George Louis Jambroes (Amsterdam, 22 april 1905 - Mauthausen, 7 september 1944) was een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog en raakte betrokken bij het Englandspiel.
Levensloop George Louis Jambroes werd geboren op 22 april 1905 in Amsterdam. Hij was de oudste zoon van Josephus Hendricus Lambertus Jambroes en Elisabeth Helena Renard, en groeide op in een gezin met vier kinderen. Na het afronden van de lagere school bezocht hij de HBS. In Utrecht volgde hij tijdens zijn diensttijd de officiersopleiding en kreeg in januari 1929 de rang van luitenant.
Doordat zijn ouders een wetenschappelijke studie aan de universiteit niet kunnen veroorloven, koos hij voor een studie wiskunde en natuurkunde aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam. Tijdens zijn studie werkte hij onder meer voor Philipsfabriek in Eindhoven en de Bataafsche Petroleummaatschappij in Amsterdam waar hij onderzoek doet. Vanwege de economische crisis verloor hij in 1931 zijn aanstelling. Twee jaar later, in maart 1933, rondde hij zijn doctoraalexamen aan de Gemeentelijke Universiteit af.
Datzelfde vond hij een baan als invalleraar aan de HBS waar hij voorheen zelf studeerde, maar verliet deze baan al snel. Kort daarna werd hij leraar aan het Zaanlands Lyceum in Zaandam. In december 1934 trouwde hij met Augusta Maria de Kort met wie hij in 1938 een zoon kreeg.
Na de Duitse inval in Nederland werd Jambroes gemobiliseerd en vocht hij als reserveluitenant van het vijftiende regiment infanterie mee in de Grebbelinie. Na de Nederlandse overgave sloot hij zich aan bij het Legioen van Oud-Frontstrijders (LOF). Deze organisatie wordt beschouwd als een van de eerste verzetsgroepen. Jambroes was tot ongeveer 1934 lid geweest van de SDAP, maar had zich ontwikkeld als fel tegenstander van het nationaalsocialisme. In september 1940 hervatte hij zijn werk als leraar.
In 'Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog' schreef Lou de Jong dat Jambroes eind 1940 weigerde de Ariërverklaring in te vullen. Jambroes zou het document hebben verscheurd tijdens een bijeenkomst in de lerarenkamer, onder de uitroep: "Wie doet mij na?" waarna niemand iets deed. Het verhaal is echter een mythe; in het Gemeentearchief Zaanstad bevindt zich de door Jambroes ondertekende Ariërverklaring.
Na de Februaristaking in 1941 werd het Jambroes duidelijk dat hij gezocht werd door de Sicherheitsdienst. Hij dook onder en reisde vervolgens via België, Frankrijk, Zwitserland, Spanje en Portugal naar Engeland om zich daar aan te sluiten bij de SOE. Samen met zijn reisgenoot arriveerde hij op 18 maart 1942 in Bristol Jambroes werd uitgekozen als een van de personen om Plan for Holland uit te voeren. In de nacht van 26 op 27 juni 1942 werd hij vanuit een bommenwerper gedropt vlak bij Steenwijk. Omdat hij was verraden, werd hij direct opgepakt en via Haaren overgebracht naar de gevangenis in Assen. In zijn kleding werd een briefje gevonden met de namen van drie personen die daarna door Anton van der Waals in de gaten werden gehouden. Vanuit Assen ging Jambroes op transport naar Rawicz en vervolgens naar Mauthausen. Jambroes werd op 7 september 1944 samen met 21 andere agenten in Mauthausen gefusilleerd.
Eerbetonen Jambroes ontving in 1942 het Kruis van Verdienste (KV) en postuum het Bronzen Kruis (BK).
In Zaandam bevindt zich de naam hem vernoemde George Louis Jambroesstraat. Zijn naam wordt genoemd op een plaquette in het Zaanlands Lyceum met daarop de namen van 27 oud leerlingen en docenten, en op het vijfluik voor gevallen Engelandvaarders op het ereveld in Loenen.
Het persoonlijk archief van Jambroes bevindt zich in het Verzetsmuseum.
Categorie:Engelandvaarder Categorie:Englandspiel Categorie:Nederlands verzetsstrijder omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog Categorie:Nederlands persoon geëxecuteerd tijdens de Tweede Wereldoorlog Categorie:Kampgevangene in Mauthausen