) Celtici – Alentejo en Algarve (Portugal) Cempsi, waarschijnlijk Hallstattcultuur Proto-Kelten, bij de monding van de Taag en naar het zuiden tot de Algarve Coelerni – Braga (Portugal) en Ourense (Spanje) Cynetes of Conii of Cunetes – Algarve en Beneden-Alentejo (Portugal); oorspronkelijk waarschijnlijk Tartessiaans of dergelijk, later gekeltiseerd door de Celtici Dragani, Kelten of Proto-Kelten van de eerste Indo-Europese golf, in het berggebied van Galicië, Noord-Portugal, Asturië en Cantabrië Equaesi – Minho en Trás-os-Montes (Portugal) Gallaecians of Callaici – Gallaecia (Spanje & Portugal) Grovii – Minho (Portugal) en Galicië (Spanje) Interamici – Trás-os-Montes (Portugal) Keltiberiërs – Spaanse Hoogvlakte Leuni – Minho (Portugal) Limici – Minho (Portugal) en Galicië (Spanje) Luanqui – Trás-os-Montes (Portugal) Lusitani – Portugal zuidelijk van de Douro en Extremadura (Spanje); doorgaans als Pre-Keltisch beschouwd Lusis, misschien de eerste referentie aan de Lusitaniërs, net als de Dragani Kelten van de eerste Indo-Europese golf Lusones – Guadalajara (Spanje) Narbasi – Minho (Portugal) en Galicia (Spanje) Nemetati – Minho (Portugal) Oretani – La Mancha, oostelijk Andalusië en Múrcia (Spanje); Sommigen beschouwen hen als niet-Keltisch Paesuri – Douro en Vouga (Portugal) Quaquerni – Minho (Portugal) Saephe of Ophis, waarschijnlijk Hallstattcultuur Proto-Kelten, in heel westelijk Iberia tussen de rivieren de Douro en de Sado Seurbi – Minho (Portugal) Tamagani – Chaves (Portugal) Tapoli – Taag, rond de grensstreek van Portugal en Spanje Turduli Veteres – Douro (Portugal) Turduli – Guadianavallei (Portugal) en Extremadura (Spanje) Turdulorum Oppida – Estremadura (Portugal) Turmodigi or Turmogi – Centraal-Burgos Turodi – Trás-os-Montes (Portugal) en Galicia (Spanje) Vaccaei – Centraal-Iberische meseta (Spanje) Vettones – Ávila en Salamanca (Spanje) Zoelae – Trás-os-Montes (Portugal)
Dacië en Thracië
thumb|300px|Keltische stammen in Thracië voor de komst van de Romeinen. thumb|300px|Verspreiding van Thracische stammen in de Oudheid tussen de grenzen van Grieken en Illyriërs Onderstaande lijst geeft stammen weer waarvan zich afscheurende groepen naar Dacië en Thracië zijn gemigreerd. Anartoi, Kelten geassimileerd door Daciërs Bastarnae,Adrian Goldsworthy, How Rome Fell: Death of a Superpower, , 2009, p. 105: "...die naar Hongaarse vlakten waren verhuisd. Een andere stam, de Bastarnae, zou eventueel Germaans kunnen zijn geweest, maar het kan ook zijn van niet..."Christopher Webber en Angus McBride, The Thracians 700 BC-AD 46 (Men-at-Arms), , 2001, p. 12: "...geraakten nooit bij het hoofddeel van de Romeinse infanterie. De Bastarnae (Kelten of Germanen, en 'de moedigste natie van de wereld' – Livius ..." Kelten of Germanen, en volgens Livius "de moedigste natie van de wereld" BoiiIon Grumeza, Dacia: Land of Transylvania, Cornerstone of Ancient Eastern Europe, , 2009, p. 51: "In korte tijd legden de Daciërs hun voorwaarden op aan de Anerati, Boii, Eravisci, Pannoni, Scordisci," Eravisci Galliërs van TylisFrank W. Walbank, Polybius, Rome and the Hellenistic World: Essays and Reflections, , 2002, p. 116: "... in A7P 60 (1939) 452 8, is not Antigonus Doson but barbarians from the mainland (either Thracians or Gauls from Tylis) (cf. Rostovizef and Welles (1940) 207-8, Rostovizef (1941) 111, 1645), nor has that inscription anything to do with the Cavan expedition. On ..." ScordisciJ. J. Wilkes, The Illyrians, 1992, , p. 140: "... Autariatae ten koste van de Triballi tot, zoals Strabo aangeeft, ze op hun beurt werden overtroefd door de Keltische Scordisci aan het begin van de 3e eeuw v.Chr. ..." SerdiJohn Boardman, I. E. S. Edwards, E. Sollberger, and N. G. L. Hammond, The Cambridge Ancient History, Vol. 3, Part 2: The Assyrian and Babylonian Empires and Other States of the Near East, from the Eighth to the Sixth Centuries BC, , 1992, p. 600: "In de plaats van de verdwenen Treres en Tilataei treffen we de Serdi aan voor wie pas in de 1e eeuw v.Chr. tastbare bewijzen worden aangetroffen. Men veronderstelt op basis van linguïstische en archeologische gronden dat het om een stam van Keltische oorsprong gaat"Dio Cassius, Earnest Cary, en Herbert B. Foster, Dio Cassius: Roman History, Vol. IX, Books 71-80 (Loeb Classical Library, No. 177), 1927, Index: "... 9, 337, 353 Seras, filosoof, ter dood veroordeeld, 8. 361 Serdi, Thracische stam verslagen door M. Crassus, 6. 73 Seretium," Teuriscii, Kelten geassimileerd door DaciërsIoana A. Oltean, Dacia: Landscape, Colonization and Romanization, , 2007, p. 47.
Anatolië De Keltische stammen die zich in Anatolië vestigden worden meestal Galaten genoemd. Hun immigratie vanuit Thracië naar de Anatolische hoogvlakte gebeurde in de 3e eeuw v.Chr. De Galaten werden uiteindelijk gehelleniseerdWilliam M. Ramsay, Historical Commentary on Galatians, 1997, p. 302: "... deze zich aanpassende Kelten werden al vroeg gehelleniseerd. De term Gallograecia, vergeleken met Themistius' (p. 360) Γαλατία ..."Roger D. Woodard, The Ancient Languages of Asia Minor, 2008, p. 72: "... De Phrygische elite (zoals de Galatian) werd algauw linguïstisch gehelleniseerd; de Phrygische taal raakte ondergewaardeerd en vond enkel nog een schuilplaats ..." maar bewaarden veel van hun tradities. Aigosages, tussen Troje en Cyzicus Daguteni, in het huidige Marmara gebied rond Orhaneli Gebied van Gaezatorix, tussen Bithynië en Galatië in het huidige Bolu Inovanteni, ten oosten van de Trocnades Okondiani, tussen Phrygië en Galatië ten noordoosten van het huidige Akşehir Gölü Rigosages, niet gelokaliseerd Tectosages,Prifysgol Cymru, University of Wales, A Detailed Map of Celtic Settlements in Galatia, Celtic Names and La Tène Material in Anatolia, the Eastern Balkans, and the Pontic Steppes. in Galatië Tolistobogii, in Galatië Trocmii, in Galatië Trocnades, in Phrygië rondom het huidige Sivrihisar
Midden-Europa Boii – streken van hedendaags Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Tsjechië, Slowakije Cotini – streken van hedendaags Slowakije Eravisci – streken van hedendaags Hongarije Helvetii – streken van hedendaags Zwitserland Latobrigi – lokalisatie onduidelijk, mogelijk Zuid-Duitsland of Oostenrijk nabij de Boven-Rijn Lemovices Lugii – mogelijk Germaans; streken van hedendaags Polen Norici – gebied Noricum (Regnum Noricum) Osii – streken van hedendaags Slowakije Skordiskers of Scordisci – streken van hedendaags Servië, Kroatië, Oostenrijk, Roemenië Tulingi – mogelijk Germaans; lokalisatie onduidelijk, mogelijk Zuid-Duitsland, Zwitserland of Oostenrijk Varciani – streken van hedendaags Slovenië, Kroatië Vindelici – streken van hedendaags Duitsland Volcae – vallei van de Wezer
Britannia De Keltische bewoners van pre-Romeins en Romeins Britannia worden gezamenlijk aangeduid als Britten.
thumb|250px|Noord-Britannia rond 150 AD thumb|250px|Zuid-Britannia rond 150 AD thumb|250px|Het gebied van de Brigantes thumb|250px|Kelten in het zuiden
Ancaliti (Hampshire en Wiltshire) Atrebati (belangrijke Keltische of Belgische stam van Zuid-England) Attacotti (origine onzeker) Belgae (Wiltshire en Hampshire, hoofdplaats Winchester) Bibroci (Berkshire) Brigantes (belangrijke stam in Noord-Engeland en Zuidoost-Ierland) Caereni (verre westen Schotse Hooglanden) Caledones (langs de Great Glen) Cantiaci (huidig Kent dat de antieke stamnaam bewaart) Carnonacae (westelijke Schotse Hooglanden) Carvetii (Cumberland) Cassi (waarschijnlijk Zuidoost-Engeland) Cateni (noorden en westen van Sutherland) – gaven de county haar Gaelische naam Cataibh Catuvellauni (Hertfordshire) – Belgische stam, buren van de Iceni, vervoegden hen in hun rebellie Corieltauvi (East Midlands met inbegrip van Leicester) Corionototae (Northumberland) Cornovii (Caithness) Cornovii (Cornish) Cornovii (Midlands) Creones (Argyll) Scotti (westelijk deel van Schotland) Damnonii (Zuidwesten van Schotland)