Isabel (Chavela) Vargas Lizano (San Joaquín de Flores, 17 april 1919 – Cuernavaca, 5 augustus 2012) was een Costa Ricaans-Mexicaanse zangeres. Ze is het bekendst om haar vertolkingen van Ranchera's (een type van folkloremuziek dat populair is in Mexico), maar ook voor haar vertolkingen van andere populaire muziekgenres.
Leefstijl
Op 14-jarige leeftijd verliet ze haar geboorteland door een gebrek aan muzikale kansen, en zocht haar toevlucht in Mexico, waar de entertainmentindustrie bloeide. Ze zong in de straten, en werd een professionele zangeres.
In haar jeugd liep ze gekleed als een man, rookte sigaren, dronk veel, en was bekend voor haar karakteristieke rode poncho, die ze ook droeg tijdens optredens. Ze was een invloedrijke vertolkster in Amerika en Europa, muze van mensen als Pedro Almodóvar, geprezen voor haar beklijvende vertolkingen, en werd wel "de bittere stem van de tederheid" ("la voz aspera de la ternura") genoemd. Op haar 81e maakte ze publiekelijk bekend lesbisch te zijn, hoewel dat voor veel mensen al veel eerder duidelijk was. .
Carrière Haar eerste plaat, Noche de Bohemia (Boheemse nacht), verscheen in 1961 met de professionele hulp van José Alfredo Jiménez, een van de meest vooraanstaande singer-songwriters uit het Mexicaanse rancheragenre. Ze heeft nadien nog 81 platen opgenomen.
Ze had veel succes in de jaren 50, 60, en eerste helft jaren 70, en gaf concerttournees in Mexico, de Verenigde Staten, Frankrijk en Spanje. Ze was bevriend met vele bekende artiesten en intellectuelen uit die tijd, waaronder Juan Rulfo, Agustín Lara, Frida Kahlo, Diego Rivera en José Alfredo Jiménez.
Ze nam gedeeltelijk afscheid van het podium eind jaren 70, voor een 15 jaren durende strijd tegen alcoholisme, die ze in haar autobiografie Y si quieres saber de mi pasado (als je mijn verleden wil kennen) beschrijft als "mijn 15 jaren in de hel".
Vargas keerde terug naar het podium in 1991, en trad op in "El Habito" in Coyoacán, Mexico-Stad.
Op 15 september 2003 gaf ze op 83-jarige leeftijd haar laatste optreden in de Carnegie Hall in New York waar fans om toegiften bleven vragen.
Op 4 december 2007 gaf ze haar afscheidsoptreden in het Auditorio Nacional in Mexico-City, genaamd Gracias Mexico. Ze woonde tot haar dood in Tepotzlan (Morelos).
Selectie uit haar discografie Piensa en mí, 1991 Boleros, 1991 Sentimiento de México (vol. 1), 1995 De México y del mundo, 1995 Le canta a México, 1995 Volver, volver, 1996 Dos, 1996 Grandes Momentos, 1996 Macorina, 1996 Colección de Oro, 1999 Con la rondalla del amor de Saltillo, 2000 Para perder la cabeza, 2000 Las 15 grandes de Chavela Vargas, 2000 Grandes éxitos, 2002 Para toda la vida, 2002 Discografía básica, 2002 Antología, 2004 Somos, 2004 En Carnegie Hall, 2004 La Llorona, 2004 Cupaima, 2006
Categorie:Mexicaans zanger Categorie:Costa Ricaans zanger