Goldberg is een gemeente en stad in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van de Landkreis Ludwigslust-Parchim. Het is de hoofdplaats en bestuurszetel van het Amt Goldberg-Mildenitz. Goldberg telde op de peildatum van de meest recente statistiek inwoners.
Indeling gemeente De gemeente bestaat uit de volgende 10 Ortsteile: de stad Goldberg Diestelow, sinds 01-01-2012, 4 km Z (ten zuiden van het centrum van hetstadje Goldberg) Finkenwerder Grambow, sinds 01-01-2012, 6 km ZW Lüschow, 4 km NNO, ten N van de Goldberger See Medow, sinds 01-07-1950 Neuhof, sinds 01-01-2012 Neu Woosten Rummelsberg Sehlsdorf, sinds 01-01-2012, 7,5 km ZW Steinbeck Wendisch Waren, sinds 01-01-2012, 3 km O Woosten Ziegelei
Geografie en infrastructuur
Het landschap is licht golvend (hoogte 30-100 m boven de zeespiegel), en de grond wordt voor de landbouw, vooral intensieve akkerbouw gebruikt. Ten noorden van Goldberg ligt een gebied met uitgestrekte bossen, en enkele meren, waaronder de Goldberger See.
Ten zuidoosten van de gemeente ligt het Mecklenburger Merenplateau ( de Mecklenburger Seenplatte).
Goldberg ligt aan de Bundesstraße 192. Van de B192 takt hier de B392 af, die westwaarts naar Crivitz (Duitsland) loopt.
Openbaar vervoer is beperkt tot incidentele busdiensten, overwegend op werkdagen, in de spitsuren, o.a. naar Malchow. Er loopt een spoorlijntje naar Dabel en Station Karow (Meckl) door Goldberg, maar daar rijden geen treinen meer overheen.
Buurgemeentes In de richting van de wijzers van de klok, beginnend in het noorden: Dobbertin Neu Poserin Gallin-Kuppentin Passow Werder (bij Lübz) Techentin.
Geschiedenis Het gebied bestaat uit (tot in de 12e eeuw) door leden van Slavische volkeren, en later monniken van kloosters in de nabijheid, vooral Klooster Dobbertin, in de middeleeuwen ontgonnen boerenland. De Slavische oorsprong van de streek blijkt nog uit de plaats- en beeknamen, die vaak van woorden uit Slavische talen zijn afgeleid.
Het oorspronkelijk Gols, Sorbisch: kaal, boomloos) geheten plaatsje wordt in 1227 voor het eerst in een document vermeld. Goud is er nimmer gedolven. In 1248 verleende Pribislaw I, heer van Parchim-Richenberg aan Goldberg stadsrechten. Het stadje werd in 1500 door brand bijna geheel verwoest. Ook in de Dertigjarige Oorlog (1618 - 1648) had Goldberg veel ellende te verduren door plunderingen, brandstichtingen, moordpartijen en uitbraken van de pest.
Van 1883 tot 1916 werd er kalk in een kalkgroeve gewonnen, bij Lüschow. Er werd kalkzandsteen van gemaakt, t.b.v. de bouwnijverheid.
Van 1887 tot 1996 had Goldberg een spoorwegverbinding met o.a. Station Karow.
Van 1949 tot 1990 lag het gebied in de DDR.Van 1964 tot 1997 was er een kazerne te Goldberg, eerst van de NVA, na de Duitse hereniging in 1990 van de Bundeswehr. Er zijn in de DDR-periode in deze streek enkele socialistische vakantieoorden gecreëerd, waarvan nog enige campings resteren. Grote landgoederen werden onteigend, en de meeste oude landhuizen staan er dan ook niet meer, op een enkel, tot woon- en boerderijcomplex verbouwd herenhuis na.
Sinds 1990 werd de stad gesaneerd, en het toerisme ontwikkelde zich tot de belangrijkste bron van inkomsten van de gemeente. De nijverheid van Goldberg bedient als regionaal midden- en kleinbedrijf de omliggende, nog door de landbouw gekenmerkte, dorpen.
Bezienswaardigheden, recreatie Het 770 hectare grote meer Goldberger See met hotel, camping en badstrand, ten noordoosten van het stadje Oude huizen in de binnenstad, met name aan de Lange Straße Toeristische ritjes per draisine over de oude spoorlijn Borkow - Goldberg - Damerow v.v.
Afbeeldingen