Knikkende steenbreek (Saxifraga cernua) is een plantensoort uit de steenbreekfamilie (Saxifragaceae).
Determinatie Knikkende steenbreek is een vaste, kruidachtige plant die een hoogte kan bereiken van 10–25(–35) cm. De bovengrondse stengels zijn rechtopgaand, dichtbehaard en staan dicht opeen. Oudere planten hebben vaak horizontale ondergrondse of vlak over de grond lopende stengels. (1999). Flora of the Canadian Arctic Archipelago: Descriptions, Illustrations, Identification, and Information Retrieval. Version: 29th April 2003. De rozet en lagere bladeren zijn niervormig. De hogere stengelbladen zijn langwerpig tot lancetvormig en zijn vaak tot schubben gereduceerd. In de bladoksels van de bovenste bladeren vinden we kleine donkerrode broedbolletjes.iqz.nl. Gearchiveerd op 5 maart 2016.
De plant bloeit van juni tot augustus. De bloemen zijn meestal alleenstaand maar kunnen ook in losse pluimen van 2–5 bloemen staan. De vijf groene kelkbladen zijn behaard en 3–4 mm lang. De vijf witte kroonbladen zijn losstaand, niet gerand, en 5–12 mm lang en 2,5–4 mm breed. Elk heeft 10 meeldraden.
Ecologie Knikkende steenbreek komt voor op vochtige, koude standplaatsen. De amplitude omtrent de trofiegraad en pH is breed. Ze treedt veel op in rotsvegetatie, dwergstruwelen en toendra's. De soort verspreidt zich hoofdzakelijk vegetatief. De broedbolletjes worden gegeten door sneeuwhoenders.
Biogeografie Het verspreidingsgebied van knikkende steenbreek strekt zich uit over het hele arctische gebied rondom de noordpool: Noorwegen, Spitsbergen, IJsland, Groenland, Noord-Canada, Alaska en Siberië. Op IJsland bijvoorbeeld kan ze plaatselijk algemeen zijn. Hiernaast komt ze in een aantal zuidelijkere gebergten voor zoals de Schotse Hooglanden, de Alpen, de Oeral, de Himalaya en de Rocky Mountains.
Categorie:Steenbreekfamilie Categorie:Arctische flora Categorie:Plant uit het Palearctisch gebied Categorie:Plant uit het Nearctisch gebied