De Japanse dichtkunst is een vorm van dichtkunst uit Japan, die zich duidelijk anders ontwikkeld heeft dan die uit het Westen.
Het kenmerk van veel van de dichtvormen van de Japanse dichtkunst, is de opbouw uit korte verzen, die elk uit een aantal regels met een vast aantal tijdseenheden (morenEen "more" is een eenheid van tijdsduur waarmee de lengte der lettergrepen wordt gemeten. Het begrip wordt tegenwoordig vooral gebruikt bij de studie van het Japans.) opgebouwd zijn. Het kenmerk van de klassieke Europese dichtkunst, het gebruik van een rijmvorm, komt in de Japanse dichtkunst niet voor. Over het algemeen wordt eindrijm zelfs als een schoonheidsfout gezien die bij voorkeur vermeden moet worden.
Vormen Tanka of waka een lyrisch gedicht, geschreven in vijf regels met 5-7-5-7-7 lettergrepen, vooral in gebruik tussen de 12de en de 15de eeuw in Japan. Renga een Japans kettinggedicht, bestaande uit een of meer tanka's, geschreven in samenwerking tussen verschillende dichters. Haiku een gedicht geschreven in drie regels met 5-7-5 lettergrepen, dat een observatie van de wereld beschrijft. Senryu een gedicht geschreven in drie regels met 5-7-5 lettergrepen, over de onvolkomenheid van de mens. Haiga een afbeelding en een haiku gecombineerd tot één kunstwerk. Haibun een beschrijving van een situatie in proza, gevolgd door drie dichtregels met 5-7-5 lettergrepen