thumb|Nishikori serveert tijdens zijn eerste rondewedstrijd op de US Open 2008. thumb|Kei Nishikori in zijn partij tegen de Spanjaard Fernando Verdasco op de Australian Open in 2011 (2–6, 4–6, 3–6). Kei Nishikori (Japans: 錦織 圭, Nishikori Kei) (Matsue, 29 december 1989) is een Japans tennisser. Hij begon met tennis op vijfjarige leeftijd in Japan, alvorens in 2004 te verhuizen naar de Verenigde Staten om zich verder te ontwikkelen op een sportacadamie. Als zeventienjarige leeftijd kwalificeerde hij zich op 17 juli 2007 voor zijn eerste ATP-toernooi, het Countrywide Classic-toernooi in Los Angeles. Een jaar later won Nishikori zijn eerste ATP-titel; in 2008 speelde hij eveneens zijn eerste wedstrijden op Masters 1000- en grandslamniveau. In het najaar van 2014 bereikte Nishikori zijn beste resultaat door de finale van de US Open 2014 te halen, waarin hij verloor van de Kroaat Marin Čilić. In 2015 steeg hij naar de vierde plaats op de ATP-ranglijst, zijn hoogste positie. Niet eerder stond een Aziatische man zo hoog op de mondiale ranglijst. Nishikori won in augustus 2016 de bronzen medaille in het mannenenkelspel op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro.
Nishikori behoort tot de best betaalde atleten ter wereld. Op de lijst van bestbetaalde atleten van Forbes, gepubliceerd in 2018, staat hij op plaats 35, samen met de Welshe voetballer Gareth Bale. Zijn inkomen betrof afgerond 35 miljoen dollar, waarvan 33 miljoen door sponsorcontracten. Nishikori sloot in 2017 en 2018 meerdere grote sponsorcontracten, met name met bedrijven die ook de Olympische Zomerspelen 2020 in Japan sponsoren, onder andere kledingfabrikant Uniqlo, TAG Heuer en Japan Airlines – laatstgenoemde luchtvaartmaatschappij heeft ook een vliegtuig in haar vloot met een afbeelding van Nishikori erop, de "JET-KEI". Het doel bij de meer recente contracten is Nishikori als een van de gezichten van de Spelen te positioneren. #35 Kei Nishikori op de website van Forbes Hij is na Roger Federer en Rafael Nadal de bestbetaalde tennisser. The World's Highest-Paid Athletes op de website van Forbes
Loopbaan Voor jeugdopleiding naar Florida Nishikori werd geboren in Matsue, een middelgrote stad in het zuidwesten van Japan. In zijn gezin lag geen duidelijke connectie met de tennissport: zijn vader is een ingenieur, zijn moeder is pianodocente. Nishikori's oudere zus nam op vroege leeftijd aan dezelfde tenniskampen deel als haar broertje, maar koos er uiteindelijk voor om te gaan studeren aan de universiteit en een carrière te beginnen in Tokio. Persoonlijke gegevens op de officiële website van de ATP Nishikori begon op vijfjarige leeftijd met tennissen, Spelersprofiel op de officiële website van de internationale tennisfederatie en trainde enkele jaren in eigen land, waar hij in 2001 ook een landelijk jeugdtoernooi won. Zijn ouders besloten in 2004 dat verhuizen naar het buitenland de beste optie was voor Nishikori om zijn talent verder te ontwikkelen. Met behulp van een door Sony-oprichter Akio Morita gefinancierde beurs vertrok hij op veertienjarige leeftijd naar Florida, Verenigde Staten, waar Nishikori begon aan de IMG Academy, een op sporttalenten gerichte kostschool. Nishikori sprak op dat moment nog vrijwel geen woord Engels, maar werd wel vergezeld door enkele getalenteerde landgenoten. Vermelding Nishikori als alumnus op de website van de IMG Academy Vanaf dat moment begon Nishikori ook regelmatig intercontinentaal te reizen voor verschillende jeugdtoernooien; zo won hij in 2004 een jeugdtoernooi op gravel in Rabat, Marokko. In de finale versloeg hij de Oekraïner Oleksandr Dolgopolov, op dat moment vijftien jaar oud, een toekomstige top 15-speler die hij later nog onder meer op ATP Masters 1000-niveau zou tegenkomen. Riad 21 - Rabat op de officiële website van de ITF Overzicht gespeelde wedstrijden Nishikori v Dolgopolov op de officiële website van de ATP Twee jaar later maakte Nishikori terug in Japan zijn debuut op de ATP Challenger Tour na het ontvangen van een wildcard van de toernooiorganisatie van het Challengertoernooi van Kyoto. Hij verloor zijn eerste rondewedstrijd van de Australiër Smeets. Toernooigegevens Kyoto 2006 op de officiële website van de ATP
Begin van internationale carrière Nishikori's internationale doorbraak op jeugdniveau vond enkele maanden na zijn debuut op Challengerniveau plaats. Op het jeugdtoernooi van Roland Garros 2006 bereikte hij de kwartfinale. In het dubbelspel werd hij samen met Emiliano Massa, een Argentijn, grandslamkampioen op juniorenniveau – zonder ook maar een woord met elkaar te kunnen uitwisselen, want beiden spraken geen Engels. Het was de eerste keer dat een Japanner de juniorenversie van een grandslamtoernooi won. In 2006 en met name 2007 begon Nishikori naast jeugdtoernooien ook deel te nemen aan seniorentoernooien op Challengerniveau. In juni 2007 bereikte hij de finale in het ATP Challengertoernooi van Carson, waarin de Amerikaan Alex Bogomolov jr. hem versloeg (4–6, 3–6). In twee "Future"-toernooien, georganiseerd door de internationale tennisfederatie voor jonge talenten, bereikte Nishikori in deze jaren eveneens de finale: in oktober 2006 won hij het toernooi van Mazatlán in Mexico, en in Little Rock, Arkansas verloor hij de eindstrijd van de Amerikaanse belofte Donald Young. Met Young won hij wel het dubbelspel. In het grote Masterstoernooi van Miami maakte de zestienjarige Nishikori in maart 2007 zijn debuut; niet in het enkelspel, maar in het dubbelspel, waarvoor hij samen met Gustavo Kuerten een wildcard kreeg toegewezen. In twee sets verloren ze van het duo Coetzee–Hrbatý. In juli 2007 kwalificeerde Nishikori zich voor zijn eerste ATP-toernooi op het niveau van de ATP International Series – reguliere tennistoernooien, die bij een latere herstructurering van het toernooisysteem werden hernoemd naar ATP 250-toernooien. Op het toernooi van Los Angeles verloor hij van de Zuid-Afrikaan Wesley Moodie. Toernooigegevens Los Angeles 2007 op de officiële website van de ATP Een week later kwalificeerde hij zich eveneens voor het toernooi van Indianapolis, waar Nishikori de kwartfinale bereikte. 2007 was het eerste jaar in zijn carrière dat hij op het hoogste niveau actief was; ook in de kwalificaties voor de US Open van dat jaar was hij actief, hoewel niet succesvol. Weliswaar plaatste Nishikori zich niet voor een van de grandslamtoernooien, maar hij was wel degelijk actief op Wimbledon 2007: namelijk als hitting partner van Roger Federer, op dat moment de nummer één van de wereld.
Eerste ATP-titel en grandslamdeelnames Nishikori had zich voor 2008 tot doel gesteld de mondiale top 100 te bereiken – hij had 2007 net binnen de top 300 afgesloten – en enkele toernooien op Challengerniveau te winnen. Nadat Nishikori in januari 2008 in de laatste kwalificatieronde voor het Challengertoernooi van Dallas verloor, ontbrak het hem zodanig aan zelfvertrouwen dat hij zijn team in eerste instantie weigerde de daaropvolgende week het ATP-toernooi van Delray Beach te spelen. Nishikori's begeleiders verzekerden hem echter dat de beste stap in zijn ontwikkeling zou zijn om zich nu op grotere ATP-toernooien te richten, en dus begon hij met tegenzin aan de kwalificaties voor het toernooi. Met drie opeenvolgende overwinningen plaatste Nishikori zich voor het hoofdtoernooi, waarin hij eveneens driemaal op rij won om de halve finale te bereiken. Daarin versloeg hij Sam Querrey, die als derde was geplaatst, na een beslissende tiebreak in de derde set (en overleefde vier matchpoints van de Amerikaan). In de finale verraste Nishikori, nummer 244 op de ATP-wereldranglijst, de toenmalige nummer twaalf van de wereld, de Amerikaan James Blake, en won hij in drie sets zijn eerste ATP-titel. Nishikori was de eerste Japanner in bijna zestien jaar tijd die een ATP-toernooi wist te winnen; daarnaast was hij pas een maand achttien jaar oud en daarmee de jongste toernooiwinnaar sinds Lleyton Hewitt in 1998, die bij zijn eerste toernooiwinst zestien jaar oud was.
Door zijn titelwinst steeg Nishikori meer dan honderd plaatsen op de ranglijst en naderde hij de top 100. Dat stelde hem in staat deel te nemen aan grotere toernooien, vaak ook zonder kwalificaties te hoeven spelen. Zo debuteerde hij in maart 2008 op het Masterstoernooi van Indian Wells. In twee sets verloor Nishikori van de Kroaat Marin Čilić (2–6, 4–6). Op het grastoernooi van Queen's bereikte hij de derde ronde, waarin hij voor het eerst tegenover Rafael Nadal stond. Het was Nishikori's eerste wedstrijd tegen een van de "Grote Vier".Met de term "Grote Vier" wordt doorgaans gedoeld op de vier tennissers Roger Federer, Rafael Nadal, Andy Murray en Novak Đoković. Nadal won de wedstrijd, maar Nishikori was in staat één set te winnen (4–6, 6–3, 3–6); na afloop gaf Nadal aan onder de indruk te zijn van het spel van Nishikori, en voorspelde hij hem – terecht – een toekomstige plaats in de "top 10 of zelfs top 5". De top 10 bereiken behoorde overigens ook tot Nishikori's persoonlijke doelstellingen. Twee weken na het toernooi van Queen's maakte Nishikori zijn grandslamdebuut in het enkelspel op Wimbledon 2008. In de eerste ronde speelde hij tegen de Fransman Marc Gicquel, maar na beide een set te hebben gewonnen moest Nishikori wegens een blessure opgeven. Hij herstelde van zijn blessure en maakte in augustus 2008 dankzij een wildcard zijn debuut op de Olympische Zomerspelen, die plaatsvonden in Beijing. In drie sets verloor Nishikori van de Duitser Rainer Schüttler. links|thumb|Nishikori strekt zich uit om de bal terug te spelen richting de Australiër Matthew Ebden. Tijdens Wimbledon 2013 bereikt hij de derde ronde, tot dat moment zijn beste resultaat. Een week na zijn eerste deelname aan de Olympische Spelen nam Nishikori voor de eerste maal deel aan de US Open. Zijn plaats op de ranglijst (125e) was voldoende voor directe plaatsing. In zijn eerste rondewedstrijd versloeg hij de geplaatste speler Juan Mónaco, wat zijn eerste overwinning op grandslamniveau betekende. De Kroaat Karanušić gaf in Nishikori's tweede wedstrijd na twee verloren sets op, waardoor Nishikori de kans kreeg te spelen tegen de toenmalige nummer vier van de wereld, David Ferrer. Nishikori won de eerste twee sets, gevolgd door twee sets die de kant van Ferrer opvielen; de vijfde en beslissende set werd gewonnen door Nishikori (7–5). De winst betekende Nishikori's eerste overwinning op een top 10-speler, de eerste vierde ronde op de US Open voor een Japanse tennisser sinds Jiro Yamagishi in 1937, de jongste achtste finalist in tien jaar tijd (Nishikori was op het moment van spelen achttien jaar oud) en een van de grootste verrassingen van het gehele toernooi. In de vierde ronde verloor Nishikori in drie sets van Juan Martín del Potro. In oktober 2008 bereikte hij op het ATP-toernooi van Stockholm de halve finale, die hij verloor van Robin Söderling na het oplopen van een knieblessure (1–6, 0–6). De blessure beëindigde Nishikori's seizoen, waarin hij een winst-verliesbalans had van 16–12 en op de ranglijst steeg van de 289ste naar de 64ste positie. Rankings history op de officiële website van de ATP
Eerste blessureleed in 2009 In de eerste maanden van 2009 draaide Nishikori mee op de ATP World Tour. Op zijn eerste Australian Open verloor hij in drie sets van de Oostenrijkse speler Melzer. Kort na zijn deelname aan het toernooi van Indian Wells in maart 2009, waarin hij zijn eerste rondewedstrijd verloor van Ivan Ljubičić, werd Nishikori verkozen tot ATP's "Nieuwkomer van het Jaar 2008", als opvolger van Jo-Wilfried Tsonga. ATP World Tour Awards Honour Roll op de officiële website van de ATP Door het oplopen van een blessure aan zijn elleboog speelde Nishikori na Indian Wells geen toernooien meer in de rest van 2009. Gespeelde toernooien in 2009 op de officiële website van de ATP In augustus 2009 onderging hij een operatie, en in december keerde hij terug op de trainingsbaan.