De Bond van Sovjetschrijvers (Russisch: Союз писателей СССР; Sojoez pisatelej SSSR) was een bond voor professionele schrijvers in de Sovjet-Unie. De bond werd onder Stalin in 1932 opgericht door het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie.
Geschiedenis thumb|Jozef Stalin en Maxim Gorki in 1931 Het doel van de bond was partij- en staatscontrole binnen de literatuur. Voor de schrijvers was het lidmaatschap zo goed als verplicht, want niet-leden konden hun werk vrijwel nergens meer publiceren. Dit betekende dat de bond bepaalde schrijvers kon uitsluiten en zo hun publicaties kon stoppen. Schrijvers kregen voorwaarden opgelegd waar hun werk aan moest voldoen, waarbij de norm bepaald werd door het 'socialistisch realisme'. Ze moesten de toekomst als het heden afschilderen, verhalen waarin alle beloften aan het volk zijn waargemaakt. Hun werd een belangrijke functie toegekend, Stalin zag ze als ‘ingenieurs van de menselijke ziel’. Maar het schrijven over andere dingen dan het Vaderland, Stalin en het communisme werd afgedaan als ‘filosofisch idealisme’ of burgerlijk individualisme. Dit strakke ‘kunstkorset’ leverde maar weinig literaire hoogstandjes op. Veel gerenommeerde schrijvers hielden gewoon op met schrijven, of emigreerden.
Na de val van de Sovjet-Unie werd de bond gesplitst in aparte bonden voor elke oud-Sovjetstaat. Het Russische deel werd omgedoopt in "De Bond van Russische Schrijvers”.
Voorzitters 1934–36: Maksim Gorki 1936–38: Wladimir Stavski 1938–44: Aleksandr Fadejev 1944–46: Nikolaj Tichonov 1946–54: Aleksandr Fadejev 1954–59: Alexei Surkov 1959–77: Konstantin Fedin 1977–86: Georgi Markov 1986–91: Vladimir Karpov
Externe link Stalin versus het communisme
Bronnen en referenties
Categorie:Cultuur in de Sovjet-Unie