Gretta Duisenberg-Nieuwenhuizen (Heerenveen, 6 november 1942) is een Nederlands politiek activiste. Tussen 2002 en 2016 was zij voorzitter van de stichting Stop de Bezetting. Zij is de weduwe van Wim Duisenberg.
Levensloop Duisenberg is geboren als Greetje NieuwenhuizenHoge Bomen: Gretta Duisenberg Politiek activiste, 13 februari 2008 in een gereformeerd gezin in Heerenveen, waar haar vader politieman was. Het gezin verhuisde naar Haarlem, waar Gretta opgroeide als lid van de vrijgemaakt-Gereformeerde Kerken. Ze deed in dit orthodox-gereformeerde kerkgenootschap ook belijdenis, maar brak in de jaren zestig met deze religieuze achtergrond. Ze begon een loopbaan als verpleegkundige en was van 1967 tot 1975 getrouwd met de internist Frits Bédier de Prairie. Ze kregen drie kinderen. In die periode is ze de naam Gretta gaan voeren.
Na haar scheiding bleef ze de naam van haar ex-echtgenoot dragen en ging ze door het leven als Gretta Bédier de Prairie. In die periode werd zij politiek actiever. Aan het einde van de jaren zeventig raakte ze betrokken bij het Transnational Institute (TNI), een organisatie die voor de derde wereld wil opkomen en die kritisch is tegenover de mondialisering. Deze organisatie had zich bijvoorbeeld ontfermd over de Amerikaanse CIA-dissident Philip Agee, die bepaalde 'CIA-praktijken' onthulde. Ze was aanwezig bij diens huwelijk. In deze jaren was zij lid van de PSP. Later werd ze lid van de SP.
Aan het begin van de jaren tachtig had zij korte tijd een relatie met de toenmalige Nederlandse minister van Defensie Hans van Mierlo. Via hem leerde ze Wim Duisenberg (toevallig ook geboren in Heerenveen, zeven jaar eerder) kennen. In 1987 trouwde Nieuwenhuizen met Wim Duisenberg, destijds president van De Nederlandsche Bank en vanaf 1998 president van de Europese Centrale Bank. In 2005 overleed hij in zijn vakantiehuis in Frankrijk.
Actief voor de Palestijnse kwestie Duisenberg is zich vanaf 2002 actief gaan inzetten voor de Palestijnen, nadat Ariel Sharon met 800 soldaten naar de Tempelberg in Oost-Jeruzalem kwam, waarna de Tweede Intifada uitbrak.Gretta Duisenberg: ambassadeur voor een vrij Palestina. Interview van Henny Kreeft met Duisenberg in: Moslim Vandaag Exclusief, Jaargang 1, nr. 7, 21 juni 2013. De landelijke media hebben hierover met enige regelmaat bericht, vanwege het soms controversiële karakter van haar uitspraken. De Anne Frank Stichting heeft Duisenberg beschuldigd van antisemitisme.Kroniek antisemitisme in Nederland 1945-2004: Toename van antisemitische uitingen (1980-2004): 'Nieuw' antisemitisme, meer geweld, Anne Frank Stichting
Palestijnse vlag (2002) Op 13 april 2002 nam Gretta Duisenberg deel aan een protestdemonstratie in Amsterdam naar aanleiding van de Operatie Beschermend Schild – een actie van het Israëlische leger, dat daarbij verschillende steden op de Westelijke Jordaanoever was binnengevallen. Bij deze operatie kwamen 30 Israëlische militairen en tussen de 240 en 497 Palestijnen om het leven. De Palestijnse vlag die ze bij die demonstratie met zich meevoerde, hing zij in de daaropvolgende weken uit protest aan haar balkon in Amsterdam.Duisenberg zet haar actie voort, Het Parool, September 23, 2002, PS Sport; Pg. 2
Na twee weken besteedden verschillende Nederlandse media aandacht aan het feit dat de president van de Europese Centrale Bank een Palestijnse vlag aan het balkon van zijn huis had hangenGretta Duisenberg vlagt voor Palestina, Volkskrant, April 27, 2002, Binnenland; Pg. 2Genoeg gevlagd, vinden de buren Het Parool, May 25, 2002, Amsterdam; Pg. 5Vlag is 'visueel burengerucht', Algemeen Dagblad, May 28, 2002, binnenland; Pg. 3'Dat bedoel ik met joodse lobby'NRC Handelsblad, May 28, 2002, Binnenland; Pg. 3, waarop internationale media het bericht overnamen. Gretta Duisenberg werd in korte tijd de bekendste Nederlandse actievoerder voor de Palestijnse zaak. In een telefoongesprek met haar Joodse buurvrouw Rosa van der Wieken, die zich stoorde aan de aanwezigheid van de vlag, zou ze hebben gezegd dat het "de puissant rijke joden in Amerika zijn die Israël in stand houden, waardoor ze in Israël de Palestijnen kunnen onderdrukken". Herman Loonstein diende een strafklacht in, omdat deze uitspraak aan het antisemitische beeld van 'de rijke Jood' zou appelleren. Duisenberg zelf zei, dat ze had gedoeld op "de rijke Joodse lobby in Amerika".‘Hiervandaan zijn tienduizenden joden afgevoerd’, Het Parool, 28 mei 2002.
De vlag werd na een aantal weken door Gretta Duisenberg van het balkon verwijderd. In de zomer van 2002 maakte ze een promotionele rondreis door Nederland, waarbij de vlag aan diverse gevels hing. In december 2002 kwam journalist en programmamaker Willibrord Frequin langs en gooide ‘als ludieke actie’ een enorme grote Israëlische vlag over hun huis en werd gearresteerd.
Stop de Bezetting (2002) Een initiatiefgroep nam in de zomer van 2002 het initiatief tot de oprichting van de actiegroep Stop de Bezetting. Zij werd hiervan voorzitter. De groep organiseerde in september 2002 een handtekeningenactie tegen de Israëlische bezetting van de in 1967 bezette Palestijnse gebieden. Toen aan Gretta Duisenberg werd gemeld dat er 6.000 handtekeningen per e-mail waren binnengekomen, vroeg radiojournaliste Hettie Lubberding (AVRO) op hoeveel handtekeningen Duisenberg hoopte. Zij antwoordde lachend: "Even kijken, zes miljoen". Dit was voor de advocaten Bram Moszkowicz en Herman Loonstein aanleiding in oktober een aangifte tegen haar in te dienen. Zij stelden dat het antwoord "zes miljoen" beschouwd moest worden als een onsmakelijke toespeling op het aantal slachtoffers van de Holocaust. Gretta Duisenberg ontkende echter iedere relatie van het genoemde getal met de Holocaust en hield vol dat ze zes miljoen puur als veelvoud van de 6.000 verzamelde handtekeningen genoemd had, waarover zij vlak daarvoor bericht had gekregen.Lastercampagne tegen Gretta Duisenberg, Soemoed, november - december 2002 In zijn antwoord op de aangifte stelde officier van justitie Paul Velleman, dat er geen aanleiding was tot vervolging over te gaan, omdat Duisenberg niet had "aangezet tot discriminatie of haat". In dezelfde brief noemde hij de uitspraak echter wel krenkend en kwetsend voor Joden.
Bezoek aan de Palestijnse gebieden (2003) Een voorgenomen bezoek van Duisenberg aan Israël en de sinds de Zesdaagse Oorlog bezette gebieden, waarvoor zij door United Civilians for Peace (UCP) was uitgenodigd, werd in november 2002 afgelast.
In januari 2003 ging de reis alsnog door, nu privé, hierbij werd ze vergezeld door Anja Meulenbelt (Eerste Kamerlid namens de SP), Hans de Boer (SP-lid) en Tariq Shadid (chirurg van Palestijnse afkomst). Tijdens een bezoek aan de Gazastrook sprak ze met een verslaggever van het NOS-Journaal over de Palestijnse zelfmoordaanslagen: "Ik mag het niet zeggen, maar ik snap het wel. Als je geen hoop in het leven meer hebt, geen toekomstperspectief, wat moet je dan?" Later benadrukte ze, dat zij, ondanks haar begrip voor de achtergronden, de zelfmoordaanslagen veroordeelde. Op 8 januari 2003 bracht ze tijdens een anderhalf uur durende ontmoeting met Yasser Arafat het onderwerp op kritische wijze ter sprake. Hij zei tegenover haar zelfmoordacties af te keuren. Na afloop van het gesprek kwam Gretta Duisenberg gearmd met Arafat naar buiten en sloeg haar arm om hem heen voor het oog van de vele camera's.
De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Jaap de Hoop Scheffer bekritiseerde Duisenberg, omdat ze voor haar privéreis naar Israël gebruikmaakte van een diplomatiek paspoort. Gretta Duisenberg reageerde met de mededeling dat zij geen ander paspoort had. Na haar terugkeer in Nederland noemde ze Arafat "het belegerde symbool van de Palestijnse natie", maar ook "een teleurstellend leider" met wie ze geen buitengewone lotsverbondenheid voelde. "Mijn lotsverbondenheid betreft daarentegen wél de burgers aan beide zijden van het conflict die zich blijven inzetten voor een rechtvaardige vrede."
In juni 2003 maakte Duisenberg, als oud-verpleegkundige, deel uit van de Medical Fact Finding Mission Palestine. Deze delegatie bestond, naast zijzelf, uit twee Nederlandse en drie Belgische artsen en werd georganiseerd door Stop de Bezetting. De delegatie werd georganiseerd in samenwerking met Geneeskunde voor de Derde Wereld, Artsen voor Vrede, de Union of Palestinian Medical Relief Committees, CODIP, het Vlaams Palestina Komitee en het Actieplatform Palestina. Aanleiding voor de missie was een noodoproep van het Internationale Rode Kruis, waarin werd verklaard dat het Israëlische leger de medische zorg in de Westelijke Jordaanoever en Gaza belemmerde.
Israël gaf de medici echter geen toestemming het land te betreden en stuurde hen met hetzelfde vliegtuig terug. Duisenberg mocht als enige delegatielid het land wel in, maar keerde uit solidariteit met haar delegatie terug naar Nederland. De SP en GroenLinks dienden naar aanleiding van de afwijzing van de delegatie schriftelijke Kamervragen in. De Nederlandse regering deelde mee uit hoofde van minister Jaap de Hoop Scheffer de kritiek op het beleid van de Israëlische regering te delen, maar hierin geen aanleiding voor verdere diplomatieke interventies te zien.
Op 11 oktober 2003 kondigde Duisenberg een nieuwe reis naar Israël en de bezette gebieden aan. Ze wilde samen met medestanders als menselijk schild dienen om Arafat te beschermen. De columnist Luuk Koelman schreef er een satirische column over die op zijn website en in het dagblad Metro werd gepubliceerd. Duisenberg werd in de column geportretteerd als iemand die vergeefs seksueel contact met Yasser Arafat zocht. Duisenberg spande een kort geding tegen Koelman aan en werd in het gelijk gesteld. Koelman moest de column van zijn website verwijderen en een rectificatie plaatsen. Hij begon een bodemprocedure die hij op 9 maart 2005 won, waarbij de rechter oordeelde dat de column wel een aantasting van de eer en goede naam van Duisenberg vormde, maar door het evident humoristische karakter ervan geen onrechtmatige daad inhield.Webwereld.nl, 14 juni 2005
Duisenbergs reis vond plaats in januari 2004. Ze sloot zich aan bij de International Human Rights March.
Stop de Muur (2004) In februari van dat jaar richtten leden van Stop de Bezetting, samen met het Nederlands Palestina Komitee en de Palestijnse Gemeenschap Nederland de initiatiefgroep Stop de Muur op. De groep sprak zich uit tegen de barrière die Israël op de Westelijke Jordaanoever bouwt.
In oktober 2005 wilde Duisenberg opnieuw een bezoek brengen aan Palestijns gebied. De toegang tot Israël werd haar echter door Israël geweigerd, naar verluidt om veiligheidsredenen. Daardoor kon ze ook Palestijns gebied niet bereiken. Andere leden van de delegatie, waaronder de schrijver Mohammed Benzakour mochten het land wel in.
Relatie met Palestijnen Duisenberg had een goede relatie met PLO-voorzitter Yasser Arafat. Over Hamas heeft zij de uitspraak gedaan dat slechts enkelen binnen deze beweging, naar haar inzicht, terroristische neigingen hebben. Deze neigingen worden volgens haar vooral aangewakkerd door de staat Israël, die nodeloos agressief optreedt tegen de Palestijnen. Duisenberg stelt vooral de staat Israël verantwoordelijk voor de wandaden zoals die gepleegd zouden zijn tijdens de Intifada.HIJ IS ZO OM MIJ HEEN, de Volkskrant, 25 februari 2006. Gearchiveerd op 17 augustus 2017.
Uitspraken volgens Nieuwe Revu (2006) In september 2006 kwam Duisenberg in het nieuws toen het weekblad Nieuwe Revu schreef dat zij in het bijzijn van een verslaggeefster gezegd zou hebben: "Israëli's liegen altijd. Dat zie je aan die koppen. Schoften zijn het". Over de ontvoering van twee Israëlische soldaten zou ze hebben gezegd: "Ik keur die ontvoeringen goed. Dit is hun (Hezbollah) enige manier om gevangenen vrij te krijgen. Wat me razend maakt is dat Nederland nu geen troepen wil sturen omdat ze bang zijn een Jood te raken."