Hermann Hoth (Neuruppin, 12 april 1885 - Goslar, 25 januari 1971) was een Duits generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij voerde tijdens operatie Fall Gelb het bevel over het 15e Gemotoriseerde Korps en stak de Maas over te Dinant. Hij voerde nadien aan het oostfront het bevel over het 4e Pantserleger. Hij trachtte in opdracht van generaal Von Manstein door te stoten naar Stalingrad, om daar in december 1942 het omsingelde 6e Leger van Friedrich Paulus te ontzetten (Operatie Wintergewitter), maar werd de pas afgesneden. Nadien boekte hij een paar successen in de Slag om Koersk, maar ook die slag ging verloren.

In november 1941 deed hij de uitspraak dat de uitroeiing van de joodse bevolking een gebod van zelfbehoud is.

Militaire loopbaan Fähnrich: 27 februari 1904Axis Biographical Research: DAS HEER, GENERALOBERST, Generaloberst Hermann Hoth. Geraadpleegd op 10 januari 2020.Heuer 2002, p.122. Leutnant: 27 januari 1905 (benoemingsakte (Patent) vanaf 22 juni 1903) Oberleutnant: 19 juni 1912 Hauptmann: 8 november 1914 -19 november 1914 Major: 1 januari 1924 Oberstleutnant: 1 februari 1929 Oberst: 1 februari 1932 Generalmajor: 1 oktober 1934 Generalleutnant: 1 oktober 1936 General der Infanterie: 1 november 1938 Generaloberst: 19 juli 1940

Decoraties Ridderkruis van het IJzeren Kruis (nr.6) op 27 oktober 1939 als General der Infanterie en Commandant van het XV ArmeekorpsTRACESOFWAR: Hoth, Hermann. Geraadpleegd op 10 januari 2020.Heuer 2002, p.124.Scherzer 2005, p.381. Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.25) op 17 juli 1941 als Generaloberst en Opperbevelhebber van de Panzergruppe 3 Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof en Zwaarden] (nr.35) op 15 september 1943 als Generaloberst en Opperbevelhebber van het 4. Panzerarmee IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (2 augustus 1915) en 2e Klasse (20 september 1914) Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e klasse (27 september 1939) en 2e Klasse (21 september 1939) Erekruis voor Frontstrijders in de Wereldoorlog] Dienstonderscheiding van Leger en Marine voor (25 dienstjaren) Kruis voor Militaire Verdienste (Oostenrijk-Hongarije), 3e Klasse met Oorlogsdecoratie Ridderkruis in de Huisorde van Hohenzollern met ZwaardenHeuer 2002, p.123. op 16 augustus 1918 Ridder der Tweede Klasse in de Orde van Militaire Verdienste Hanseatenkruis Hamburg Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42 op 6 november 1942 IJzeren Halve Maan Orde van Michaël de Dappere, 3e Klasse op 6 november 1942 als Generaloberst en Opperbevelhebber van het 4e Pantserleger Panzerkampfabzeichen in zilver Ridderkruis in de Militaire Orde van Verdienste (Bulgarije) Gewondeninsigne 1918 in zwart Hij werd meerdere malen genoemd in het Wehrmachtbericht. Dat gebeurde op: 6 augustus 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.635. 7 augustus 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.639. 18 oktober 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 3 1989, p.801. 19 oktober 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 3 1989, p.801. 30 november 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 3 1989, p.801.

Categorie:Duits generaal Categorie:Duits militair in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Duits militair in de Eerste Wereldoorlog Categorie:Duits krijgsgevangene Categorie:Oorlogsmisdadiger