Het Stadsblad Utrecht was een Nederlands huis-aan-huisblad dat van ongeveer 1955 tot 2021 elke woensdag werd verspreid in de stad Utrecht en omliggende plaatsen.

Geschiedenis Het blad werd rond 1955 opgericht door de heer P.S.M. de Bruin, die eigenaar, directeur en hoofdredacteur was."Idee eigenaar Stadsblad Utrecht. Weer boulevardkrant in de maak: Midi '72", de Volkskrant, 2 oktober 1972, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 7 maart 2020

De krant en zijn oprichter haalden in de beginjaren enige malen de landelijke pers met opmerkelijke initiatieven en incidenten:

In 1961 was de krant van plan een kunstprijs in te stellen, de Jan van Scorel-prijs. Dit werd echter afgeblazen toen bleek dat de Nederlandse Federatie van Beroepsverenigingen van Kunstenaars zich niet kon verenigen met de regeling waarbij de geldprijs van 1000 gulden tevens de aankoopprijs voor het winnende werk was, dat dan eigendom zou worden van de directie van de krant."Kunstprijs ingetrokken", de Volkskrant, 1 mei 1961, p. 4. Geraadpleegd op Delpher op 7 maart 2020"Jan van Scorel-prijs", de Volkskrant, 7 maart 1961, p. 5. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 In 1965 kwam De Bruin met het plan voor een nieuw landelijk dagblad, Lunch geheten, dat rond het middaguur in de vier grote steden aan de straat verkocht zou worden en een soort boulevardkrant moest worden. De beoogde drukkerij Lumax, onderdeel van het Nederlands Katholiek Vakverbond, wilde het blad echter niet drukken: Lumax kon zich niet verenigen met de gegeven motivatie voor de nieuwe krant, die nogal kritisch was op de inhoud van de bestaande dagbladen."Drukkerij Lumax zal Lunch niet drukken", De Volkskrant, 23 januari 1965, p. 11. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 De verschijning werd opgeschort en enige maanden later definitief afgeblazen."Nu definitief geen ‚Lunch’", Het Vrije Volk, 22 juli 1965, p. 1. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 In 1970 ontstond een ernstig conflict tussen De Bruin en enkele ontslagen medewerkers van de Stadskrant.H.F. van Loon, "Peter de Bruin ligt niet wakker van de hetze, die tegen hem gevoerd wordt... „Ik ben een onbelangrijk mannetje”", De Telegraaf, 7 augustus 1970, p. 5. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 Daarbij zou een ex-medewerker zelfs hebben gedreigd een reclamevliegtuigje uit de lucht te schieten dat door een zoon van De Bruin zou worden bestuurd.M. Spinhoven, "Bij Het Stadsblad ontslag journalisten doen een boekje open over de hoofdredacteur: P. S. M. de Bruyn, strijder tegen de 'linkse terreur'", Het Vrije Volk, 29 juli 1970, p. 11. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 In 1971 kwam De Bruin met een ander idee voor een nieuwe boulevardkrant, die Midi '72 moest gaan heten. Een van de aanleidingen hiervoor was het verdwijnen van de Utrechtse krant Het Centrum: De Bruin zei er niet gelukkig mee te zijn dat er in Utrecht dan nog maar één dagblad zou zijn,"Utrecht krijgt nieuw dagblad", De Tijd, 22 september 1971, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 en hoopte ex-abonnees van Het Centrum voor zijn nieuwe uitgave te kunnen werven."Nieuw blad werpt zich in oorlog om Centrumlezers", de Volkskrant, 22 september 1971, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 De Utrechtse Muurkrant keerde zich fel tegen deze nieuwe krant, onder meer door De Bruin te beschuldigen van een besmet oorlogsverleden en nazi-sympathieën."Muurkrant trapt op veel lange tenen", de Volkskrant, 16 september 1972, p. 25. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020"Voor elke koper een anti-stencil. Nieuwe blad Midi werd op eerste dag kritisch begeleid", Trouw, 5 oktober 1971, p. 1. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020"Dag in dag uit", De Volkskrant, 5 oktober 1971, p. 9. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 Mede door dergelijke acties werd Midi geen succes. Binnen een maand werd de uitgave opgeschort,"Straatblad Midi tot de zomer ijskast in", NRC Handelsblad, 28 oktober 1971, p. 17. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 en de krant keerde ook niet meer terug.

In 1972 werd het Stadsblad verkocht aan Wegener. Vanaf dat moment werd de exploitatie door Wegener verzorgd, en de druk door de Nederlandse Dagblad Unie."Wegener neemt Stadsblad over", de Volkskrant, 1 augustus 1972, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020 Het blad verscheen op dat moment tweemaal per week, en de oplage bedroeg ca. 170.000."Stadsblad Utrecht aan NDU verkocht", de Volkskrant, 23 juni 1972, p. 3. Geraadpleegd op Delpher op 07 maart 2020

Eind 2019 spande de uitgever van het Stadsblad, DPG Media, een kort geding aan tegen de gemeente Utrecht.J. van Pelt, "Doet ja-ja-sticker het buurtkrantje de das om?", de Volkskrant, 7 februari 2020, geraadpleegd op 7 maart 2020 De gemeente was van plan een opt-in-regeling in te stellen voor het ontvangen van huis-aan-huisbladen: alleen bij woningen met een 'ja-sticker' zouden nog huis-aan-huisbladen mogen worden bezorgd. In eerste aanleg werd de gemeente in het gelijk gesteld. Bij het door DPG ingestelde hoger beroep werd echter bepaald dat de gemeente deze regeling voorlopig niet mag hanteren jegens het Stadsblad Utrecht, totdat er een uitspraak in de bodemprocedure is gedaan."Alleen de krant krijgen met een Ja/Ja-sticker op de deur? Dat is in strijd met persvrijheid", Trouw, 25 februari 2020, geraadpleegd op 7 maart 2020 De Hoge Raad verwierp de cassatieklacht van de gemeente tegen dit arrest in 2021.

In 2021 hield het blad op te bestaan, nadat het was overgenomen door Rodi Media.

Het blad werd bezorgd onder andere in de plaatsen: Loenen aan de Vecht, Breukelen, De Bilt, De Meern, Groenekan, Haarzuilens, Houten, Kockengen, Leidsche Rijn, Maarssen, Nieuwegein, Nieuwer Ter Aa, Nieuwersluis, Oud-Zuilen, Vleuten, Westbroek, Tienhoven en Utrecht.

Externe link

Noten

Stadsblad Utrecht Stadsblad Utrecht