Psilocybine is een hallucinogeen indool uit de tryptaminefamilie. Het wordt geproduceerd door honderden schimmelsoorten, waaronder soorten uit het geslacht Psilocybe, zoals Psilocybe cubensis en het puntig kaalkopje (Psilocybe semilanceata). Psilocybinehoudende paddenstoelen die voor de handel worden gekweekt of verzameld worden ook wel paddo's genoemd. Ook psychedelische truffels bevatten psilocybine.
Eenmaal ingenomen wordt psilocybine meteen omgezet in psilocine, het gedefosforyleerde derivaat ervan, dat vervolgens deels als agonist werkzaam is op de 5-HT2A-serotoninereceptor in de hersenen. De kenmerkende bewustzijnsveranderende effecten van psilocybine houden tussen de 3 en 8 uur aan, hoewel die effecten voor mensen die onder invloed van psilocybine verkeren, veel langer lijken te duren, omdat de drug ook het tijdsbesef kan veranderen. Intensiteit en duur van de entheogene effecten van psilocybinebevattende paddenstoelen en -truffels zijn zeer uiteenlopend, afhankelijk van soort of variëteit, dosering, individuele instelling en omgevingsfactoren.
Bezit en gebruik van psilocybine of psilocine is in de meeste landen, over de hele wereld, streng gereguleerd.List of psychotropic substances under international control, Wenen, International Narcotics Control Board, augustus 2003
Geschiedenis De Amerikaanse etnoloog R. Gordon Wasson ontdekte in 1955 dat bij de oude godsdienstige gebruiken van de Indianen in een afgelegen dorp in Mexico ook het nuttigen van paddenstoelen behoorde. In 1957 publiceerde hij een artikel in het tijdschrift Life (Seeking the Magic Mushroom), waarin hij het tijdens die rituelen optreden van hallucinatoire ervaringen beschreef. Tijdens een latere expeditie werden hij en zijn vrouw vergezeld door de Franse mycoloog Roger Heim, directeur van het Muséum national d'histoire naturelle, waarbij zij verschillende schimmels konden determineren als ondersoorten van het geslacht Psilocybe.Heim R. (1957). "Notes preliminaires sur lee Agaric hallucinogenes du Mexique [Preliminary notes on the hallucination-producing Agarics of Mexico]" (Frans). Revue de Mycologie 22 (1): 58–79.
Terug in Frankrijk lukte het Heim de paddenstoelen te kweken en hij stuurde ter analyse monsters op naar de Zwitserse chemicus Albert Hofmann. Hofmann, die eerder al LSD had ontdekt en daarmee geëxperimenteerd had, was de eerste die het belang onderkende en de structuurformule ontdekte van de werkzame bestanddelen van de paddenstoelen, die hij psilocybine en psilocine noemde. Hij gaf leiding aan een onderzoeksgroep die in staat was de werkzame bestanddelen uit de Psilocybe mexicana te isoleren en te identificeren.Hofmann A, Heim R, Barck A, Kobel H, Frey A, Ott H, Petrzilka T, Troxler F. (1959). "Psilocybin and psilocin". Helvetica Chimica Acta 42: 1557–72. Hofmann werd bij die ontdekking geholpen, omdat hij bereid was zelf wat van dat paddenstoelenextract in te nemen.Fusar-Poli P, Borgwardt S. (2008). "Albert Hofmann, the father of LSD (1906–2008)". Neuropsychobiology 58 (1): 53–54. . Hij en zijn medewerkers synthetiseerden later een aantal, aan het natuurlijk voorkomende psilocybine verwante, chemische bestanddelen.
Dat waren in wezen dezelfde moleculen, behalve dat (1) de fosforyl- of hydroxygroep bovenaan de indoolring, langs de ring verplaatst werd naar andere plaatsen op de ring, en (2) meerdere methylgroepen (CH3) en andere koolstofketens aan de zijketens en het stikstofatoom in de indoolring werden toegevoegd, om te zien hoe deze veranderingen de activiteit van de psyche zouden beïnvloeden.Stafford, pag. 237.
Hofmann verving bij psilocybine en psilocine twee methylgroepen door ethylgroepen en verkreeg daardoor 4-phosphoryloxy-N,N-di-ethyltryptamine, CY-19 genoemd, en 4-hydroxy-N,N-di-ethyltryptamine, het CZ-74. Omdat hun werking maar ongeveer drieënhalf uur aanhield (psilocybine ruwweg het dubbele), bleken ze hanteerbaarder te zijn in de Europese klinieken, die gebruik maakten van de “psycholytische therapie”—psychotherapie in combinatie met gecontroleerd gebruik van psychedelica.
In het begin van de jaren zestig, werd de Harvard-universiteit het proefterrein van psilocybine, door de inspanningen van Timothy Leary en zijn medewerker Richard Alpert (later bekend onder de naam Baba Ram Dass). Leary slaagde erin bij Hofmann wat synthetisch psilocybine te bemachtigen, via zijn werkgever, het farmaceutische bedrijf Sandoz (tegenwoordig Novartis). Hoewel een aantal experimenten in het begin van de jaren zestig positieve resultaten lieten zien bij het gebruik van psilocybine in de klinische psychiatrie, belandde psilocybine in 1970 in Amerika, door toedoen van de toenmalige LSD-hysterie, samen daarmee op de Lijst I categorie van illegale drugs. De jaren zeventig zouden getuigen zijn van de opmars van psilocybine als het “entheogeen bij uitstek.”Ott, pag. 276. Dat was grotendeels te danken aan de grote verspreiding van informatie over het onderwerp, waaronder zelfs geromantiseerde boeken zoals die van Carlos Castaneda en verschillende boeken waarin te lezen viel hoe je je eigen psilocybinepaddenstoelen kon kweken. Een van de populairste boeken was geschreven door J. Bigwood, D.J. McKenna, K. Harrison McKenna en T.K. McKenna onder de pseudoniemen O.T. Oss en O.N. Oeric en droeg de titel Psilocybin: Magic Mushroom Grower's Guide. In 1981 waren daar al meer dan 100.000 exemplaren van verkocht.Oeric OT, Os ON. (1991). Psilocybin: Magic Mushroom Grower's Guide. 2nd ed. Quick American Archives. .
Deze schrijvers pasten de techniek van San Antonio (het kweken van eetbare paddenstoelen) aan, voor de productie van de Psilocybe [Stropharia] cubensis. Voor de nieuwe techniek was niet meer dan wat keukenapparatuur nodig, zodat voor het eerst de leek in staat was een sterkwerkend entheogeen te vervaardigen zonder behulp van ingewikkelde technologie, apparatuur of chemische hulpmiddelen.Ott, pag. 290.
Biologie miniatuur|Psilocybine werd het eerst geïsoleerd uit de Psilocybe mexicana (hier afgebeeld).
Psilocybine is een in de natuur voorkomend bestanddeel, dat in wisselende concentraties wordt aangetroffen in meer dan 200 soorten van de Basidiomycota-paddenstoel, verdeeld over de volgende geslachten: de Psilocybe (116 soorten), Gymnopilus (14), Panaeolus (13), Copelandia (12), Hypholoma (6), Pluteus (6) Inocybe (6), Conocybe (4), Panaeolina (4), Gerronema (2) en de Agrocybe, Galerina en Mycena (elk 1 soort).Guzmán G, Allen JW, Gartz J. (1998). "A worldwide geographical distribution of the neurotropic fungi, an analysis and discussion". Ann. Mus. Civ. Rovereto Sez. 14: 189–280. De sporen van deze paddenstoelen bevatten geen psilocybine of psilocine. De hoed van de paddenstoel bevat meestal meer psychoactieve bestanddelen dan de steel.Wurst MM, Semerdzieva M, Vokoun J. (1984). "Analysis of psychotropic compounds in fungi of the genus Psilocybe by reversed-phase high performance liquid chromatography". Journal of chromatography 286: 229–35. .Kysilka R, Wurst M. (1989). "High-performance liquid chromatographic determination of some psychotropic indole derivatives". Journal of Chromatography 464 (2): 434–37. .Keller T, Schneider A, Regenscheit P, Dirnhofer R, Rücker T, Jaspers J, Kisser W. (1999). "Analysis of psilocybin and psilocin in Psilocybe subcubensis Guzmán by ion mobility spectrometry and gas chromatography-mass spectrometry". Forensic Science International 99 (2): 93–105. . .
De totale werkzaamheid loopt sterk uiteen bij de verschillende soorten, en zelfs tussen exemplaren van dezelfde partij.Bigwood J, Beug MW. (1982). "Variation of psilocybin and psilocin levels with repeated flushes (harvests) of mature sporocarps of Psilocybe cubensis (Earle) Singer". Journal of Ethnopharmacology 5 (3): 287–91. . . Jonge en kleinere paddenstoelen bevatten een hogere concentratie alkaloïden en hebben een mildere smaak, dan grotere en rijpe paddenstoelen. Over het algemeen is het psilocybinegehalte van de paddenstoelen zeer uiteenlopend (ongeveer 0,5–2% van het droge gewicht) en hangt af van de soort, groei- en droogomstandigheden en van de grootte.Borowiak KS, Ciechanowski K, Waloszczyk P. (1998). "Psilocybin mushroom (Psilocybe semilanceata) intoxication with myocardial infarction". Journal of Toxicology – Clinical Toxicology 36 (1–2): 47–49. . Het uitgegroeide mycelium bevat maar een beetje psilocybine, terwijl het jonge mycelium (net uit de sporen ontkiemd) geen aantoonbare hoeveelheden alkaloïden bevat.Gross ST. (2000). "Detecting psychoactive drugs in the developmental stages of mushrooms". Journal of Forensic Sciences 45 (3): 527–37. . Veel psilocybinebevattende paddenstoelensoorten, bevatten ook kleine hoeveelheden van het aan psilocybine verwante baeocystine en norbaeocystine.Gartz J. (1987). "Occurrence of psilocybin and baeocystin in fruit bodies of Pluteus salicinus". Planta Medica 53 (3): 290–91. . .Stijve T, Kuyper TW. (1985). "Occurrence of psilocybin in various higher fungi from several European countries". Planta Medica 51 (5): 385–87. . .Repke DB, Leslie DT, Guzmán G. (1977). "Baeocystin in Psilocybe, Conocybe and Panaeolus". Lloydia 40 (6): 566–78. . De meeste psilocybinebevattende paddenstoelen kleuren blauw als ze aangeraakt of beschadigd worden,Singer R, Smith AH. (1958). "Mycological investigations on Teonanácatl, the mexican hallucinogenic mushroom. Part II. A taxonomic monograph of "Psilocybe", section Caerulescentes" (1st page preview). Mycologia 50 (2): 262–303. . Link geplaatst 10-15-2009. door oxidatie van fenolbestanddelen. Deze reactie is echter geen doorslaggevende methode om de paddenstoel te determineren of de werkzaamheid vast te stellen.
Chemie Psilocybine (O-fosforyl-4-hydroxy-N,N-dimethyltryptamine) is een voorstadium dat in het lichaam door een defosforyleringsreactie wordt omgezet in het farmacologisch actieve bestanddeel psilocine.Horita A, Weber LJ. (1961). "Dephosphorylation of psilocybin to psilocin by alkaline phosphatase". Proceedings of the Society for Experimental Biology 106 (1): 32–33. . Deze chemische reactie vindt plaats onder sterk zure omstandigheden of, in het lichaam, onder fysiologische omstandigheden, door de werking van enzymen, fosfatasen genaamd. Psilocybine heeft een tryptaminebestanddeel met een van tryptofaan afgeleide chemische structuur en bevat een ring die indool wordt genoemd, waar een ethylamine-keten aan vastzit. Het vertoont een nauwe overeenkomst met de neurotransmitter serotonine (5-hydroxytryptamine). Psilocybine is een in water oplosbaar zwitterion alkaloïde, matig oplosbaar in methanol en ethanol en onoplosbaar in organische oplosmiddelen. Blootstelling aan licht is nadelig voor de houdbaarheid van oplossingen van psilocybine in water en veroorzaakt een snelle oxidatie—een belangrijke overweging als het als analysestandaard gebruikt wordt.Anastos N, Barnett NW, Pfeffer FM. (2006). "Investigation into the temporal stability of aqueous standard solutions of psilocin and psilocybin using high performance liquid chromatography". Science & Justice 46: 91–96. . In 2003 werd door een Japanse onderzoeksgroep een methode gepubliceerd voor grootschalige productie van psilocybine.Shirota O, Hakamata W, Goda Y. (2003). "Concise large-scale synthesis of psilocin and psilocybin, principal hallucinogenic constituents of 'magic mushroom'". Journal of Natural Products 66 (6): 885–87. . .
Psilocybine blijft langer bewaard dan psilocine. Een Finse studie vond nog sporen van psilocybine in 115 jaar oude herbariumspecimens.
Analysemethoden right|Molecuulstructuur van de neurotransmitter serotonine