Neverwinter Nights 2 is een computerrollenspel ontwikkeld door Obsidian Entertainment en uitgegeven door Atari. Het spel werd oorspronkelijk in 2006 uitgebracht voor Windows en werd later geporteerd naar andere platforms: in 2008 naar macOS en in 2025 naar de Nintendo Switch, PlayStation 5 en Xbox Series X/S. Het spel is het vervolg op Neverwinter Nights van BioWare en is gebaseerd op het rollenspelsysteem Dungeons & Dragons. In tegenstelling tot zijn voorganger maakt Neverwinter Nights 2 geen gebruik van de derde editie van de Dungeons & Dragons-regels, maar van editie 3.5. Deze regels zijn aangepast voor realtime speelervaring.
Spelverloop Neverwinter Nights 2 wordt gespeeld vanuit een derdepersoonsperspectief met een bovenaanzicht, waarbij de speler een zelfgemaakt personage en diens gezelschap bestuurt. Het spel is gebaseerd op editie 3.5 van de regels van Dungeons & Dragons. Bij het maken van een personage kiest de speler onder meer een ras, klasse, vaardigheden en andere eigenschappen. Er zijn zestien rassen en twaalf basisklassen beschikbaar, waaronder de dief en de magiër, aangevuld met zeventien vrij te spelen prestige-klassen.
Het spel gebruikt het d20-systeem uit Dungeons & Dragons, waarbij dobbelsteenworpen of willekeurige getallen bepalen of acties slagen en hoe effectief ze zijn. Dit geldt onder meer voor aanvallen, spreuken en reddingsworpen. Tijdens de campagne kan het hoofdpersonage metgezellen rekruteren en een groep vormen met maximaal drie van hen. Groepsleden kunnen direct door de speler worden bestuurd of opdrachten krijgen voor hun gedrag in gevechten.
Het spel speelt zich af in de Forgotten Realms, een campagnewereld van Dungeons & Dragons. De speler verkent gebieden in Faerûn, waaronder steden, bossen en kerkers. Door monsters te verslaan en opdrachten te voltooien verdient de groep ervaringspunten en buit. Na het behalen van genoeg ervaringspunten stijgen personages in niveau, waardoor ze nieuwe vaardigheden, spreuken en talenten kunnen verkrijgen. Sommige rassen en klassen hebben bijzondere voorwaarden of vereisen meer vooruitgang voordat bepaalde opties beschikbaar worden. Prestige-klassen zijn gespecialiseerde klassen die alleen toegankelijk zijn wanneer aan specifieke vereisten is voldaan. Een voorbeeld hiervan is de warpriest, een prestige-klasse voor goddelijke spreukgebruikers zoals clerics.
Personages kunnen voorwerpen zoals wapens, harnassen, drankjes en boekrollen gebruiken of uitrusten. Sommige uitrustingsstukken veranderen ook het uiterlijk van een personage. Naarmate het verhaal vordert, krijgt het hoofdpersonage de beschikking over een burcht die als uitvalsbasis dient. Deze burcht verkeert aanvankelijk in slechte staat en moet met middelen van de groep worden hersteld. Door de burcht te verbeteren kan deze inkomsten genereren en betere verdedigingswerken krijgen tegen belegeringen. Ook kunnen niet-speelbare personages, zoals handelaren, worden aangetrokken om in de burcht te werken. De speler beheert daarnaast de training van wachters en de verdeling van middelen.
Voordat de officiële onlinecomponent werd uitgeschakeld, kon de campagne ook met andere spelers worden gespeeld. Een multiplayercampagne moest vanaf het begin van het verhaal worden gestart. De regels konden voor multiplayer worden aangepast, bijvoorbeeld door schade aan medespelers uit te schakelen. Voor online spelen was een BioWare-communityaccount vereist, waarna spelers servers konden zoeken die aansloten bij hun speelstijl. De Windows-versie bevatte daarnaast de Electron-toolset, waarmee spelers eigen modules konden maken, uploaden en online spelen.
Verhaal
Neverwinter Nights 2 speelt zich af in en rond de stad Neverwinter, in de regio Sword Coast van Faerûn. Het eerste deel van het verhaal begint in West Harbor, een dorp aan de Sword Coast. Deze plaats was eerder het toneel van een veldslag tussen de strijdkrachten van Neverwinter en een kwaadaardige macht onder leiding van een wezen dat bekendstaat als de King of Shadows.
De speler bestuurt een wees die is opgevoed door de elfachtige ranger Daeghun. Na een feest in West Harbor wordt het dorp aangevallen door een groep onder leiding van een githyanki, die op zoek is naar een onbekend voorwerp. Daeghun stuurt het hoofdpersonage daarna naar een nabijgelegen grot om een mysterieuze zilveren scherf op te halen. Deze scherf blijkt verband te houden met de eerdere strijd tegen de King of Shadows. De hoofdpersoon reist vervolgens richting Neverwinter en ontmoet onderweg verschillende metgezellen die zich bij de groep kunnen aansluiten, waaronder de dwerg Khelgar en de tiefling Neeshka.
In Neverwinter krijgt de hoofdpersoon meer informatie over de oorsprong van de scherf en de band met de familie Jerro. De groep komt in aanraking met Shandra Jerro, een boerin die afstamt van de warlock Ammon Jerro. Nadat Shandra wordt ontvoerd door de githyanki, moet de speler haar redden. De gebeurtenissen brengen de groep dichter bij de ware betekenis van de zilveren scherven en hun verband met de terugkeer van de King of Shadows.
Later ontdekt de groep dat Black Garius, een machtige magiër, probeert de kracht van de King of Shadows naar zich toe te trekken. Nadat de speler zijn plannen verstoort, lijkt Garius te worden gedood. Als beloning ontvangt de hoofdpersoon een adellijke titel en krijgt hij Crossroad Keep toegewezen door Lord Nasher, de heerser van Neverwinter. De zoektocht leidt uiteindelijk naar Ammon Jerro, die eerder tegen de King of Shadows vocht. De groep ontdekt dat de King of Shadows ooit bekendstond als de Guardian, een machtige creatie van het oude rijk Illefarn. Door de invloed van duistere magie raakte de Guardian gecorrumpeerd en vernietigde hij het rijk dat hij oorspronkelijk moest beschermen.
In het laatste deel van het verhaal verschijnen de Shadow Reavers, een groep machtige ondode magiërs. Ook Garius keert terug en probeert de King of Shadows volledig te herstellen. De speler moet Crossroad Keep voorbereiden op een belegering en extra scherven verzamelen door de Shadow Reavers te verslaan. De scherven worden uiteindelijk omgevormd tot het Silver Sword of Gith, een wapen dat weerstand kan bieden tegen de macht van de King of Shadows.
Na de verdediging van Crossroad Keep trekt de groep naar het bolwerk van Garius. Daar volgt een confrontatie met Garius en daarna met de King of Shadows. Afhankelijk van de keuzes van de speler kunnen bepaalde personages zich in de eindstrijd anders opstellen. De afloop wordt weergegeven in een tussenfilmpje en eindigt met een open einde, dat wordt voortgezet in de uitbreiding Mask of the Betrayer.
Ontwikkeling Neverwinter Nights 2 werd op 1 april 2004 onofficieel bekend, nadat een medewerker van Atari op de forums van het bedrijf meerdere titels in ontwikkeling noemde, waaronder "NWN2". Het spel werd officieel aangekondigd op 4 augustus 2004. De ontwikkeling werd uitgevoerd door Obsidian Entertainment, terwijl BioWare, de ontwikkelaar van het eerste Neverwinter Nights, ondersteuning en advies gaf. De samenwerking leek daarmee op de ontwikkeling van Star Wars: Knights of the Old Republic II: The Sith Lords, dat eveneens door Obsidian werd gemaakt als vervolg op een BioWare-spel.
De productie begon in juli 2004, toen Obsidian verschillende medewerkers aan het project toewees. Bij Obsidian werkten meerdere ontwikkelaars die eerder betrokken waren bij Black Isle Studios, bekend van computerrollenspellen op basis van Dungeons & Dragons, waaronder Planescape: Torment, de Icewind Dale-serie en de Baldur's Gate-serie. Tot de medewerkers behoorden onder anderen Darren Monahan, Marc Holmes en Chris Avellone.
BioWare stelde de Aurora Engine van het eerste Neverwinter Nights beschikbaar voor het vervolg. Obsidian koos ervoor om deze engine als basis te gebruiken, mede omdat de bijbehorende toolset belangrijk was voor spelers die zelf modules wilden maken. Een volledig nieuwe engine had die continuïteit mogelijk bemoeilijkt. De engine werd echter ingrijpend aangepast. Obsidian wilde onder meer de belichting, texturen en visuele presentatie verbeteren, wat grote wijzigingen aan de bestaande techniek vereiste. De aangepaste engine kreeg de naam Electron Engine. Deze werd ontworpen met ondersteuning voor DirectX, mede met het oog op een mogelijke versie voor de Xbox 360. Obsidian liet die port uiteindelijk vallen om financiële redenen.
Ook de toolset werd vernieuwd. De ontwikkelhulpmiddelen kregen onder meer een aanpasbare interface, een nieuw dialoogsysteem en hulpfuncties voor het bouwen van spelgebieden. Net als bij het eerste deel werd de toolset meegeleverd met het spel, zodat spelers eigen modules konden maken.
Voor het verhaal en het spelontwerp keek Obsidian naar oudere computerrollenspellen, waaronder Fallout en de Ultima-serie. Studiohoofd Feargus Urquhart vergeleek de beoogde rol van de stad Neverwinter met de manier waarop Baldur's Gate II de stad Athkatla gebruikte als terugkerend centrum van het spel. Hoewel het verhaal opnieuw rond Neverwinter draaide, stond het los van de verhaallijn van het eerste spel. De speler begint niet als belangrijk of invloedrijk personage, maar moet gedurende het verhaal geleidelijk aanzien verwerven in de stad en bij figuren als Lord Nasher.
Het gezelschapssysteem werd eveneens aangepast. In plaats van het eenvoudige huurlingensysteem uit het eerste Neverwinter Nights koos Obsidian voor een groepsopzet die dichter lag bij Star Wars: Knights of the Old Republic II. De speler kan meerdere metgezellen rekruteren en deze direct besturen. Groepsleden kunnen ook zelfstandig reageren op situaties, bijvoorbeeld door de speler te helpen bij het openen van een gesloten kist. De metgezellen kregen eigen persoonlijkheden en doelen, en konden door keuzes van de speler worden beïnvloed. Onder bepaalde omstandigheden kunnen personages de groep permanent verlaten.
In 2012 werd GameSpy, dat de multiplayerondersteuning voor het spel leverde, overgenomen door Glu Mobile. Na de overname verhoogde Glu Mobile de kosten voor uitgevers die gebruik wilden blijven maken van de online diensten. Vervolgens werden de online diensten van verschillende oudere spellen stopgezet, waaronder die van Neverwinter Nights 2.
Uitbreidingen Voor Neverwinter Nights 2 verschenen twee uitbreidingspakketten en een los avonturenpakket.
Mask of the Betrayer was het eerste uitbreidingspakket en werd in april 2007 aangekondigd door Atari en Obsidian Entertainment. De uitbreiding verscheen op 28 september 2007 in Europa, op 9 oktober 2007 in de Verenigde Staten en op 1 november 2007 in Australië. Het verhaal begint kort na de gebeurtenissen van het hoofdspel en speelt zich af in Rashemen, een matriarchaal land nabij Thay. Mask of the Betrayer voegt nieuwe mogelijkheden voor personageontwikkeling toe, waaronder extra rassen en prestige-klassen.
Storm of Zehir werd in juni 2008 aangekondigd. De uitbreiding speelt zich af aan de Sword Coast en in Chult, beide onderdeel van de Forgotten Realms. Het spel verscheen op 18 november 2008 in de Verenigde Staten, op 21 november 2008 in Europa en op 11 december 2008 in Australië. Hoewel de uitbreiding uitkwam nadat de vierde editie van Dungeons & Dragons was geïntroduceerd, bleef Storm of Zehir gebruikmaken van de 3.5-regels, net als het hoofdspel en de eerdere uitbreiding. De opzet vertoont overeenkomsten met oudere Dungeons & Dragons-computerspellen zoals Baldur's Gate en Icewind Dale.
Mysteries of Westgate werd in oktober 2007 aangekondigd als een zogenoemd avonturenpakket. Atari vergeleek het pakket met de premium modules van het eerste Neverwinter Nights. Het pakket werd ontwikkeld door het Canadese Ossian Studios, dat eerder werkte aan de geannuleerde premium module Darkness over Daggerford. Het verhaal speelt zich af in Westgate, een stad aan de Dragon Coast. De oorspronkelijke aankondiging noemde een geplande uitgave in de herfst van 2007, maar Mysteries of Westgate verscheen uiteindelijk pas op 29 april 2009.